จากการแพร่ระบาดของไวรัส เป็นผลทำให้หลายเมืองทั่วโลกต้องสั่งหยุด สั่งปิดห้างร้านต่างๆ ที่ไหนที่จะมีคนไปรวมตัวกันจะสั่งปิดทั้งหมด แม้แต่ร้านอาหารก็โดนสั่งปิดด้วยห้ามนั่งกินในร้าน แต่อนุญาตให้ซื้อกลับบ้านได้ คำสั่งนี้มีผลทำให้มีคนต้องหยุดงานทันทีเป็นหมื่นเป็นแสนคน สำหรับร้านอาหารในห้างก็หมดหนทางที่จะขายของ ส่วนร้านอาหารที่อยู่นอกห้างก็ดิ้นรน ขายแบบใส่ถุงใส่กล่องหิ้วกลับบ้านแทน

ผมเคยกินอาหารร้านแพทคาเฟ่แล้ว และในวิกฤตรอบนี้ทางร้านและสาขาอื่นๆในเครือก็เดือดร้อน ต้องปรับเปลี่ยนมาเป็นเมนูแบบหิ้วกลับบ้าน เจ้าของบ่นออกโซเชียลเน็ตเวิร์คว่าบรรดาแอพที่เป็นระบบส่งของ แอพสั่งอาหาร หลายยี่ห้อก็มีค่าหัวคิวที่แพงมาก แต่ยังไง เจ้าของร้านอาหารก็ต้องพยายามขายของให้ได้ เพื่อหาเงินมาเลี้ยงลูกน้อง

ผมลองสั่งอาหารร้านนี้มากิน เมนูไม่แพง ข้าวต้มหมู เข้ากระเพราไก่+ไข่ และ ต้มเลือดหมู สามอย่างรวมกัน 166 บาท ผมเลือกจะขับรถไปรับเองเพราะอยากจะไปดูบรรยากาศหน้าร้าน และริมถนนต่างๆ ผมขับรถไปอย่างสะดวกสบายเพราะคนส่วนใหญ่หยุดงานกันแล้ว คนส่วนใหญ่เก็บตัวอยู่กับบ้าน จริงๆผมก็ควรจะเก็บตัว แต่ก็อยากไปอุดหนุนและไปดูด้วยตาว่าร้านอาหารในเมืองที่ต้องขายของแบบหิ้วกลับบ้านเขาเป็นอย่างไรกันบ้าง

ร้านแพทคาเฟ่ อยู่ใกล้ๆกับหัวมุมถนน อยู่ติดกับสี่แยกที่ตัดกันระหว่างถนนพระสุเมรุและถนนดินสอ ผมไปรับของแล้วก็แวะข้างทางลองกินดู เลือกกินกระเพราไก่+ไข่ดาว พบว่ารสชาติอร่อยมาก กระเพราไก่เนื้อนิ่ม ความเค็มกลางๆ ไม่ได้เค็มจัดแบบอาหารข้างทาง ระดับความเค็มแบบนี้ให้พ่อแม่หรือผู้ใหญ่กินได้ กล่องข้าวเป็นกระดาษ รองในกล่องด้วยใบตอง ส่วนตัวเม็ดข้าวก็เป็นข้าวหอมมะลิ มีช้อนส้อมพลาสติกอย่างดีพร้อมกระดาษทิชชู่ใส่ถุงใสเล็กๆให้ด้วยทุกกล่อง ราคา 59 บาท กับรสชาติและการให้ช้อนส้อมอย่างดีด้วย ก็ถือว่าไม่แพง

เมนูข้าวต้มหมู เป็นข้าวต้มที่ต้มจนเมล็ดพองเต็มที่ หมูสับเป็นก้อนๆ และทั้งหมดอยู่ในถ้วยพลาสติกมีฝาปิด มีถุงน้ำซุปแยกไว้สามารถใส่เพิ่มได้ มีเครื่องปรุงใส่ถุงเล็กๆ รสชาติมาตรฐาน เด็กกินได้ ผมชอบตรงถ้วยพลาสติกที่เราสามารถนำมาใช้ซ้ำได้ ราคา 49 บาท ในทำเลกลางเมือง อุกปกรณ์อย่างถ้วยและช้อนส้อมเต็มที่มาก

ต้มเลือดหมูใส่เป็นถุงร้อนปกติเหมือนซื้อก๋วยเตี๋ยว เมนูนี้ผมไม่ได้กิน เพราะเอาไปฝากแม่ แม่ผมเป็นคนกินของรสไม่จัด แม่ก็บอกว่ารสชาดแบบนี้เหมือนคนจีนทำ รสไม่จัดแบบนี้เขากินแล้วสบายใจ ความอร่อยก็ปกติของอาหารประเภทนี้ ผมก็ถือว่าราคานี้เหมาะสมมาก ขอให้ร้านผ่านวิกฤตไวรัสระบาดไปให้ได้นะครับ อาหารอร่อย ทำเลดี ในวันปกติน่าจะมีคนกินเยอะมาก ใครสนใจก็ลองทักลองสั่งดู

เราไม่สามารถเอาตัวรอดได้เพียงลำพัง การอยู่รอดทั้งชีวิตและพาธุรกิจรอดด้วยเราจะต้องทำให้ผู้คนแวดล้อมอยู่รอดเสียก่อน เขาเหล่านั้นถึงจะมีกำลังกลับมาอุดหนุนเรา ใครขายอะไร ถ้าเราพอซื้อได้ ก็ช่วยกันซื้อสักหน่อย เงินหมุนเวียนมันจจะได้หล่อเลี้ยง เขารอด เราก็จะรอด

ร้านขายกาแฟและขนมปังร้านนี้อยู่แถวถนนนครอินทร์ มีการจัดร้านสวย เรียบร้อย และดูทันสมัย กาแฟไม่แพง ขนมปังไม่แพง รสชาดก็มาตรฐานกรุงเทพแต่ราคาต่างจังหวัด สิ่งที่ทำให้อยากเก็บมาเล่าก็คือ ถุงสีขาวที่พิมพ์ด้วตรายาง ถุงขาวเหมาะกับอาหารจริงๆ

ไม่ว่าธุรกิจสิ่งพิมพ์จะซบเซาหรือถดถอย แต่แพ็คเกจจิ้งก็เป็นสิ่งที่จำเป็นต้องมีในธุรกิจอาหาร เพราะเราไม่สามารถถือของกินด้วยมือเปล่า โรงงานถุง โรงงานกล่องในยุค พศ. 2563 นี้คงจะมีลูกค้าต่อเนื่องไปเรื่อยๆ ยิ่งโลกเราประสบกับวิกฤตไวรัสระบาด เราก็ยิ่งจำเป็นต้องป้องกันของกินอย่างรัดกุมยิ่งกว่าเดิม อาหารใส่กล่อง ใส่ถุงเป็นเรื่องจำเป็นถึงที่สุด ยอดขายถุงและกล่องน่าจะเพิ่มขึ้น สวนทางกับใบปลิวที่ใช้น้อยลงเรื่อยๆ

ร้านอาหารควรจะมีเมนู 1 อย่างเป็นเมนูที่ราคาถูกมากๆ เพราะจะทำให้ลูกค้าที่อยากชิมกล้าลองกล้าซื้ออย่างไม่ต้องคิดมาก ถ้ารสชาดดี ลูกค้าจะซื้อของที่แพงขึ้นเอง เมนู 18 บาท ในร้านอาหาร ร้านเครื่องดื่มติดแอร์ มันราคาย่อมเยามาก ใครๆก็อยากลอง

ตอนใส่ของแล้วจะปิดปากถุงกระดาษ หากเราไม่ใช้เทปใส เราก็สามารถใช้สติ๊กเกอร์แทนได้ หากไม่พิมพ์ถุง เราก็ใช้สติ๊กเกอร์ที่เป็นโลโก้ของเราแทนได้เช่นกัน ใช้สติ๊กเกอร์ก็จะมีข้อดีตรงที่เราใช้สติ๊กเกอร์กับสินค้าอื่นๆได้ด้วย ติดแก้วกาแฟก็ได้ ติดถุงขนมก็ได้ สิ่งพิมพ์สำหรับงานอาหารและขนมยังคงเป็นสิ่งที่ทำให้รูปแบบของสินค้าดูสวยขึ้น ลูกค้าจดจำเราได้ดีขึ้นอีกด้วย

ขอบฟ้าชอบเรื่องเหยี่ยวและนกนักล่าต่างๆมาก จากการดูคลิป ดูหนังสือภาพ ก็เริ่มวาดภาพนกมาหลายเดือน งานส่งครูที่โรงเรียนก็ทำเรื่องเหยี่ยว ช่วงนี้เลยมีผลงานออกมาเป็นภาพวาด ตอนวาดเล่นก็ไม่ได้คิดว่าจะจบออกมาเป็นกรอบรูปแบบนี้ แต่ภาพที่วาดมันดูเหมาะกับกรอบสีขาวมาก เลยแนะนำให้ทำจบแบบนี้เลย

ภาพนกต่างๆที่วาดก็มาจากการดูคลิป การดูหนังสือต่างๆ แล้วก็เลือกตัวที่ชอบทีละตัวมาวาด ด้วยความชอบเรื่องเหยี่ยวและอินทรีย์ พ่อแม่ก็พยายามหาหนังสือเฉพาะทางมาให้อ่าน แล้วเราก็ได้หนังสือรวมนกนักล่ามาจนได้ เป็นการค้นพบโดยบังเอิญ หนังสือเล่มนี้ถูกวางขายเป็นของเคลียร์แล้นซ์ หรือ ของเก่าเก็บขายโละนั่นเอง เล่มนี้ถูกวางขายในงานอีเว้นหนึ่งที่จัด ณ พิพิธภัณฑ์พระราม9

ภาพเหยี่ยว อินทรีย์ แร้ง และรายละเอียดต่างๆอย่างครบถ้วน เป็นหนังสือสารคดีที่อ้างอิงทางวิชาการได้เลย แถมนอกจากหนังสือแล้วยังได้กล้องส่องทางไกลจากในงานกลับมาอีกด้วย ซึ่งกล้องนี้จะเอาไว้ใช้ดูนกในโอกาสข้างหน้า

หลังจากจบชิ้นงานนี้ ลองถามขอบฟ้าดูว่าคิดอยากจะทำขายไหม ขอบฟ้าบอกว่าอยากขาย ก็เลยให้คิดต่อว่า จะตั้งราคาเท่าไหร่ เลยให้ขอบฟ้าลองจดรายละเอียดออกมาว่าการจะทำชิ้นงานนี้จนจบขอบฟ้าต้องจ่ายค่าอะไรบ้าง ต้องมีค่าแรงอะไรบ้าง ก็จะได้คำตอบว่าราคาขายควรจะเป็นเท่าไร

สุดท้าย เราได้ราคาขายแล้ว สิ่งต่อไปก็คือไปหาตลาด ตรงนี้ขอบฟ้ายังไม่เข้าใจว่าจะมีคนซื้อได้ยังไง พ่อสอนต่อว่าตลาดอยู่ในอินเทอเน็ต แต่ถ้าจะให้ขอบฟ้าโพสท์เองก็เกินกำลังของเด็ก ต่อไปถ้าโตกว่านี้ก็ค่อยๆลองโพสท์ขายดู แต่หลังจากรู้ราคาแล้ว ลูกค้าคนแรกของขอบฟ้าก็คือคุณยาย…. ขอบคุณคุณยายครับผม นอกจากจะเลี้ยงดู หาข้าวหาปลาเลี้ยงหลานจนโตแล้ว ยังอุดหนุนหลานอีกต่างหาก