สวนลุมรอบที่สิบ

เวลาจะทดลองอุปกรณ์กล้องต่างๆก็ต้องหาที่ถ่ายภาพเล่นเอาไว้ถ่ายภาพทดสอบ สวนลุมเป็นสถานที่อีกแห่งหนึ่งที่ได้รับการเลือกอยู่เป็นประจำ มีต้นไม้ มีดอกไม้ มีน้ำ มีเรือ มีเด็กๆ มีที่จอดรถง่ายดายไม่เสียตังค์ มีที่กินอาหารอยู่ฝั่งตรงกันข้ามหรือสวนลุมไนท์บราซ่า มาใช้บริการสวนลุมทีไรก็จะได้ภาพกลับไปชุดหนึ่ง ถูกใจบ้าง ไม่ถูกใจบ้าง แต่ก็ยังไม่เปลี่ยนไปไปที่อื่น อาจจะเป็นเพราะที่อื่นยังไม่มีความครบครันแบบนี้ก็เป็นได้ ที่สำคัญก็คือ มันไม่ไกลจากบ้าน ถ้าเหนื่อยอยากกลับบ้านมันก็ไม่นานมาก

ภาพนี้ใช้กล้อง eos5d    ของเพื่อนยืมมาลอง ใช้เลนส์ของตัวเอง 35f2 ซึ่งเป็นเลนส์ตัวโปรด ภาพที่ได้ก็ออกมาตามที่คิด กล้องดี เลนส์ดี คนถ่ายภาพก็ทำงานง่าย

มองฟ้าไม่เห็นความฝัน

มองฟ้าไม่เห็นความฝัน มองมาตั้งนานไม่เห็นเป็นจริง
ได้แต่มองมองมองไม่ไหวติง ไม่วิ่งไม่ทำไม่มีการเปลี่ยนแปลง

Eos30

กล้อง canon รุ่น eos30 เคยเป็นกล้องประจำตัวช่วยกันทำมาหากินมานานแสนนาน ใช้รับงานถ่ายภาพมาเยอะ จนกระทั่งยุคดิจิทัลครองเมือง ไม่มีคนใช้ฟิล์มกับงานพิธีอีกต่อไป กล้องตัวนี้เลยไม่ได้ถูกหยิบใช้อีกเลย

หยิบออกมาดูก็รู้สึกดี จำได้ว่ากล้องมันตอบสนองการใช้งานได้เคยมือแบบไหน ทุกวันนี้ไม่มีกล้องดิจิทัลที่ให้ความรู้สึกแบบนี้เลย กล้อง Eos5D ที่เป็นดิจิทัลดีๆ เป็นที่อยากได้ของช่างภาพทั่วโลกก็ยังไม่เข้าข่ายให้ความรู้สึกเหมือนกล้องฟิล์มตัวนี้ หรือเป็นเพราะผมยังไม่ได้เป็นเจ้าของ Eos 5D จริงๆ เลยไม่ได้รู้สึกอะไรมาก หยิบ 5D ของเพื่อนมาลองใช้ เอามาพกติดตัวหลายวัน รู้สึกว่ามันเป็นของแพงต้องระวังมากกว่าจะเป็นกล้องติดตัวช่วยสร้างสรรค์ภาพ ความรู้สึกแบบนี้อาจจะต้องใช้เงินเกือบแสน เพื่อซื้อตัวและสร้างความคุ้นเคยให้เหมือนเป็นเครืิ่องมือสร้างงานมากกว่าจะเป็นของแพงต้องระวัง…

Polaroid PoGo

กล้องโพลารอยด์เป็นที่นิยมมาตลอดนับสิบปีก่อนที่ดิจิทัลจะครองเมือง หลังจากระบบดิจิทัลฆ่าฟิล์มจนขายไม่ค่อยได้ โพลารอยด์ก็ซบเซาตามกันไป จนในที่สุดบริษัทโพลารอยด์ก็ประกาศยุติการผลิตฟิล์มโพลารอยด์ ทำให้กล้องโพลารอยด์ในตลาดกลายเป็นเศษเหล็กไปทันที

แต่โพลารอยด์ก็ยังมีลมหายใจ และได้พยายามปรับตัวเองเพื่ออยู่ในยุคดิจิทัลให้ได้ นั่นเป็นทีี่มาของปริ๊นเตอร์ขนาดพกพา Polaroid PoGo ที่สามารถสั่งปริ๊นท์รูปขนาด 2×3 นิ้วได้ เชื่อมต่อกับอุปกรณ์ต่างๆได้ทางบลูทูธ ทำให้การพิมพ์ภาพนอกสถานที่ทำได้สะดวกมากขึ้น เป็นก้าวแรกของโพลารอยด์ในโลกดิจิทัล

ตอนนี้ก็ยังมีข่่าวว่าโพลารอยด์กำลังผลิตกล้องดิจิทัลตัวใหม่ที่สามารถพิมพ์ภาพออกมาได้ทันที ทำให้ความสนุกของการถ่ายภาพแบบโพลารอยด์หวนกลับมาได้อีกครั้ง และครั้งนี้ก็อาจจะต่อเนื่องยาวนานเหมือนครั้งที่แล้ว เพราะใครๆก็อยากได้รูปทันที

fix the door

ประตูที่ถูกชนได้รับการซ่อมแซมแล้วโดยช่างของบริษัทประกันภัย  ระหว่างที่ซ่อมนั้น  ผมเห็นว่าภาพช่างที่กำลังอ๊อคเหล็กน่าจะเป็นภาพที่สวย  ก็เลยไปหยิบกล้องมาถ่ายเอาไว้  ถ่ายไปหลายภาพเหมือนกัน  ช่างที่ทำงานอยู่อาจจะรู้สึกว่า  ไอ้นี่มันเป็นอะไร ถือเลนส์ตัวเท่าข้าวหลามมาส่องอยู่ได้

ภาพที่ถ่ายออกมาทีแรกผมวัดแสงพอดี  รายละเอียดต่างๆในภาพก็เห็นหมดทุกอย่าง  แต่ประกายไฟที่เห็นจะไม่ค่อยสวยเพราะสว่างมากเกินไป  ผมเลยตั้งค่าในกล้องให้วัดแสงอันเดอร์มากๆ  กะว่าให้แสงไฟที่จี้กับเหล็กจนลุกเป็นไฟนั้นมีความสว่างพอดี  แล้วมือคนกับหน้าคนที่อยู่ใกล้ๆเปลวไฟก็จะพอเห็นรายละเอียดบ้างเนื่องจากได้รับความสว่างจากเปลวไฟนั่นเอง  ผลก็ออกมาอย่างที่เห็น  เป็นภาพที่จงใจถ่ายให้อันเดอร์มากๆ  ก็ดูดีกว่าภาพที่สว่างพอดีทั้งภาพ

under control

วันจันทร์ต้นสัปดาห์ ผมมีนัดจะต้องไปถ่ายรูปให้ลูกค้ารายหนึ่ง นัดไว้บ่ายโมง ตอนสายๆก็มีเหตุการณ์ให้วุ่นวาย ทำให้ผมจัดของได้ช้าลง นั่นก็คือมีรถขนกระดาษมาชนประตูบ้าน ทำให้เสาประตูขาดและใช้การไม่ได้ คนขับรถก็เลยเรียกประกัน ผมต้องอยู่รอคุยกับประกัน

กำหนดการเดิมคือผมต้องแวะไปบ้านเพื่อนเพื่อไปเอากล้องถ่ายภาพมาใช้ในงานถ่ายภาพ ซึ่งจริงๆผมก็มีสำรองตัวหนึ่ง แต่ก็อยากจะใช้ตัวเดิมซึ่งใช้งานประจำ เพื่อให้การทำงานเป็นไปตามความเคยชิน ผมต้องเลื่อนเวลาออกเดินทางไปเพราะเรื่องรถชน แถมปลั๊กไฟพ่วงผมก็หยิบไปใช้งานในออฟฟิศ เลยไม่ได้ถอดออกมา ทำให้ต้องแวะห้างเพื่อซื้อของให้ครบก่อน

ทุกกำหนดการ และเรื่องที่ต้องทำก็ต้องเลื่อนออกไปอีกสองชั่วโมง ผมออกจากบ้านเที่ยง เพื่อไปเอากล้องที่บ้านเพื่อน และแวะห้างกลางทางกินข้าวกลางวัน และซื้อปลั๊กไฟ ดูเวลาอีกที ผมเลยเวลานัดไป 1 ชม. โทรไปบอกลูกค้าขอโทษกันตามมารยาท โชคดีที่ลูกค้าใจดี

การถ่ายรูปก็แสนจะเหนื่อย เพราะว่าเป็นการถ่ายที่มีหลายลักษณะ เดิมทีเข้าใจว่าจะถ่ายแค่คนอ้วนกับอาหารสองอย่าง ไปๆมาๆ ผมต้องไปถ่ายเครื่องมือแพทย์ ต้องไปถ่ายคนไข้กับพนักงานคุมเครื่อง ต้องถ่ายภาพติดบัตรให้พนักงาน ต้องถ่ายภาพคุณหมอหลายๆคนเพื่อใช้ทำโบรชัวร์ ทุกภาพที่พูดถึง ผมต้องยกไฟแฟรชไปมา ย้ายเข้า ย้ายออก ถ้าเป็นคนที่ไม่ได้คุ้นเคยกับอุปกรณ์ไฟต่างๆรับรองว่ามีสติแตกแน่นอน เพราะขนาดผมเป็นเจ้าของอุปกรณ์เองและได้ออกแบบวิธีการหยิบ วิธีการเลือกใช้ไว้ในใจแล้ว บางทียังมึนเลย

บางภาพก็ถ่ายซ่อมเก็บไว้เผื่อได้ใช้

บางภาพเป็นภาพจัดถ่ายแบบต้องใช้เวลาและความคิดเยอะ แต่ผมก็ต้องถ่ายให้เสร็จภายในเวลาไม่กี่นาที คุณภาพและองค์ประกอบก็ตามมีตามเกิด ไม่ดีเลิศ ไม่คาดหวัง

ภาพคนไข้กับพยาบาล

ภาพเครื่องมืออื่นๆ

backup data

เมื่อวานไปซื้อฮาร์ดิสก์ยี่ห้อ Western Digital ขนาด 640g แบบภายนอก ตั้งใจว่าจะเอามาแบ็คอัพข้อมูลรูปภาพที่ถ่ายเก็บไว้ เพื่อให้เป็นข้อมูลสำรองสำหรับการเอาไปใส่ในเว็บขายภาพ เพราะปัจจุบันข้อมูลภาพถ่ายต่างๆกระจายอยู่ในฮาร์ดดิสก์ 3 ตัว เล็กบ้างใหญ่บ้าง คราวนี้ก็เลยจะเอามารวมกันให้อยู่ในฮาร์ดดิสก์ลูกเดียว แล้วก็เก็บเป็นตัวสำรอง ส่วนตัวที่จะเอาไปลงไว้ในเว็บขายภาพก็จะใช้ฮาร์ดดิสก์อีกตัวหนึ่งซึ่งซื้อเตรียมไว้แล้ว

ตอนที่เอามากีอปปี้ข้อมูล ก็เลือกชื่อโฟลเดอร์ที่เป็นของตัวเอง แล้วก็ลากทั้งหมดไปลงในฮาร์ดดิสก์ตัวใหม่ ข้อมูลประมาณสองร้อยกว่าจิ๊ก ใช้เวลาก๊อปปี้ห้าชั่วโมง พอมันเริ่มทำงาน ก็ปล่อยมันทำไป แล้วก็ออกไปทำธุระข้างนอก แล้วก็แวะกลับไปที่บ้าน ไปถึงบ้านก็พบว่าไฟดับ เลยนึกถึงข้อมูลที่กำลังสำรองอยู่ที่โรงพิมพ์ กลัวว่าไฟดับแล้วจะทำให้เครื่องพัง หรือทำให้ฮาร์ดดิสก์พัง เลยรีบเข้ามาดูก็พบว่าเครื่องดับไปแล้ว ลองเปิดขึ้นมาใหม่โชคดีที่ไม่มีอะไรเสียหาย แต่ข้อมุลที่ก๊อปปี้ค้างไว้ก็หยุดไปด้วย เลยต้องเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด

ตอนเริ่มทำใหม่ก็มีอาการผิดพลาดเต็มไปหมดเลย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร เลยต้องค่อยๆลากไฟล์ทีละโฟลเดอร์ย่อย เพราะถ้าลากโฟลเดอร์ใหญ่ทีเดียวเลยมันจะไปสะดุดกับข้อมูลบางส่วนแล้วก็หยุดทำงาน

ระหว่างที่ก๊อปปี้ทีละโฟลเดอร์ย่อยก็นั่งรอไปทีละครั้งๆ ตอนนี้ผ่านไปสองชั่วโมงกว่าแล้ว ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนเหมือนกัน คงต้องใช้เวลาอีกหลายวันกว่าจะครบทุกอย่าง.

ผลงานที่ไปถ่ายมา

ไปถ่ายภาพอาหารมา  แล้วก็ถ่ายภาพคนด้วย  เตรียมเอาไว้ทำโบรชัวร์ ทำบัตรเชิืญ ทำคู่มือ  เป็นธุรกิจคลีนิคลดน้ำหนักแห่งหนึ่ง  ภาพอาหารก็ดูพอใช้ได้  ภาพคนยังไม่ค่อยดีมาก  ไม่อยากจะโทษแบบว่ายังโพสท์ท่าไม่ดี  แต่ก็ไม่รู้จะกำกับยังไงให้ดีกว่านี้  ลูกค้าเลือกแบบเอง  แต่งหน้ากันเอง  เสื้อผ้าก็เลือกกันเอง  ทุกอย่างลูกค้าคิดเอง  ผมไปถ่ายภาพอย่างเดียว  จริงๆก็น่าจะช่วยเขาคิดใช่ไหม…..

เตรียมชุดไฟไปถ่ายภาพ

วันนี้มีนัดถ่ายภาพตอตเที่ยง เตรียมของต่างๆแล้วก็เลยทำแผนภาพออกมาเพื่อให้ตรวจสอบของที่ยกไปได้ง่ายขึ้น ทำแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ยกของไป ยกของกลับจะได้ไม่มีตกหล่นสูญหาย

flash-checklist

งานถ่ายภาพ “ภาพเขียน”

มีลูกค้าติดต่อให้ช่วยถ่ายภาพกรอบรูป มีอยู่ประมาณเกือบสองร้อยกรอบ เลยนัดไปดูตัวอย่างงานแล้วลองถ่ายคร่าวๆเพื่อดูความยากง่าย ตอนถ่ายทดสอบก็ใช้แฟรชติดกล้องและแฟรชสเลฟอีกตัวนึงแยกไปวางด้านข้าง ภาพออกมาอย่างที่เห็น ถ้าถ่ายจริงควรจะเพิ่มแฟรชแยกสองตัววางซ้ายและขวาของภาพ ตัวส่งสัญญาณควรใช้ระบบคลื่นวิทยุ ไม่ควรใช้แฟรชติดกล้องเป็นตัวกระตุ้น เพราะแฟรชติดกล้องจะสะท้อนในภาพมาเข้าเลนส์ ทำให้เห็นเป็นรอยดวงไฟอยู่ในภาพ

หัวหินปี2009

ไปหัวหินมาหลายครั้ง เกือบทุกครั้งไปคนเดียว ปีนี้ไปสองคน

บ้านพักสวยดี แต่ราคาก็แพงตามความสวย ตกแต่งภายในได้น่ารักน่าใช้งาน มีห้องพักเพียงพอ ห้องน้ำน่าใช้ การหลับนอนไม่เป็นปัญหา อากาศเย็น ลมแรง แต่ภายนอกตัวบ้านของหลังที่ไปพักดูไม่ค่อยน่าสนใจ

วิวข้างบ้านก็สวย

บ้านด้านข้างราคาถูกกว่าแต่ไม่รู้ว่าข้างในเป็นยังไง

มากันเป็นครอบครัว

ครอบครัวฝรั่ง

กระโดด

ชอบรูปนี้

good picture reproduction2

ระบบการพิมพ์ภาพในระดับผู้บริโภคมีทางเลือกอยู่สามอย่าง คือ เลเซอร์ปริ๊นเตอร์ อิงค์เจ๊ท และ เครื่องพิมพ์แบบ Dye-sublimation อ่านว่า ดาย สับ รี เม ชั่น สามประเภทนี้จะมีราคาแพงมากในตอนเริ่มต้นและเมื่อผ่านไปหลายๆปี(สิบปีเป็นอย่างน้อย) ก็จะราคาถูกลง จากเป็นแสนเหลือไม่กี่พันบาท

เลเซอร์ให้ความเร็วและความคมชัดของตัวหนังสือที่ดีที่สุด แต่ให้ภาพสีไม่สวยเลย อิงค์เจ๊ทจะช้ากว่า แต่ให้สีสวยกว่า แต่ก็จะทำความคมชัดไม่ค่อยดี แต่ระบบการพิมพ์ดายสับเป็นระบบที่ดีที่สุดมาตั้งแต่ต้น แต่ก็ราคาแพงกว่ามาก ตอนที่เลเซอร์ขาวดำขายกันเครื่องละหนึ่งหมื่นบาท อิงค์เจ๊ทสีราคาประมาณห้าพันบาท ดายสับต้องมีเงินสักแสนกว่าบาท

แต่ตอนนี้ชาวบ้านสามารถใช้บริการเครื่องพิมพ์ดายสับได้แล้วในราคาไม่กี่พันบาท ด้วยความอนุเคราะห์จาก canon ที่ทำของถูกออกมาขายโดยใช้ชื่อรุ่นว่า cp760 เมื่อก่อนการพิมพ์กระดาษขนาด A4 ด้วยระบบดายสับ ทำให้ต้นทุนแพง อยากทำให้ถูกก็ทำขนาดเล็กแค่จัมโบ้ หรือ 4×6 นิ้วก็พอ canon เลือกวิธีนี้ ทำให้มีของมาขายในราคาถูก

ตอนที่รู้ว่าระบบดายสับราคาแค่ไม่กี่พัน ผมก็ไม่ค่อยสนใจมาก เพราะคิดว่าของแพงเอามาทำให้ถูกมันอาจจะลดทอนคุณภาพลงไปเยอะ และอาจจะไม่ได้สวยงามไปกว่าอิงค์เจ๊ทเลย แต่พอได้ลองใช้แล้วก็รู้สึกว่ามันยังคุณภาพยอดเยี่ยมอยู่เหมือนเดิม เครื่องอิงค์เจ๊ทและเลเซอร์ไม่สามารถให้คุณภาพแบบนี้ได้แน่นอน และหากไปเทียบกับเครื่องอัดภาพของร้านถ่ายรูปเครื่องละสองล้าน ดายสับตัวละไม่กี่พันก็ยังให้ภาพที่ดีกว่า เพียงแค่มันทำได้ในขนาดเล็ก และใช้เวลาต่อหนึ่งใบค่อนข้างนาน ชั่วโมงหนึ่งอาจจะได้หกสิบใบ แต่เครื่องละเป็นล้านทำได้พันห้าร้อยใบต่อชั่วโมง

แต่แค่เอามาพิมพ์เล่นในบ้าน แล้วจ่ายค่าอัดภาพดายสับใบละ 7 บาท อัดเล่นวันละใบสองใบ ผมว่าประหยัดกว่าขับรถไปอัดภาพที่ร้านเสียอีก นอกจากจะอัดทีละหลายร้อยใบ แบบนี้ค่อยไปส่งร้าน

แต่จุดเด่นของดายสับก็คือสีไม่เพี้ยน ไฟล์ดิจิทัลมาอย่างไรมันก็ให้ภาพแบบนั้น ใบแรกสวยแบบไหน ปีหน้ามาอัดใหม่ ไฟล์เดิม ก็ให้สีแบบเดิม แตกต่างจากร้านอัดภาพ เอาไฟล์ไปร้านแรก กับ ร้านที่สอง อัดภาพออกมา รับรองภาพไม่เหมือนกัน ตรงนี้แหละที่ดายสับเที่ยงตรงและน่าใช้กว่า