หลังจากที่พ่อกับแม่ฉีดวัคซีนกันคนละ 2 เข็ม นับวันรอเวลาผ่านไปอีก 14 วันเราก็วางแผนเที่ยวกันเลย ตรงกับช่วงเวลาที่ครูที่โรงเรียนของลูกแจ้งหยุดเพื่อไปฉีดวัคซีน งดเรียนออนไลน์ไปสามวันทำการ เราก็เลยวางแผนเที่ยวเสาร์อาทิตย์จันทร์ เพื่อชิงจังหวะ ระหว่างที่วัคซีนในตัวกำลังสร้างภูมิขึ้นสูงสุด และสถานที่ท่องเที่ยวน่าจะยังไม่มีโควิดสายพันธ์ุใหม่ระบาด ส่วนเด็กเก้าขวบ พวกเราก็ประเมินแล้วว่าจะระวังการจับของ ล้างมือบ่อยๆ และเชื่อว่าถ้าเด็กติดเชื้ออาการจะไม่รุนแรงแบบผู้ใหญ่ เพราะสถิติทั่วโลก เด็กค่อนข้างโชคดี โควิดไม่แสดงอาการรุนแรงกับเด็ก

วางแผนก่อนเดินทางสองวัน จองโรงแรม และขับรถไปเที่ยวเลย การเดินทางมีแค่ปลายทางที่โรงแรม ส่วนระหว่างทางไม่ได้คิดเลย ขับรถไปทางมอเตอร์เวย์มุ่งหน้าระยอง ระหว่างทางนึกขึ้นมาได้ว่าเราจะผ่านสวนสัตว์เปิดเขาเขียว เช็คในเว็บแล้วก็พบว่าเปิดทำการ ก็เลยเลี้ยวรถไปทางสวนสัตว์ทันที ถนนมอเตอร์เวย์ที่ต่อกับถนนบายพาสเพื่อมุ่งหน้าพัทยามีการปรับปรุงขนานใหญ่ การก่อสร้างกว่า 20 ปีผ่านไปทำให้ทางเข้าออกที่เคยชินไม่เหมือนเดิม การเดินทางไปสวนสัตว์เปิดเขาเขียวต้องวิ่งตามป้ายบางแสนศรีราชาเสียก่อน นั่นคือเราต้องออกจากทางด่วนแต่เนิ่นๆ แล้ววิ่งเลนคู่ขนานทางด่วนอีกเกือบครึ่งชั่วโมงเลยทีเดียว

สวนสัตว์เปิดเขาเขียวเป็นที่เที่ยวที่ได้รับผลกระทบจากโควิดไปเต็มๆ นักท่องเที่ยวหดหาย และมีการปิดตามคำสั่งรัฐบาลหลายระลอก การได้กลับมาเที่ยวอีกครั้งนับเป็นเรื่องน่ายินดีของสถานที่แห่งนี้ วันก่อนหน้านี้เป็นเดือนๆขณะที่ยังปิดอยู่ มีข่าวออกทีวีว่านกเพนกวินหลายตัวมีอาการงุนงง ปกติการแสดงโชว์จะมีเสียงคน เสียงเฮ เสียงตบมือ แต่ในวันที่ไม่มีนักท่องเที่ยว เพนกวินยังต้องแสดงอยู่เหมือนเดิมเพื่อการฝึกฝน เพื่อไม่ให้ลืม แต่ก็จะแสดงแบบงงๆ เงียบๆ เหมือนเพนกวินรอเสียงเฮ แต่หาคนดูไม่เจอ

สวนสัตว์เขาเขียวในรอบนี้คนน้อย จอดรถง่าย คนดูแต่ละโซนไม่มาก ไม่ต้องแย่งกันดู ร้านอาหารภายในก็ทำอาหารใส่จานสำเร็จรูป ต่างคนต่างกิน ใส่หน้ากากกันตลอดเวลายกเว้นตอนกิน การเที่ยวในที่เปิดโล่งแบบนี้เรากำลังเคยชินกับการใส่หน้ากาก ใครถอดหน้ากากเดินมาใกล้ๆเราจะรู้สึกวิตก กลัว และไม่อยากอยู่ใกล้ ความรู้สึกใกล้จะขยะแขยงอยู่แล้ว มันเป็นความรู้สึกที่เลวร้ายมาก หวังว่าเราจะผ่านช่วงเวลานี้ไปได้ในเร็วที่สุด

ของที่วางขาย รถไอศครีม พวกเราไม่กล้าซื้อเลย กลัวติดเชื้อ เพราะหลายคนที่เดินไปเดินมาเราก็ไม่รู้ว่าเขาจะเป็นพาหะนำเชื้อมาทิ้งไว้ให้เราหรือเปล่า ส่วนที่รู้สึกแย่ที่สุดในสวนสัตว์รอบนี้คือ การแสดงเพนกวิน เพราะการแสดงจะต้องมีคนนั่งดู ทางสวนสัตว์จัดระบบให้คนดูได้นั่งเว้นที่เอาไว้ให้มีระยะห่าง ทำให้ที่นั่งน้อยลง คนอยากดูต้องมาต่อคิวแต่เนิ่นๆ แต่พอถึงเวลาแสดง ก็มีคนที่มาทีหลัง พอมาทีหลังก็ไม่ได้ที่นั่ง สุดท้ายก็มีคนมานั่งในที่ว่างที่เว้นเอาไว้ คนที่เคร่งครัดกับการระวังติดเชื้อกลายเป็นผู้โชคร้ายที่ต้องมีความเสี่ยงจากการไม่เว้นระยะห่างของคนมักง่าย เรื่องนี้สวนสัตว์ควรปรับปรุง ควรรักษากติกาต่างๆอย่างเคร่งครัด เรามาต่อลมหายใจให้สวนสัตว์ สวนสัตว์ควรพยายามต่อลมหายใจให้คนดูด้วย

ออกจากสวนสัตว์เราตรงเข้าโรงแรมที่ระยอง โรงแรมรอบนี้คือ มาริอ๊อต เป็นโรงแรมที่ติดทะเล มีพื้นที่ใหญ่โต สิ่งที่เด่นที่สุดในโรงแรมนี้คือที่ว่างและสระว่ายน้ำ สระว่ายน้ำใหญ่มาก ส่วนที่ยาวที่สุดของสระน่าจะยาวรวมกันเกิน 100 เมตร เป็น 100 เมตรที่สามารถว่ายน้ำสุดเส้นทางได้ด้วย สะใจมาก ส่วนสนามเด็กเล่นก็มีของให้เด็กเล่นอยู่บ้าง เด็กได้ปล่อยพลัง ได้ออกแรง คงจะช่วยลดความเครียดของการเรียนออนไลน์มาเป็นเดือนๆได้ ลูกผมไม่ได้ออกจากบ้านไปไหนเลยตั้งแต่เมษายน ตั้งแต่มีการระบาดครั้งใหม่จากเชื้อสายพันธ์ุเดลต้า พอรัฐบาลประกาศล็อคดาวน์ โรงเรียนก็ไม่เปิดเทอม ทุกอย่างหยุดชะงักงันเป็นครั้งที่สามหรือสี่แล้ว มันแย่ตรงที่เราพบวิกฤตเป็นครั้งที่สี่ เราไม่ได้เรียนรู้หรือปรับตัว หรือหาทางรับมือกับวิกฤตเลย รัฐบาลสอบตกซ้ำซาก

พื้นที่โรงแรมมีสนามหญ้าใหญ่โต มีเครื่องเล่นเด็กซนให้ปืนป่าย มีม้ากระดกให้นั่งเล่น วิชาวิทยาศาสตร์ของ ป3 เพิ่งได้เรียนเรื่องเครื่องทุ่นแรงชนิดต่างๆ และคานหรือม้ากระดกก็เป็นตัวอย่างหนึ่งในห้องเรียน เราก็เลยลองนั่งใกล้ไกล ห่างจากจุดหมุนเพื่อเปรียบเทียบสร้างความเข้าใจ แล้วก็ถือโอกาสถ่ายรูปเก็บไว้ให้ครูได้ดูด้วยว่าเราหนีไปทดลองวิทยาศาสตร์ไกลถึงระยองเลย

ออกจากระยองเราก็มาพัทยาต่อ โรงแรมที่เข้าพักคืออินเตอร์คอนติเนนตัลพัทยารีสอร์ท โรงแรมนี้ตั้งอยู่บนภูเขา วิวทะเลสวยมาก แต่ไม่สามารถลงเล่นน้ำทะเลได้ เพราะส่วนที่ติดทะเลเป็นหน้าผาเตี้ยๆ เราก็ไม่อยากลุยภูเขาหินลงไป กลัวไม่ได้กลับ ห้องพักอยู่ในจุดที่ห่างทะเล เราต้องค่อยๆเดินไล่ลงไปทีละส่วนผ่านสระว่ายน้ำ ผ่านห้องอาหาร แล้วจึงจะไปถึงลานที่ติดกับวิวทะเล ห้องอาหารที่นี่วิวสวยมาก เพราะเป็นวิวภูเขามองลงไปเห็นทะเล

เราได้กินมื้อเย็นที่นี่ เพราะไม่สามารถจะออกไปซื้อของริมทางหรือร้านอาหารใกล้ๆได้ จากห้องพักเราก็รู้สึกว่าเราจอดรถไกลและไม่อยากเดินขึ้นลงภูเขาเพื่อเข้าออกจากห้องพักไปที่จอดรถ ก็เลยกินในนี้ ราคาสูง แต่ก็แลกกับวิวที่ดูสวยงามน่าประทับใจมาก อาหารที่นี่เน้นอาหารฝรั่ง คุณภาพอยู่ในระดับที่น่ากินเลย กินไม่หมดก็ต้องขอขนกลับมากินต่ออีกมื้อ

กาแฟที่แถมในห้องพักเป็นกาแฟคั่วบดแล้ว ให้เครื่องชงแบบ french press เอาไว้ชงด้วย สูตรการชงก็ไม่ได้บอก ใครไม่เคยชงกาแฟด้วยอุปกรณ์แบบนี้รับรองมั่วแล้วรสชาดก็คงเพี้ยน ผมอยู่บ้านก็ชงด้วย frenchpress มาหลายเดือนพอจะมั่วๆชงกินได้ รสชาติกาแฟก็อยู่ในระดับที่น่ากิน ไม่แย่ ไม่ขายหน้า แต่สิ่งที่สงสัยก็คือ เราจะทิ้งกากกาแฟในกายังไง ถ้าเราต้องการชงอีกแก้ว เรื่องนี้ไม่ได้ถามพนักงาน เพราะดูแล้วกาแฟเขาให้มาซองเดียว เรามาพักสามคนพ่อแม่ลูก แต่มีกาแฟซองเดียว เหมือนตั้งใจให้กินคนเดียวเลย หรือบางทีผมอาจเข้าใจผิด เขาให้ชงจางหน่อยแล้วเทได้ 2 แก้วหรือเปล่า ตรงนี้ไม่มีคู่มือบอกไว้ สุดท้ายคือได้กินคนเดียว เพราะชงได้แก้วเดียว

เช้าวันถัดมาผมเดินเล่นดูบริเวณต่างๆของโรงแรม สภาพแสงของเช้าวันนี้แดดสวยมาก ถ้าแดดดี เมฆน้อย ฟ้าเป็นสีฟ้า เราวัดแสงพอดีที่ท้องฟ้าแล้วถ่ายทุกอย่างที่ตาเห็น ภาพมันออกมาสวยชวนฝันราวกับว่ามันไม่ใช่พัทยาเลย กล้องและเลนส์ตัวเดิม ไม่ปรับแต่งใดๆ ไม่มีฟิลเตอร์โพลาไรซ์ ภาพที่ได้เห็นจากจอภาพแล้วก็เดินถ่ายไปเรื่อยๆจนลืมเหนื่อยเลย

เห็นสีสันของภาพแล้วนึกถึงฟิล์มฟูจิเวลเวียร์ ฟิล์มสไลด์ยอดนิยมของนักท่องเที่ยวที่ชอบถ่ายภาพ ผมเคยได้เรียนรู้ ได้ท่องเที่ยวไปกับยุคของฟิล์มสไลด์คุณภาพดี มีร้านล้างฟิล์มคุณภาพดีคอยบริการ ยุคนั้นภาพสวยจนยากที่จะหากล้องดิจิทัลตัวไหนมาเลียนแบบได้ แต่วันนี้ฟ้าสวยแดดดีเหลือเกิน มันทำให้ความรู้สึกของฟิล์มในอดีตลอยเข้ามาทันที

จบทริปกันแบบไม่ได้ลงน้ำทะเลเลย การได้พาลูกมาเที่ยวเล่นระบายความเครียดจากการเรียนออนไลน์ก็ถือว่าเป็นช่วงเวลาพิเศษของชีวิตธรรมดา เราอยู่ในวิกฤตโควิดกันมานานมาก นานเกินไปแล้ว เมื่อคนทะยอยได้วัคซีน ความกล้าที่จะออกไปใช้ชีวิตก็เพิ่มมากขึ้น วัคซีนคือคำตอบของเศรษฐกิจทุกครัวเรือน ฝากถึงรัฐบาลว่าขอให้พยายามจัดหาวัคซีนคุณภาพสูงมาให้ประชาชนอย่างเพียงพอทั่วถึงด้วยเถิด