เธอคือนางในนิยาย คือดวงดาวพร่างพราย คือจินตนาการอันกว้างไกล

เธอคือความจริงที่เจอ คือความงามเลิศเลอ คือแรงบันดาลในหัวใจ

แต่มองดูแล้วเธออยู่ไกลแสนไกลห่าง ดูแล้วทุกอย่างมันสูงเกินไป

ดังฟ้าที่กว้างและสูงจนเกินกว่าจะเข้าใจ ไม่อาจจะหยั่งรู้

เราคือคนบนพื้นดิน ยังคงยืนบนพื้นดิน ความจริงเราคงลืมคิดไป

ดวงดาวดูงามเหลือเกิน มองไปในใจเพลิดเพลิน คงเป็นความงามที่ใจ

เมื่อมองดูแล้วเธออยู่ไกลแสนไกลห่าง ดูแล้วทุกอย่างมันสูงเกินไป

ดังฟ้าที่กว้างและสูงจนเกินกว่าจะเข้าใจ ไม่อาจจะหยั่งรู้