ตอนเที่ยงวันผมกินข้าวกับสาวคนหนึ่งแล้วก็ต่อด้วยกาแฟเย็นพร้อมโดนัทเสร็จแล้วก็แยกย้าย ผมเดินกลับมาใหม่ที่ร้านกาแฟอีกครั้งเพื่อซื้อกาแฟเย็นอีกแก้วหนึ่งด้วยบัตรส่วนลด เพราะตอนที่ซื้อกินด้วยกันสองคน ผมลืมบัตรสมาชิกไว้ในรถ ทำให้ผมต้องจ่ายราคาเต็ม ผมลังเลอยู่ที่รถพักหนึ่งแล้วก็เดินมาซื้อกาแฟอีกรอบ ผมควรจะได้สิ่งที่ผมควรจะได้ คงเป็นอาการโรคจิตเล็กๆ แต่ผมคิดว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่ เพราะกาแฟเป็นเครื่องดื่มที่ผมดื่มประจำอยู่แล้ว วันนี้จะซื้อแก้วที่สองก็ไม่เห็นแปลก แต่อาจจะแปลกตรงที่พนักงานในร้านกาแฟยิ้มทักผมอีกครั้งหนึ่ง และคราวนี้ผมได้ส่วนลดตามที่ผมควรจะได้แล้ว
หันหลังเดินออกมา ผมผ่านร้านดอกไม้ เลยแวะยืนดู ปกติผมจะยืนดูเครื่องเสียง เครื่องดนตรี กล้องถ่ายรูป แต่คราวนี้ผมดูดอกไม้ มีดอกไม้หลายประเภท บางดอกสวยมากจนเหมือนของปลอม บางดอกเป็นของปลอมที่ดูแล้วยังไงก็ไม่สวย ผมดูดอกกุหลาบกลุ่มหนึ่งเป็นดอกเล็กๆอยู่ในห่อใสๆ กลุ่มนึงมีประมาณหกหรือเจ็ดดอก ขายราคาไม่แพง ถ้าผมหิ้วดอกไม้กำนี้ไปฝากสาวสักคน เขาคงจะคิดว่าผมสั่งซื้อตามสี่แยกแน่ๆ เลยมองผ่านไป เลยไปถึงดอกไม้ในตู้ปรับอากาศ ดูหน้าตาแล้วราคาคงแพงกว่ากันมาก ผมนึกถึงหนังเรื่องน๊อตติ้งฮิล พระเอกถือดอกไม้ไปฝากนางเอกโดยไม่ต้องเป็นโอกาสอะไรพิเศษ เขาแค่รู้สึกประทับใจในใครสักคนเขาก็ถือดอกไม้ไปฝากได้แล้ว ผมรู้สึกว่าเป็นเป็นความรู้สึกที่ดี ใส ผมก็เลยรู้สึกว่าผมอยากซื้อดอกไม้ให้สาวสักคน คนที่ผมรู้สึกดีด้วย ผมสั่งซื้อไป แต่ผมไม่สามารถจะอธิบายได้ว่าดอกไม้ในเรื่องน๊อตติ้งฮิลหน้าตาเป็นอย่างไร ผมจำไม่ได้แม่นและผมไม่รู้จักชื่อดอกไม้ เลยได้ดอกไม้ที่ไม่ค่อยตรงใจนัก แต่ก็ตรงความตั้งใจคือ มีดอกไม้ไปฝากคนพิเศษ
ออกจากห้างด้วยความเคยชินผมเลี้ยวรถกลับบ้าน ตัดสินใจกลับไปนั่งทำงานเสียก่อน รอเลิกงานแล้วค่อยแวะไปให้ดีกว่า นั่งทำงานไปเพลินๆจนลืมดอกไม้ว่ายังอยู่ในรถ พอรู้สึกตัวอีกทีก็เกือบเย็นแล้ว ผมคิดอยู่สักพักก็เลยตัดสินใจออกไปส่งดอกไม้ดีกว่า ผมไม่อยากให้ดอกไม้เหี่ยวแห้งไปก่อนที่จะถึงมือคนรับ ระหว่างทางก็คิดไปเรื่อยเปื่อยว่าจะเดินเอาเข้าไปให้ยังไงดี ก็เลยนึกขึ้นได้ว่าทำเซอร์ไพร้ซ์ดีกว่า เดี๋ยวเอาไปวางไว้หน้ารถ ไปถึงที่จอดรถก็เลยเดินหา ปรากฏว่าหารถไม่เจอ เลยเดินดูด้านนอกถึงจะรู้ว่ารถอยู่ที่ไหน ผมแวะไปเอาดอกไม้ที่รถตัวเองแล้วก็เตรียมตัวจะเอาไปวาง เลือกรูปถ่ายของเจ้าของมาติดไว้กับดอกไม้ด้วยเพื่อให้แน่ใจว่าคนอื่นๆที่เห็นดอกไม้จะไม่หยิบไปเฉยๆ ทำให้รู้ว่าดอกไม้นี้มีเจ้าของ คิดๆๆๆๆๆ สุดท้ายก็ไม่เอาดีกว่า วางไว้บนรถ ถ้ามีคนซนหยิบไปเฉยๆก็แย่น่ะสิ เลยตัดสินใจเอาเข้าไปให้ด้วยตัวเอง พอเดินเข้าไปที่ตัวตึกก็กลับรู้สึกตื่นเต้นไม่อยากเอาไปให้ซึ่งๆหน้า ยืนคิดอยู่พักนึง เลยเอาไปฝากไว้ที่เคาเตอร์ประชาสัมพันธ์ ฝากพนักงานว่าให้เอาไปส่งใคร แล้วผมก็เดินออกมา
ภาระกิจดอกไม้เรียบร้อย เจ้าของได้รับ และรู้ว่าใครส่งมาให้ มีคำถามกลับมาว่าโอกาสอะไร ผมก็ไม่รู้ว่าจะอ้างโอกาสอะไร บอกไปเพียงแค่ ผมอยากให้ ในใจผมรู้สึกว่าการให้ดอกไม้กับใครสักคนมันเป็นการบอกว่าผมให้ความสำคัญกับคุณนะ คุณมีความหมายต่อผม และ ผมจะไม่รอโอกาส ผมจะไม่รอให้เกิดความผิดแล้วค่อยเอาดอกไม้มาง้อ ผมอยากจะให้มันแทนความรู้สึกของปัจจุบัน ผมทำสิ่งที่อยากทำ ถ้าผมรอโอกาส รอเทศกาลผมอาจจะไม่ได้ใช้ก็ได้ ความรักของผมอาจไม่ยืนยาวไปถึงวันแห่งความทรงจำวันนั้น ผมอาจจะเผลอทำผิดพลาดแล้วไม่มีโอกาสง้อ ผมอาจจะไม่ได้รับโอกาสให้แก้ตัว ผมเลยไม่เคยคิดว่าผมจะได้ใช้ดอกไม้ในวันที่ยังมาไม่ถึง มีคนช่างคิดเคยบอกไว้ว่า ความรักมันไม่ได้สำคัญว่าคุณจะได้ครอบครองหรือไม่ แต่สำคัญตรงที่ว่าในช่วงเวลาที่มีกันอยู่คุณได้ทำอะไรดีๆต่อกันหรือเปล่า
ความรักของผมเป็นแบบนี้ อย่าคิดว่าผมจะเป็นแบบนี้แค่สามเดือนหกเดือน อย่าคิดว่าการที่ผมไม่เคยหงุดหงิดใส่หรือตะคอกเสียงดังมันจะไม่ใช่ตัวจริงของผม อย่าคิดว่าการที่ผมยอมทำอะไรให้ใครสักคนเป็นเพราะผมไม่ใช่ตัวของตัวเอง อย่าคิดว่าอีกด้านหนึ่งของผมจะเป็นด้านที่เห็นแก่ตัว ผมไม่ใช่ใครวิเศษมาจากไหน แต่ผมแค่ไม่ใช่คนแบบที่คุณเคยเจอมาก่อนเท่านั้นเอง
Pockethifi's Blog 