ทดสอบ ลำโพง Bose companion2

Posted on by

ในความทรงจำตอนวัยรุ่นตอนต้น มีรุ่นพี่กล่าวถึงลำโพง Bose ว่าเป็นลำโพงเสียงดี ตอนนั้นผมยังเป็นนักเรียนใส่ขาสั้น เดินเล่นบ้านหม้อ อยากได้ลำโพงตัวใหญ่ขนาดโอบไม่รอบ ไม่มีความรู้ทางดนตรี และอิเล็คทรอนิกส์ ได้แต่จำว่า Bose แพง Bose ดี ตอนนั้นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าโลกนี้มีเครื่องเสียงอีกมากมาย นอกจาก Sony Kenwood และ ธานินทร์

พอชีวิตเริ่มเกี่ยวกับข้องกับคอมพิวเตอร์ ก็ต้องซื้อลำโพงมาติดคอมฯ ลำโพงที่เลือกซื้อมักจะเน้นตัวใหญ่ เน้นว่าขนาดใหญ่น่าจะเสียงดี ซึ่งมันก็ไม่ผิด ผมเคยเลือกลำโพงให้คนอื่นโดยการไปยืนฟังอยู่นานจนเมื่อยขา แล้วก็อุ้มกลับบ้านด้วยค่าตัวพันกว่าบาท แม้ว่าจะหาเงินได้มากกว่านั้น แต่ก็ไม่รู้สึกว่าอยากจะจ่าย เพราะเสียงที่ได้จากลำโพงคอมฯเหล่านั้นไม่ค่อยดีแบบที่ต้องการ มันอาจจะเป็นเพราะว่าเรามีเงินน้อยเลยต้องเลือกอย่างระวัง และด้วยความจำกัดทางงบประมาณเราเลยได้แต่ทดลองฟังของราคาถูก ของแบรนด์เนม ยี่ห้อฝรั่งแทบไม่อยู่ในหัว เพราะว่า ของจีนมันบังตา ราคามันถูกกว่ากันหลายเท่าตัว

Bose ที่เป็นลำโพงบ้านก็เคยได้ฟังมาบ้าง ฟังจากบ้านเพื่อน ฟังจากร้าน เสียงของ Bose เหล่านั้นไม่ได้เป็นแบบบริสุทธิ์นิยม คือเสียงมันไม่สด เสียงมันไม่ใส ยิ่งลำโพงทรงลูกเต๋าที่มีซับวูฟเฟอร์แยกยิ่งรู้สึกว่าเสียงมันไม่กลมกลืน ตลอดเวลาหลายปีเลยไม่เคยได้สนใจเลย จนกระทั่งร้านขายคอมพิวเตอร์ของ apple ที่มีชื่อว่า istudio เกิดแพร่หลาย คอมพิวเตอร์แม็คอนทอชได้รับความนิยมมากขึ้นอย่างน่าตกใจ ไปไหนก็เห็นร้านขายแม็คทุกห้าง และอุปกรณ์เสริมต่างๆก็มีวางขายอยู่ในร้านอย่างเป็นระเบียบและสวยงามและมีปริมาณเยอะมาก หนึ่งในของเยอะๆเหล่านั้นก็มีลำโพง bose ด้วยเช่นกัน

คงเป็นผลมาจาก ipod ที่ได้รับความนิยม ร้านขายสินค้าของ apple เลยต้องขายลำโพงด้วย และลำโพง Bose ก็เป็นสินค้าที่มีราคาสูงที่สุดในร้านถ้าไม่นับสินค้า apple เอง ก็เลยมีโอกาสได้ลองฟังบ่อยๆในร้าน istudio เล่ามาซะยาวเลย เข้าเรื่องได้แล้ว


(รูปจากคนอื่น)

ลำโพง bose ที่ผลิตมาสำหรับการใช้งานกับคอมพิวเตอร์มีไม่มากรุ่น ระยะห้าปีหลังมานี้ Bose ค่อยๆสะสมความนิยม มีคนซื้อใช้มากขึ้น อาจจะเป็นเพราะคนที่เคยอยากได้ในอดีดหลายคนเริ่มแก่ขึ้น เร่ิมมีงานมีการทำ เร่ิมมีเงินซื้อ ผมก็เป็นหนึ่งในนั้น


(รูปจากคนอื่น)

Bose companion2 เป็นลำโพงสำหรับคอมพิวเตอร์ มีหน้าตาออกแบบมาเป็นตู้ขนาดฝ่าเท้า (ใหญ่กว่าฝ่ามือ แต่ไม่ใหญ่มาก) หน้าลำโพงเป็นสโล๊ปเอียงขึ้น ถ้าวางบนโต๊ะคอมพิวเตอร์มันก็จะแหงนหน้าขึ้นสู่คนฟัง ถ้าใช้วางข้างโน้ตบุ๊คก็คงมีความลาดเอียงเท่ากับจอภาพ ด้านหน้าเป็นตะแกรงมีปุ่มหมุนปรับระดับเสียงเพียงปุ่มเดียว ปรับเสียงทุ้มแหลมไม่ได้ ใต้ปุ่มหมุนมีรูเสียบหูฟัง 1 ช่อง ด้านหลังเป็นช่องเสียบสัญญาณเสียงเข้า มีช่องรับ 2 คู่ หมายความว่ารับเสียงจากอุปกรณ์ได้สองตัว ไม่มีตัวเลือกว่าจะฟังอะไร ช่องไหนมีสัญญาณเสียงวิ่งเข้าไปก็ส่งเสียงได้หมด แปลว่า ถ้าต่อกับคอมพิวเตอร์สองตัวพร้อมกัน เปิดเสียงพร้อมกัน มันก็จะรวมเสียงแล้วส่งเสียงผสมกันออกมา เป็นหลักการเดียวกับมิกเซอร์ นอกจากนั้นก็มีช่องเสียบไฟตรง 12 โวลท์ และมีช่องต่อสายลำโพงข้างซ้ายอีกตัวหนึ่ง มีรูระบายเบสอยู่ 1 รู ซึ่งเป็นลักษณะของลำโพงตู้เปิด


(รูปจากคนอื่น)

รูปตัวอย่างนี้เป็นรูปจากที่อื่น  ตัวที่ผมได้มาช่องเสียบไฟเลี้ยงเขียนไว้ว่า 12V 1.8A   ส่วนตัวในภาพระบุไว้เพียง 1.2A

การที่ไม่มีปุ่มปรับเสียงทุ้มแหลมมันหมายความว่า Bose มั่นใจในตัวเองอย่างมากว่าเสียงจากลำโพงของเขาเป็นเสียงที่ดีแล้ว ขอแค่แหล่งโปรแกรมที่เอามาเล่นด้วยอย่าห่วยเกินไป มันถือว่าเป็นความสุดโต่งของการออกแบบเพาเวอร์แอมป์และลำโพงระดับหนึ่ง การออกแบบให้เป็นเช่นนี้ถือว่าเป็นดาบสองคม ถ้าแหล่งโปรแกรมที่เอามาใช้เล่นมันมีคุณภาพเสียงที่ดี เสียงก็จะออกมาดี แต่ถ้าแหล่งโปรแกรมมันเสียงแย่ มันก็ออกมาแย่ยิ่งขึ้น

ลองฟัง Bose โดยใช้เครื่องเล่น DVD ต่อผ่านตัวแปลงสัญญาณเสียง D/A converter อีกตัวแล้วค่อยส่งไปให้ Bose ขยายเสียง เสียงที่ได้มีความใส สด มันเป็นบุคลิกของตัวแปลงสัญญาณ แล้วเกี่ยวอะไรกับ Bose ก็ต้องตอบว่าไม่เกี่ยว พล่ามไปให้เปลืองบรรทัดเล่นๆ แต่สิ่งที่ Bose companion2 ทำให้ก็คือ มันส่งเสียงตลอดย่านความถี่ออกมาได้ค่อนข้างสมบูรณ์ เสียงเบสเป็นงานยากของลำโพงขนาดเล็ก Bose Companion 2 ใช้ดอกลำโพงขนาดเพียง 2.5 นิ้ว ดอกเดียวส่งเสียงตลอดย่าน ถึงจะดอกเล็กแต่ให้เสียงเบสได้ลึกเกินตัว เกินตัวไปมากจริงๆ หลับตาฟังแทบจะไม่เชื่อว่ามันออกมาจากลำโพงตัวแค่นี้ เสียงกลางมีความเด่นพอใช้ได้ เสียงสูงยังไม่ใสเท่ากับลำโพงบ้านทั่วไป แต่ก็ไม่ได้น้อยจนทึบ เรายังรู้สึกว่าเสียงฟาดสแนร์ เสียงฉาบ และ แฉ ยังมีความกังวานและมีประกายเสียง แม้ว่าจะไม่สด ไม่กระแทก ไม่รู้สึกมีความแข็งของโลหะแบบลำโพงบ้านราคาหลายหมื่น แต่มันก็มีให้ฟัง

Bose ใส่วงจรพิเศษเข้าไปในระบบลำโพงคู่นี้อย่างน้อยสองอย่าง จริงๆผมเชื่อว่าอาจจะมากกว่านี้ แต่ค้นหาข้อมูลเท่าไหร่ก็ไม่เจอ เจอเพียงระบบ TrueSpace ที่ทำหน้าที่สร้างเสียงสังเคราะห์ระบบเสียงรอบทิศจากลำโพงเพียงสองตัว กับวงจรปรับโทนเสียงอัตโนมัติ การมีระบบ TrueSpace ผลก็คือทำให้เสียงมีบรรยากาศโอบล้อม คนฟังจะรู้สึกถึงความฉ่ำหวานและมีประกาย มันมีการเล่นเฟสเสียงที่ซับซ้อน การนั่งฟังห่างลำโพงเพียงแค่ไม่ถึงเมตรมันให้คุณภาพที่ดีที่สุด เพราะมันถูกออกแบบมาให้ทำงานบนโต๊ะ แต่หากถอยห่างออกมาเรื่อยๆ ในบางระยะเราจะได้ยินเสียงกลับเฟสของเสียงกลาง เสียงคนร้องจากที่เคยอยู่ตรงกลางระหว่างลำโพงจะมีอาการวูบไปอยู่ด้านขวาบ้างเป็นบางระยะที่เราทดสอบ แต่การนั่งฟังบนโต๊ะทำงานปกติจะไม่พบอาการนี้ แสดงว่า Bose ออกแบบลำโพงคู่นี้เอาไว้ให้นั่งฟังใกล้ๆ แต่ผมกลับขอบฟังจากระยะไกลๆมากกว่า คือใกล้ๆมันก็ได้คุณภาพแบบที่เขาออกแบบ ไกลๆมันก็ได้อีกแบบหนึ่ง เพราะผมไม่ได้สนใจเรื่องความถูกต้องของเสียงว่าจะต้องมีโฟกัสเที่ยงตรง นักร้องยืนอยู่ตรงกลางระหว่างลำโพง การฟังแบบแบล็คกราวน์มิวสิคหรือแบบเปิดทิ้งไว้ฟังไปด้วยทำงานอื่นไปด้วย เราไม่ต้องเพ่ง ไม่ต้องใช้สมาธิในการฟังจับผิด น้ำเสียงที่หวานกลมกล่อมชวนฟังขนาดนี้หาไม่ได้จากเครื่องเสียงบ้านราคาต่ำกว่าสองหมื่น

ระบบปรับโทนเสียงอัตโนมัติเป็นการปรับแต่งเสียงของแหล่งโปรแกรมต่างๆที่เอามาเปิดฟัง อาจจะเป็นเพลง Mp3 คุณภาพต่ำ การฟังเพลงต่างๆผ่านลำโพง Bose มันมีการปรับเสียงให้อัตโนมัติ เพลงแย่ เพลงดี พอเอามาเปิดมันก็เสียงดีเหมือนกันหมด บางเพลงที่ผมโหลดจากอินเทอเน็ตมาฟัง ฟังจาก Bose ไปเรื่อยๆก็ไม่ได้คิดอะไร พอลองเอาหูฟังมาเสียบฟังเพลงเดิม กลับรู้สึกว่ามันแห้งและทึบเหลือเกิน ผมเดาว่าไม่ใช่เพราะ Bose ทำช่องเสียบหูฟังไม่ดี แต่ระบบชดเชยเสียงหรือการปรับโทนเสียงอาจจะไม่ได้ทำงานในการเสียบหูฟัง เพราะ Bose น่าจะออกแบบวงจรพิเศษต่างๆมาให้ทำงานบนตัวลำโพงจริงๆ

การมีหน่วยประมวลผล ตรงนี้คือประเด็นสำคัญ ลำโพงที่จะสามารถทำงานแบบนี้ได้ก็ต้องมีหน่วยประมวลผลในตัวเอง นั่นคือจะมีต้องมีวงจรอิเล็คทรอนิกส์มารับหน้าที่ประมวลผลนอกเหนือไปจากวงจรขยายเสียงปกติ หมายความว่าคุณภาพแบบนี้ เทคนิคแบบนี้จะอยู่ในลำโพงแบบ active เท่านั้น คือมีภาคขยายและมีวงจรประมวลผลในตัว มันเป็นเหตุผลที่ทำให้ลำโพง Bose บางรุ่นที่ออกแบบเป็น sub+sat ไม่มีกำลังขยายเป็นลำโพงที่ยังเสียงไม่ดี เพราะให้ลูกค้าไปหาเพาเวอร์แอมป์ใช้เอง มันปราศจากเทคนิคและวงจรพิเศษมาช่วยเหลือ ลำโพงอย่าง acoustic mass เลยมีน้ำเสียงที่ยังขาดๆเกินๆไม่กลมกล่อมเหมือนลำโพงสำหรับคอมพิวเตอร์อย่าง companion2 ตัวนี้

การมีหน่วยประมวลพิเศษเพื่อช่วยให้ลำโพงทำงานได้อย่างมหัศจรรย์ไม่ได้มีแต่ข้อดีฝั่งเดียว มันมีข้อเสียตามมาด้วยเช่นกัน นั่นก็คือ มันเสียเวลาไปกับการประมวลผลเล็กน้อย ทำให้เสียงมีอาการดีเลย์อย่างรู้สึกได้ ไม่ใช่ว่าเสียงยืด แต่เป็นอาการมาช้าไปนิดหน่อย ถ้าเราต่อลำโพง Bose คู่กับลำโพงอื่นๆที่ส่งเสียงตรงๆไม่มีวงจรประมวลผลมาทำให้เสียเวลา เราจะได้ยินเสียงโน้ตเดียวกันสองครั้ง คือเสียงที่ได้ยินทันทีจากลำโพงตัวอื่นและตามมาด้วยเสียงจาก Bose เพราะมัวแต่ไปเสียเวลาประมวลผล มันเหมือนเป็นอาการเสียงก้องในห้องกระจก คือมีเสียงหลักกับเสียงที่สองวิ่งคู่กันตลอดเวลา ถ้าเราใช้ฟังเพลงอย่างเดียว ก็จะไม่รู้สึกว่ามันเป็นปัญหา แต่ไม่แน่ใจว่าถ้าเอาไปใช้เล่นเกมส์จะมีปัญหาหรือไม่ ข้อเสียอีกประการก็คือมันเปิดดังไม่ได้ ไม่ได้หมายความว่าต้องฟังเบาๆ มันเปิดดังให้พอดีในห้องได้ ให้อารมณ์การฟังเพลงได้ดี แต่มันยังเอาไปเปิดในงานปาร์ตี้ไม่ได้ มันเปิดดังเผื่อคนเป็นสิบคน หรือเปิดในที่โล่งแล้วยังไม่ดี เพราะความที่มันพยายามส่งเสียงเบสให้ได้เกินตัว ทำให้มันต้องใช้พลังงานเยอะ เหมือนกับว่าลำโพงทำงานหนักมาก ขณะที่ไฟเลี้ยงวงจรยังมีจำกัดเนื่องจากใช้ไฟเพียง 12 V 1.8 amp เท่ากับความดังประมาณไม่เกิน 21.6 วัตต์ หากคิดประสิทธิภาพระดับ 100% แต่ในความเป็นจริง วงจรขยายเสียงหากสามารถทำประสิทธิภาพได้สูงสัก 70% ก็ถือว่าดีมากแล้ว ผมเดาว่า Bose ตัวนี้น่าจะมีประสิทธิภาพประมาณ 70% มากกว่าจะเป็นแค่ 25% แบบเครื่องเสียงไฮเอ็นด์ทั่วไป การเปิดดังมากๆทำให้วงจรมีอาการคลิป คล้ายกับว่าลำโพงกำลังจะแตก มันเหมือนกับคุณเอารถซิตี้คามาวิ่งในเมืองได้อย่างสนุกสนาน แต่พอต้องออกต่างจังหวัด ต้องทำความเร็วสูงๆ มันสู้รถใหญ่ หรือรถกระบะไมไ่ด้ เพราะมันออกแบบการใช้งานมาคนละประเภทกัน

ประมาณสามวันวันละหลายชั่วโมงที่อยู่กับลำโพงคู่นี้ผมเริ่มรู้สึกว่า Bose น่าจะเป็นลำโพงที่เหมาะแก่การใช้งานระยะยาว การลงทุนที่สูงกว่าลำโพงคอมพิวเตอร์ทั่วไปมันเป็นเรื่องที่รู้สึกคุ้มค่าเมื่อเทียบกับสิ่งที่ได้กลับคืนมา จ่ายแพงกว่าอีกหน่อย แต่ได้ของที่ใช้ได้ถูกใจและไม่ต้องขวนขวายหาตัวอื่นๆมาแทนมันเป็นสิ่งที่น่าลองทำ เพราะจะได้ไม่ต้องเสียเงินซ้ำซ้อน ผมเคยเสียเงินซื้อลำโพงมาหลายคู่ เพราะมัวแต่เลือกของถูก ยอมประณีประนอมกับบุคลิกเสียงบางอย่างเพราะว่าต้องดูตามงบประมาณ ผลก็คือมีลำโพงที่ไม่ค่อยได้ใช้อยู่ในบ้านเต็มไปหมด ถ้าซื้อ Bose ตั้งแต่ต้นอาจจะประหยัดกว่านี้

ลำโพง Bose ไม่ได้ให้เสียงที่ถูกต้องแม่นยำ เพราะมันมีการปรับแต่งใส่สีสันต่างๆเข้าไปจนฟังแล้วเคลิ้ม อย่าถามหาความจริงกับ Bose เพราะ ฺBose มันฉอเลาะ ตอแหล กว่าปกติ การเลือกใช้ Bose มันเหมือนเป็นรูปแบบชีวิต เป็นสไตล์หนึ่งๆ ถ้า Bose เป็นกาแฟ ก็จะเป็นกาแฟสตาร์บั๊คส์ คือกลมกล่อม เต็มไปด้วยอารมณ์และบรรยากาศ เข้าไปนั่งแล้วสั่งกินได้ไม่ผิดหวัง นั่งในร้านแล้วรู้สึกปลดปล่อย ไม่เครียด กาแฟทำหน้าที่เป็นเครื่องดื่ม แต่สิ่งที่ได้มากกว่านั้นคือความรู้สึกว่าการมีเวลาส่วนตัว มีโลกส่วนตัว มีความสบายส่วนตัว มีร้านอื่นที่ขายกาแฟเช่นกัน มีกาแฟราคาถูกกว่านี้ มีราคาแพงกว่านี้ แต่สตาร์บั๊คมีมากกว่านั้น บางคนจ่ายสิบกว่าบาทก็แลกกาแฟข้างถนนได้ แต่มันคนละอารมณ์ คนเรากินกาแฟไม่ใช่เพราะต้องการเพียงแค่คาเฟอีน อารมณ์กาแฟต่างหากที่ต้องการ

ถ้า Bose เป็นภาพถ่าย Bose คือภาพที่ได้จากฟิล์มสไลด์ fuji Velvia ซึ่งเป็นฟิล์มสไลด์ที่ให้สีสันสดจัดจ้านที่สุดเท่าที่โลกนี้เคยมีมา ภาพจากฟิล์มสไลด์ตัวนี้มีความอิ่มตัวของสีที่สูงมาก มีรายละเอียดสูงมาก และภาพในหนังสือ National Geographic ในยุคก่อนดิจิทัลจะครองเมืองจะเป็นภาพจากฟิล์มตัวนี้เป็นส่วนใหญ่

ถ้า Bose เป็นรถยนต์ มันอาจจะเป็น Honda CRV ที่เป็นรถอเนกประสงค์ ขับไปร่วมงานอะไรก็ได้ ไปงานหรูก็ได้ ไปงานบวชงานวัดก็ได้ สมรรถนะพอใช้ ไม่แรงไม่ลุยเท่าโฟวีลแท้ๆ ไม่คล่องตัวอย่างซิตี้คาร์ แต่ขับได้ทุกวัน ใช้ได้ทุกวัน ในเมือง หรือนอกเมือง ชีวิตบนตึกหรือท่องเที่ยวก็ได้หมด

ถ้า Bose เป็นอาหาร ผมคิดว่ามันเป็นข้าวผัด บางคนชอบกินข้าวขาว บางคนชอบกินข้าวกล้อง Bose เป็นข้าวที่ปรุงเสร็จแล้ว สามารถกินเปล่าๆ หรือ กินพร้อมกับก็ได้ มันมีรสชาด มีความหวานมัน

คิดถึง ipod คิดถึงความสุขในการฟังเพลง

Posted on by
IMG_9017

เครื่องเล่น mp3 เครื่องแรกที่ผมเคยได้ยินข่าวคราวก็คือเครื่องยี่ห้อ rio ผมจำสเป็คโดยละเอียดไม่ได้ และไม่เคยมีโอกาสได้ฟัง ในช่วงเวลาแรกเริ่มของ mp3 ผมฟังผ่านเครื่องคอมพิวเตอร์และไม่เคยรู้สึกหลงใหลได้ปลื้มกับ mp3 เลย ทั้งๆที่ ณ เวลานั้นมีแผ่นรวมเพลง mp3 ขายอยู่แล้วมากมาย

อาจจะเป็นเพราะว่าการฟัง mp3 ในยุคแรกนั้นต้องใช้คอมพิวเตอร์เป็นหลัก ทำให้ผมไม่สามารถพกพามันไปกับตัวได้  ปี 1998 ปีนั้นที่ฝรั่งเศสได้แชมป์ฟุตบอลโลก ผมยังคงไปซื้อเครื่องเล่นเทปแบบวอล์คแมนเครื่องใหม่หน้าตาสวยมาใช้งานอยู่เลย อัลบั้มเพลงที่ผมจำได้ว่าผมฟังจากเทปวอล์คแมนเครื่องนี้บ่อยที่สุดคืออัลบั้มของ pause ชุด mind ที่มีเพลงข้อความ เพลงความลับ ที่ยังคงเป็นเพลงน่าฟังอยู่ตลอดกาลของวงดนตรีวงนี้

mp3 ฮิตมากกับการใช้งานบนโต๊ะทำงาน เพราะเปิดด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์ ผมมีเพลง mp3 สะสมอยู่ในเวลานั้นหลายร้อยเพลง มีเพลงที่ชอบมากๆอยู่ประมาณ 100 เพลง และผมก็ไม่คิดว่าจะพกพามันไปฟังบนรถเมล์ หรือ ฟังตอนขับรถ เพราะไม่รู้จะขนเพลงเหล่านั้นทั้งร้อยเพลงไปได้อย่างไร ตอนนั้นลืมเครื่องเล่น mp3 แบบพกพาไปได้เลย เพราะเครื่องแพงมาก และหน่วยความจำที่มีอยู่ก็อยู่ที่ระดับประมาณ 16-32 เม็กกะไบต์ มันเก็บเพลงได้ไม่ถึง 10 เพลง ผมพกเครื่องเล่นเทปยังได้เพลงเยอะกว่า

หลายปีต่อมาผมได้ข่าวว่า apple ทำเครื่องเล่น mp3 ออกมาขายราคาประมาณสองหมื่นบาท ผมไม่สนใจเลยเนื่องจากไม่มีเงินซื้อ และไม่เคยคิดว่าจะต้องจ่ายเงินให้กับอุปกรณ์การฟังเพลงในราคาสูงขนาดนั้น แม้ว่าผมจะเป็นคนเล่นเครื่องเสียง และยินดีจ่ายให้กับเครื่องเสียงราคาหลายหมื่น แต่ผมก็ไม่คิดว่าจะต้องจ่ายให้กับเครื่องเล่น mp3 ในราคาแพงกว่าเครื่องเสียงบ้าน ผมปฏิเสธ mp3 มาตลอดทั้งในด้านคุณภาพ และราคา

ในบางวันที่ผมฟังเทปจากวอล์คแมน ผมก็อยากฟังวิทยุบ้าง ตอนนั้นก็ไปซื้อเครื่องรับวิทยุมาใช้ เป็นเครื่องรับวิทยุที่ราคาถูกๆ มันรับคลื่นได้แต่ไม่ชัด สุดท้ายก็ทนฟังไม่ได้ ผมก็เลยหันหลังให้กับรายการวิทยุไปนานแสนนาน กว่าจะรู้ตัวอีกทีเขาก็มีคลื่นวิทยุที่เปิดเพลงกันต่อเนื่องห้าสิบนาทีเสียแล้ว ผมตกยุคไปหลายปีเลย

_MG_6408

แล้วผมก็ไปเพลิดเพลินอยู่กับการหัดถ่ายภาพ ผมแทบไม่ได้ฟังเพลงอย่างตั้งใจอีกเลย จนวันหนึ่งเพื่อนเอา ipod mini มาให้ลองฟัง ก่อนจะทดลองฟัง ผมก็ออกตัวกึ่งด่า กึ่งดูถูกไว้หลายอย่าง เพื่อนก็หวังดีบอกให้ผมฟังดูก่อน พอลองฟังสักสองเพลง ผมถามราคา เพื่อนบอกเจ็ดพันบาท ผมฝากซื้อทันที และมีเพื่อนอีกสองคนที่อยู่ในที่นั้นก็ซื้อพร้อมผมอีกคนละเครื่อง ผมบอกไม่ถูกว่าเกิดอะไรขึ้นกับเทคโนโลยี แต่เพลง mp3 ในเครื่องเล่น ipod มันเพราะมาก มันเหมือนคนที่ไม่ได้กินอาหารถูกปากมานาน พอเจอเมนูอร่อยเข้าไปกลายเป็นคนตะกละขึ้นมาเลย

ipod mini เป็นเครื่องเล่นเพลงติดตัวผมตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เครื่องเล่นเทปวอล์คแมนผมก็เก็บลืมตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาเช่นกัน และจนบัดนี้มันก็ไม่เคยทำงานอีกเลย คุณภาพเสียงของ ipod mini ทำให้ผมเริ่มหาข้อมูลที่เกี่ยวข้อง หาประวัติของ ipod เลยทำให้เริ่สนใจเครื่องคอมพิวเตอร์ของ apple ไปพร้อมกัน แม้ว่าผมจะชอบ ipod แต่ผมก็ยังไม่คิดจะใช้คอมพิวเตอร์ของ apple เพราะว่าตอนนั้นผมมีอาชีพเป็นโปรแกรมเมอร์ และเครื่องโน้ตบุ๊คส่วนตัวผมเป็น ibm หน้าตาดำๆถึกๆ มันเป็นโลกของ windows และ ibm และ โปรแกรม visual studio ของ microsoft

สิ่งที่ผมชอบใน ipod mini คือหน้าตาที่ดูคลาสิค และรูปร่างไม่ใหญ่โต ตัวถังเป็นอลูมิเนียมที่เป็นรอยยากมาก หน้าจอใช้ไฟเรืองแสงสีขาว มันเป็นความลงตัวที่ผมรู้สึกดี ความจุที่มี 4Gb สามารถเก็บเพลงได้ประมาณ 1000 เพลง แน่นอนว่าผมมีเพลงสะสมจนเต็มความจุแล้ว ทุกวันนี้ยังไม่เจออุปกรณ์อะไรที่ดูน่าทนุถนอมขนาดนั้นเลย คุณภาพเสียงก็ดีถูกใจมาก โดยเฉพาะหูฟังที่มาพร้อมกับ ipod mini เป็นหูฟังที่มีบุคลิกที่เป็นกลาง คือมันราบเรียบ ฟังเสียงคนได้ชัดเจน มันสามารถฟังเพลงได้นานโดยที่ไม่รู้สึกล้า ไม่เลี่ยน มันแตกต่างไปจากหูฟังโซนี่ที่ฟังทีแรกจะรู้สึกว่าเพราะ มัน เสียงใส แต่ฟังนานๆหลายชั่วโมงแล้วทรมาน

เคยมีคนแย้งว่าทำไมถึงอยากจะฟังเพลงตั้งพันเพลง ipod ความจุเยอะเกินความจำเป็น ต้องจ่ายราคาแพงกว่าชาวบ้าน ipod ราคาเกือบหมื่น แต่ของคนอื่นขายกันสองพันบาท ความจุ 512mb ก็พอแล้ว หลายความเห็นออกมาแนวทางเดียวกันคือ ipod แพงเกินไป ผมก็รู้สึกว่าแพง แต่ผมก็พบว่าการที่ผมมีเพลงติดตัวไปสักหนึ่งพันเพลงผมก็ไม่ได้อยากฟังทุกเพลงหรอก แต่ว่าผมสามารถเลือกฟังเพลงอะไรก็ได้จากหนึ่งพันเพลง เลือกฟังได้ทันทีโดยไม่ต้องกลับบ้านไปลบเพลงเก่าและก็อปปี้เพลงที่ต้องการลงไป แต่ละวันผมอาจจะฟังเพลงแค่สิบเพลง แต่มันก็ไม่สามารถจะบอกได้หรอกว่าสิบเพลงนั้นมีเพลงอะไรบ้าง การแบกเพลงใส่ ipod ไว้หนึ่งพันเพลงมันทำให้ผมสามารถเลือกเพลงที่อยากฟังได้ครบตามที่ต้องการ หรือเกือบครบทุกเพลง มันเป็นสิ่งที่เครื่องเล่นอื่นๆให้ไม่ได้

ตอนนั้น ipod ไม่มีคู่แข่งเลย ทั้งในแง่คุณภาพเสียงและความจุ มียี่ห้ออื่นๆพยายามจะทำขายก็ยังไม่มีจุดเด่นที่ดีกว่า มันเป็นเรื่องที่ช่วยไ่ม่ได้จริงๆที่จะไม่เปิดใจให้กับเครื่องเล่นยี่ห้ออื่นๆ เพราะเมื่อลองฟังก็รู้สึกว่ามันไม่ลงตัว เสียงยังไม่ถูกใจ แต่ผมก็ทดลองฟังตัวอื่นๆอยู่เรื่อยๆ แล้ววันดีคืนดีก็เจอกับเครื่องเล่น mp3 ตัวใหม่ที่เสียงดีกว่าเดิม

IMG_9032

มันคือ ipod รุ่น shuffle รุ่นที่มีความจุเพียง 512 Mb หรือเก็บเพลงได้แค่ 120 เพลงเท่านั้น ผมเดินผ่านร้านขายเครื่องเสียง ก็แวะดูไปตามเรื่อง ถามพนักงานเรื่องคุณภาพเสียงของ ipod 3 ตัวที่วางเรียงกันอยู่ในร้าน พนักงานบอกว่า shuffle เสียงดีที่สุด ผมไม่เชื่อเลยขอลองฟังบ้าง ฟังเพลงเดียวกัน หูฟังเดียวกัน แล้ววันนั้นผมก็เสียเงิน ได้ shuffle กลับบ้านไปอีกตัว มันเป็นเครื่องเล่นที่ไม่มีหน้าจอ ก็อปปี้เพลงลงไปแล้วก็เปิดเล่นเลย หลายคนออกความเห็นว่าไร้สาระ เอา ipod ตัวใหญ่มาติดเทปบังหน้าจอไว้ก็เหมือนได้ใช้งาน shuffle แล้ว ซึ่งผมก็ไม่ได้แย้งอะไร แต่ผมรู้สีกว่า ipod shuffle ที่ไม่มีจอภาพมันมีดีกว่านั้น มันเป็นมากกว่านั้น แต่ก็อธิบายไม่ได้

การก็อปปี้เพลงลงไปในเครื่องเล่น ipod ต้องทำผ่านโปรแกรม iTune ซึ่งเป็นโปรแกรมที่สามารถเปิดเพลงได้ทั่วไป สร้างรายการเพลงที่ชอบ รวมเพลงเป็นชุดๆได้ตามใจ ทุกเพลงที่อยู่ใน iTune กดปุ่มเดียวมันก็จะก๊อปปี้ทุกอย่างลงไปใน ipod แปลว่า บนเครื่องคอมพิวเตอร์เรามีเพลงอะไร จัดระเบียบจัดอัลบั้มรวมกันไว้อย่างไรมันก็มีอย่างนั้นใน ipod เช่นกัน และความพิเศษมากขึ้นอย่างหนึ่งก็คือมันบันทึกการเล่นเพลงต่างๆเอาไว้ เพลงไหนเล่นบ่อยที่สุดก็มีการนับไว้ และมันก็มีรายการเพลง top hit ให้เราอัตโนมัติ แปลว่า ในหลายๆพันเพลงจะมีเพลงที่เราฟังบ่อย 25 เพลงถูกจัดเป็น top hit ให้ และเราสามารถสั่งให้ ipod shuffle ก็อปปี้เพลง top hit เหล่านั้นลงได้ได้อัตโนมัติ

ipod shuffle ที่เก็บเพลงได้เพียงเล็กน้อยมีเพลงที่เราฟังบ่อยๆอยู่ในนั้น มันเป็นรูปแบบการเลือกเพลงที่”ไม่ผิดหวัง” เพราะว่าเราฟังบ่อยจริง มันแก้ปัญหาของคนลังเลได้อย่างดี เพราะเราคงเคยเจอปัญหาว่า มีเพลง มีแผ่น (เมื่อก่อนก็มีเทปด้วย) เยอะไปหมด จะเลือกเอาเพลงไหนไปฟังบนรถดี หรือจะเอาแผ่นเพลงไหนติดตัวไปเที่ยวต่างจังหวัดดี เมื่อก่อนผมเคยขับรถไปต่างจังหวัดหลายวัน ผมขนแผ่นซีดีใส่ลังไปด้วยเกือบห้าสิบแผ่น มันเป็นเรื่องบ้าๆที่เคยทำ

พอรับ ipod เข้ามาในชีวิต ความบันเทิงแบบพกพาก็เริ่มขึ้นอย่างจริงจัง จากการฟังเพลงแต่เพียงอย่างเดียวมันเริ่มมีความต้องการให้ ดูภาพได้ ดูวิดีโอได้ ซึ่งคนที่คิดแบบผมไม่ได้มีคนเดียว มันคิดแบบเดียวกันทั้งโลก และแล้ว ipod ก็มีรุ่น ipod photo ที่สามารถก็อปปี้ภาพลงไปดูได้ และแน่นอนว่าหน้าจอของ ipod กลายเป็นจอสีแล้ว หลังจากนั้นอีกไม่นาน ipod video ก็ตามมาติดๆ เป็นเครื่องเล่นแบบพกพาที่สามารถดูวิดีโอได้ด้วย ซึ่งในเวลานั้นเครื่องเล่นโนเนมจากจีนก็มีความสามารถในการเล่นวิดีโอออกมาก่อนแล้ว แต่วิดีโอในเครื่องโนเนมต่างๆเป็นวิดีโอที่คุณภาพต่ำ การแสดงผลยังไม่ประทับใจ และไม่สามารถต่อสายภาพออกมาเข้าเครื่องรับโทรทัศน์ได้ แต่ ipod video ทำได้ทุกอย่างที่บอกมา มันเป็นข้อได้เปรียบที่ ipod มีความจุเยอะ เลยสามารถเก็บข้อมูลวิดีโอที่มีขนาดใหญ๋ได้ คุณภาพของวิดีโอเลยดีกว่า

ความนิยมของ ipod ค่อยๆสะสมก่อตัวขึ้น จนกระทั่งแพร่หลายไปทั้งโลก สิ่งที่ชี้วัดได้ง่ายที่สุดก็คือมีอุปกรณ์เสริมต่างๆออกมามากมาย ไม่ว่าจะเป็นซองผ้า ซองหนัง ซองพลาสติก ลำโพง เครื่องเสียง ทุกอย่างที่เอามาต่อพ่วงกับ ipod ได้จะถูกผลิตออกมาเต็มไปหมด แม้แต่เครื่องมีดโกนหนวดต่อกับ ipod ก็ยังมี เลเซอร์พอยเตอร์ก็มี มันไม่ได้เกี่ยวกับการฟังเพลงแต่ก็มีคนทำอุปกรณ์เสริมออกมา มันมากมายลามไปถึงกลุ่มแฟชั่น กระเป๋าหนังบางยี่ห้อมีช่องใส่ ipod แยกต่างหาก มันฮิตระเบิดเลย

scan-2012-minilux-jul-17

มาถึงปี ค.ศ. 2006  ipod พัฒนาไปมากกว่าเดิมหลายช่วงตัว มันกลายไปเป็น iphone เป็นเครื่องเล่นหน้าจอสัมผัส เล่นอินเทอเน็ตได้ มันมีกล้องในตัว มันเป็นอุปกรณ์อเนกประสงค์ มันใส่โปรแกรมเพิ่มเพื่อทำงานอื่นๆได้อีกมากมาย มันไปไกลจนเกินกว่าจะเป็นเครื่องเล่นเพลงไปเสียแล้ว เราหยุดการพัฒนาไม่ได้ มันเป็นเรื่องปกติของอุปกรณ์อิเล็คทรอนิกส์ ผมแอบคิดเล่นๆว่า ipod ชวนคนทั้งโลกให้หันมาฟังเพลง แต่ตอนนี้กำลังพาคนทั้งโลกออกจากเพลง ไปสู่สิ่งใหม่ที่สับสนวุ่นวาย ทั้งภาพ วิดีโอ อินเทอเน็ต มันน่าคิดเหมือนกันว่าตอนจบจะเป็นอย่างไร เครื่องเล่นเพลงที่แท้จริงมันอาจจะหยุดอยู่ที่ ipod รุ่นสุดท้ายก่อนที่จะเริ่มใช้ระบบสัมผัสหน้าจอ อารมณ์คนฟังเพลงต้องการแค่นั้นจริงๆ ที่มากกว่านั้นและทุกอย่างที่อยู่ใน iphone มันมากเกินไปสำหรับคำว่าดนตรี

netbook ตัวแรกของโลก

Posted on by

โน้ตบุ๊คขนาดเล็กตัวนี้ถือเป็น netbook ตัวแรกของโลก  มันคือ EEEpc 701 ซึ่งมีความเร็ว 630 MHz มีความสามารถเหมือนโน้ตบุ๊คทั่วไป  แต่ไม่มีถาดอ่านแผ่นซีดี  อาจจะเป็นเพราะว่าแนวโน้มการใช้แผ่นลดน้อยลง  ใครๆก็ใช้อินเทอเน็ตและทรัมไดร์ฟ  ดังนั้นเครื่องอ่านแผ่นเลยไม่อยู่ในเน็ตบุ๊คอีกต่อไป

สเป็คตัวเครื่องคร่าวๆมีดังนี้

ความเร็ว 630Mhz แต่ขยายได้ถึง 900 MHz ถ้ารู้วิธี

ram 512 Mb น้อยไปหน่อยแต่พอเอาไว้เล่นเน็ตได้

ตัวเก็บข้อมูล 4Gb โซลิทสเตท  ถือว่าน้อยมาก  แต่มันก็เป็นแค่เครื่องคอมพิวเตอร์สำหรับเล่นเน็ท  มันก็ทำงานได้จริงอยู่แล้ว

มีไวเลสแลน  มีช่องต่อสายแลน  มีช่องเสียบ usb3 ช่อง มีช่องเสียบ SD card มีช่องเสียงไมโครโฟน ช่องเสียบหูฟัง

เน็ตบุ๊คเครื่องนี้สามารถใช้เล่นอินเทอเน็ตได้จริง อ่านข่าวสารได้  อ่านทวิตเตอร์ได้  เปิดเอกสารต่างๆเพื่อดู หรือ แก้ไขได้  แต่จะให้นั่งทำงานหนักๆ  ทำงานนานๆก็คงจะลำบากมาก  เพราะหน้าจอเล็ก คีย์บอร์ดเล็ก  ผมใช้งานมันมาสองปีแล้ว  ทุกวันนี้ยังทำงานได้ดีอยู่  บางทีก็ลงโอเอสเป็น linux บางทีก็ลง windows

จุดเด่นของเน็ตบุ๊ครุ่นนี้คือใช้ตัวเก็บข้อมูลแบบโซลิทสเตท  ก็คือไม่ใช้ฮาร์ดดิสก์  มันแปลว่ามันน่าจะอายุยืนมากๆ  ถ้าฟ้าไม่ผ่า ถ้าไม่ทำตก  มันน่าจะอยู่ทนเกินสิบปี  แต่ก็มีบางคนที่โชคร้ายเมนบอร์ดเสียก็มี  ผมใช้งานเครื่องนี้มาสองปีกว่าแล้ว  รู้สึกว่ามันเป็นเน็ตบุ๊คที่ไม่ต้องดูแลรักษามาก  จะเรียกว่าทนก็ได้  แต่ก็อาจจะเป็นเพราะมันไม่เคยต้องทำงานหนักมันก็เลยยังไม่เสีย

ผมเคยเห็นร้านขายเครื่องเสียงบางร้านเอาเน็ตบุ๊คตัวนี้ตั้งโชว์เพื่อเปิดเพลงเล่นกับลำโพงที่เขาขายอยู่  ผมเข้าใจเจตนาของทางร้านเลย  เพราะว่ามันแทบจะไม่มีอะไรเสียหายเลย  เน็ตบุ๊คมีระบบกู้ข้อมูลคืนได้ค่อนข้างเร็ว  และมันก็เสียยาก  ถ้าโปรแกรมรวนขึ้นมาก็ Restore ระบบทั้งหมดทับลงไป  มันก็ทำงานได้เหมือนเดิม  มันเป็นอุปกรณ์ประเภท set it and forget it คือ เรียนรู้และปรับแต่งให้มันทำงานได้  แล้วก็ปล่อยมันไว้อย่างนั้น ตลอดไป  และบางร้านเอาไปต่อกับเครื่องอ่านบาร์โค้ด  เพื่อให้พนักงานใช้คิดเงิน  เพราะว่าโอกาสเครื่องเสียมันต่ำมากเมื่อเทียบกับโน้ตบุ๊คทั่วไป

ตอนเปิดตัวใหม่ๆ เครื่องนี้ราคา 12900 บาท  ผมยุเพื่อนซื้อไปแล้วตัวหนึ่ง  ราคาสุดท้ายก่อนจะหมดไปจากตลาดอยู่ที่ 5900 บาท  และราคามือสองสำหรับเครื่องที่ยังใช้งานได้อยู่ที่ประมาณ 4000 บาท

ลำโพงสำหรับการพกพา เสียงดีและไฮเทค Altec lansing imt525

Posted on by

ท่าทางผมจะเป็นคนบ้าลำโพงเอามากๆ เวลาเจอลำโพงที่เสียงดีก็มักจะดีใจและถ้ามีเงินในกระเป๋าก็แทบจะซื้อเก็บไว้เสมอ ตั้งแต่มีคอมพิวเตอร์เป็นของตัวเอง(เกือบยี่สิบปี) ผมก็ทะยอยมีลำโพงในครอบครองมากขึ้นเรื่อยๆ ค่าเฉลี่ยอาจจะไม่ถึงปีละคู่ แต่มันก็เยอะพอที่จะทำให้สมาชิกในบ้านเริ่มมองอย่างเอือมระอา

ครั้งหนึ่งสมัยเขียนบล็อกใหม่ๆผมเคยแนะนำลำโพงพกพาเสียงดีมากไว้ตัวหนึ่ง มันมีรูปทรงเป็นกระบอก มาวันนี้ ผมกำลังจะรีวิวลำโพงสำหรับพกพาตัวใหม่ ที่ผมถูกใจมากกว่า ทั้งในแง่คุณภาพเสียงซึ่งเป็นประเด็นหลัก และในแง่ความสะดวกในการพกพาซึ่งเป็นประเด็นลำดับสอง ลำโพงที่กำลังจะพูดถึงนี้ทำให้ลำโพงคู่เก่า(กระบอก)กลายเป็นลำโพงเสียงไม่ดีไปเลย เป็นอาการได้ใหม่ลืมเก่าอย่างสิ้นเชิง

ลำโพงคู่ที่ว่านี้ก็คือ Altec lansing imt525 ซึ่งเป็นลำโพงแบบแบนบาง นอกจากจะเอาไว้ต่อกับคอมพิวเตอร์หรือเครื่องเล่น mp3 ทั่วไปแล้ว ยังมีการรับสัญญาณเสียงอ่านระบบ Bluetooth อีกด้วย ซึ่งมันทำหน้าที่เป็น Handfree ไปได้ในตัว สามารถใช้คุยโทรศัพท์ได้เลย หน้ากล่องยังมีรูปโทรศัพท์มือถือโชว์อยู่อีกต่างหาก ทำนองว่าเน้นการใช้งานร่วมกับโทรศัพท์มือถือนั่นเอง

เปิดภายในออกมาก็จะมีอุปกรณ์ต่างๆมาอยู่จำนวนหนึ่ง ประกอบไปด้วยตัวลำโพง หม้อแปลงไฟ 9 โวลท์ สายสัญญาณ mini3.5 to mini3.5 ถุงผ้า และคู่มือ ซึ่งผมค่อนข้างตื่่นเต้นกับถุงผ้าเป็นพิเศษ เพราะตั้งแต่ซื้อลำโพงมาหลายชนิด ไม่เคยได้แถมถุงผ้ากับเขาเลย

ตัวลำโพงเป็นทรงแบนบาง ปุ่มควบคุมอยู่ด้านบน มีช่องวงกลมเหมือนรูขนาดเล็กเป็นไมโครโฟนเพื่อรับสัญญาณเสียงพูดซึ่งจะใช้ตอนคุยโทรศัพท์ ช่องเสียบหม้อแปลงไฟอยู่ด้านหลัง ระบุไว้ว่าต้องใช้แรงดัน 9V 1600ma ช่องเสียบสายสัญญาณเสียง line-in อยู่ด้านหลัง สามารถใส่ถ่าน AA ได้ 6 ก้อน หมายความว่ามันถูกออกแบบมาให้พกพาจริงๆ ดอกลำโพงคู่ matched pair ขนาด 2 นิ้ว ขนาดน่ะผมเชื่อ แต่ matched pair อันนี้ไม่ค่อยแน่ใจ

ที่ด้านหลังมีจุดที่กดเพื่อให้ขาตั้งเด้งออกมา เมื่อกางขาตั้งแล้วมันจะวางบนโต๊ะได้สวยงาม มุมเอียงหน้าขึ้นเล็กน้อย จะวางบนหัวเตียงก็ไม่มีใครว่าอะไร แต่ผมคิดว่าผมอาจจะเอาไปวางไว้ในรถยนต์ของผมเอง เพราะเครื่องเสียงที่แถมมากับรถคุณภาพค่อนข้างต่ำ ซึ่งถ้าเอาไปใช้ในรถจริงๆก็จะได้ประโยชน์จากการโทรศัพท์ด้วย เพราะจะใช้งานเป็นแบบ Handfree ได้เลย ซึ่งมีประโยชน์ต่อการขับรถไปคุยโทรศัพท์ไปด้วยอย่างยิ่ง

แต่ผมก็คงไม่เอาไปไว้ในรถจริงๆหรอก เพราะว่ามันพกง่าย และผมก็มักจะพับเก็บและขนลำโพงตัวนี้ไปพร้อมกับกระเป๋าโน้ตบุ๊ค เพราะความหนาของมันเท่ากับโน้ตบุ๊คขนาดมาตราฐานทั่วไป การพกพาใส่กระเป๋าไปพร้อมโน้ตบุ๊คจึงเป็นสิ่งที่ทำได้ทันที ไม่ต้องหากระเป๋าโน้ตบุ๊คใบใหม่ และพอมันอยู่ในกระเป๋าโน้ตบุ๊คแล้ว ผมก็ขี้เกียจหยิบมาวางไว้หน้ารถนั่นเอง

พกพาง่ายแล้วคุณภาพเสียงเป็นอย่างไร เสียงของมันมีจุดเด่นที่เสียงกลาง มีความคมชัดของเสียงร้องค่อนข้างมาก เสียงคนกับเสียงกีต้าร์เป็นเสียงถนัดของลำโพงตัวนี้เลย ความใสก็มีอยู่ค่อนข้างดี ลำโพงราคาถูกทั่วไปมักจะส่งเสียงได้ เปิดดังได้ แต่เสียงจะไม่ค่อยใส ความใสที่ว่านี้เป็นความใสที่ทำให้น้ำเสียงมีประกาย มีน้ำมีนวล ด้วยความบางของลำโพงทำให้การส่งเสียงเบสจะต้องอาศัยเทคโนโลยีมาช่วยอยู่บ้าง นั่นคือลำโพงนี้มีระบบ SRS Tru-bass ซึ่งเป็นวงจรเพิ่มเสียงเบสให้มากขึ้น มันเป็นเทคโนโลยีที่ถูกนำมาช่วยลำโพงเล็กให้ส่งเสียงทุ้มได้มากขึ้น มันเป็นการประมวลผล DSP แนวทางหนึ่งที่ช่วยให้คนฟังได้ยินเสียงเบสที่เกินตัว ไม่น่าเชื่อว่าจะมาจากลำโพงตัวเล็ก แต่เสียงเบสที่ผ่าน DSP ของลำโพงตัวนี้ก็ทำได้ในระดับหนึ่ง เพราะข้อจำกัดทางกายภาพที่อยากจะให้ลำโพงมันเล็กและบาง ทำให้เสียงเบสที่พยายามใช้ DSP ช่วยแล้วก็ยังน้อยไปอยู่ดีเมื่อเทียบกับลำโพงที่มีซับวูฟเฟอร์ ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร แต่เท่าที่ได้ยินก็ถือว่า Altec lansing ทำได้ตามที่โม้ไว้ว่า speaker phone ก็ทำแบบเสียงดีได้

การที่ลำโพงนี้สามารถใช้เป็น Handfree ได้ด้วย หมายความว่ามันจะต้องออกแบบมาให้สามารถคุยกันได้รู้เรื่อง ไมโครโฟนรับเสียงที่อยู่ติดกับลำโพงส่งเสียงจะต้องมีการออกแบบไม่ให้มีเสียงหอน หรือ ฟี้ดแบ็ค ซึ่ง imt525 ก็ทำได้ดีน่าชื่นชม เหตุที่ทำได้ก็เพราะเทคโนโลยีอีกตัวหนึ่งที่ชื่อว่า echo-canceling ผมสามารถรับสายระหว่างฟังเพลงได้ และคุยธุระจนจบโดยที่ไม่ได้รู้สีกเหมือนใช้ handfree ในมือถือเลย สามารถคุยกันรู้เรื่อง พูดแทรกกันก็ค่อนข้างได้ยินชัด ไม่ใช่เสียงหายเหมือนสื่อสารทางเดียว

ปุ่มกดจำนวนมากที่ด้านบนลำโพงทำหน้าที่เป็นปุ่มควบคุมการเล่นเพลง เพราะลำโพงตัวนี้เป็น Speaker Bluetooth ที่สนับสนุนโปรโตคอล A2DP หรือการส่งเสียงผ่าน Bluetooth และยังสามารถควบคุมการเล่นได้ด้วย จะหยุด จะเปลี่ยนเพลงทำได้ที่ฝั่งลำโพงเลย โดยในการทดสอบกับโทรศัพท์ผมใช้โทรศัพท์ Samsung รุ่น Monte เมื่อทำการ paired กันเรียบร้อยแล้ว ผมเปิดโปรแกรมเล่นเพลงในมือถือแล้วเลือกรายการเพลงที่ต้องการ กด play บนมือถือปุ๊ป เพลงก็ไปดังที่ลำโพงทันที และพอไปกดเปลี่ยนเพลงที่ลำโพงโดยการกด next มันก็เปลี่ยนเพลงจริงๆ หน้าจอมือถือก็แสดงรายชื่อเพลงใหม่ที่กำลังเล่นทันทีเช่นกัน แบบนี้ก็ถือว่าสะดวกดี ผมรู้สึกว่ามันเหมาะกับการนำโทรศัพท์ที่มี Bluetooth A2DP มาใช้เป็นเครื่องเล่น MP3 แทน iPod ไปเสียเลย ยิ่งถ้าเป็นมือถือรุ่นใหม่ๆที่สามารถเพิ่มหน่วยความจำเข้าไปได้ยิ่งทำให้ลำโพงตัวนี้น่าใช้งานมากยิ่งขึ้น

พอลองกับมือถือเสร็จแล้วก็เอามาลองกับโน้ตบุ๊คบ้าง โน้ตบุ๊คที่มี ฺBluetooth ก็สามารถใช้งานกับลำโพงนี้ได้ ผมลองทั้งเครื่อง macintosh รุ่น macbook pro และลองกับเครื่องที่เป็น windows อย่าง acer aspire1 ก็ทำงานได้ดี สามารถเปิดเพลงจากคอมพิวเตอร์ให้ไปออกที่ imt525 ได้อย่างไม่ยากเย็น คุณภาพเสียงก็ไม่แตกต่างไปจากการเล่นกับโทรศัพท์มือถือ

เอา imt525 ไปลองกับ iPodtouch Gen2 ซึ่งผมก็เพิ่งรู้ว่า iPod Touch รุ่นนี้มี Bluetooth เช่นกัน แต่ใช้งานได้แค่ส่งสัญญาณเสียงเท่านั้น ไม่สามารถใช้สื่อสารเพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูลอื่นๆได้ เมื่อเชื่อมต่อกับ ipod touch แล้ว เสียงต่างๆของ iPod Touch ก็จะมาออกที่ลำโพง ไม่ว่าจะเป็นการดูหนัง หรือฟังเพลง ทุกเสียงจะวิ่งเข้าลำโพงทั้งหมด นับว่าสะดวกมาก มีข้อจำกัดอย่างเดียวที่ iPod Touch Gen2 ยังทำไม่ได้ก็คือ มันยังไม่รองรับระบบ A2DP ทำให้กดเปลี่ยนเพลงที่ลำโพงแล้วเสียงเพลงยังไม่เปลี่ยน

ผมใช้งานลำโพงตัวนี้มาประมาณ 1 เดือน ถือว่าคุณภาพถูกใจ การพกพาก็เป็นเรื่องง่าย ราคาก็ไม่แพงเกินไป ที่บอกว่าไม่แพงก็เพราะผมซื้อมาในราคา 2490 บาท ที่ร้าน iStudio สาขาเซ็นทรัลพระรามสาม หลังจากที่ซื้อกลับมาแล้วก็มาหาข้อมูลเพิ่มก็พบว่ามันเคยมีราคาอยู่ที่ระดับ 7-8 พันบาทกันเลย ก็ทำให้หลงดีใจว่าได้ของถูกอยู่หลายวัน แล้ววันดีคืนดีผมก็เห็นลำโพงตัวนี้อยู่ในร้านขายของร้านหนึ่ง เขาติดราคาไว้ที่พันกว่าบาท ผมเห็นแล้วก็รู้สึกมืนๆเล็กน้อย เสียดายที่ไม่เห็นราคานี้ก่อนจะได้ไม่ต้องเสียเงินเยอะเกินจำเป็น แต่คิดอีกที ถ้ามันถูกๆแค่พันกว่าบาท ผมอาจจะไม่ได้สนใจที่จะหามาฟังก็เป็นไปได้

ทดสอบเครื่องเสียง q box

Posted on by

สัปดาห์ที่แล้วมีพนักงานขายของร้้านเครื่องเสียงร้านหนึ่งโทรศัพท์มาบอกว่าทางร้านจะมีการจัดงานขายแบบเคลียร์แลนซ์ คือลดราคาห้าสิบเปอร์เซ็นขึ้นไป ผมเลยถามกลับไปว่า มีอะไรถูกมากๆ หรือลดเยอะๆไหม ทางร้านเลยให้เข้าไปดูในเว็บ ก็เห็นอุปกรณ์ตัวหนึ่งที่เรียกว่า q box ซึ่งเป็นตัวปรับเสียงชนิดหนึ่ง เคยมีราคาขายอยู่ที่ 2900 บาท ตอนนี้เอามาลดเหลือ 590 บาท

ผมเลยโทรคุยกับเพื่อนเพื่อเล่าให้ฟังว่ามีเครื่องเสียงลดราคาเยอะดี ดูมันน่าสนใจ และเชียร์ว่าให้ซื้อ q box เก็บไว้ เพราะเท่าที่อ่านตามเน็ท และรีวิวทดสอบในหนังสือบางเล่ม ก็ได้รับความเห็นคล้ายๆกันคือเป็นตัวช่วยปรับปรุงคุณภาพเสียงให้ดีขึ้น ทำให้ระบบเสียงที่มีอยู่มีคุณภาพสูงขึ้นอย่างคุ้มค่า เหมาะกับชุดเครื่องเสียงโฮมเธียเตอร์ที่อยากจะได้คุณภาพการฟังเพลงที่ใกล้เคียงเครื่องเล่นซีดีระดับสูงๆกับเขาบ้าง เพราะเป็นที่รู้กันมานานแล้วว่า เครื่องเสียงสำหรับดูหนังจะฟังเพลงไม่ได้เรื่องเลย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร เครื่องเล่นดีวีดีจะยุคไหนๆ ก็ให้เสียงได้แย่อย่างรับไม่ได้จริงๆ นักทดสอบหลายค่าย จากหลายสำนักพิมพ์ก็ได้ทดสอบ q box แล้วสรุปคร่าวๆไว้ว่ามันสามารถช่วยให้เครื่องเล่นดีวีดี หรือ เครื่องเล่นซีดีราคาถูก มีคุณภาพสูงขึ้นอย่างมาก สามารถรับรู้ได้ทันที ราคาเครื่องเล่นดีวีดีรวมกับ q box ถือว่าไม่มาก แต่ได้คุณภาพที่สามารถสู้กับเครื่องเล่นซีดีที่มีราคาสูงหลายเท่าตัวได้เลย เว่อร์มากๆ

ตั้งแต่มี iPod ผมก็เลิกฟังเพลงจากเครื่องเล่นดีวีดีไปเลย เพราะคุณภาพเสียงมันต่างกันจริงๆ ผมมีเครื่องเล่นดีวีดีเอาไว้ดูหนังแค่บางเรื่อง การฟังเพลงส่วนใหญ่จะใช้ iPod หรือเปิดตรงกับคอมพิวเตอร์เลย และเสียงจากคอมพิวเตอร์ก็ต่อเข้ากับเครื่องขยายเสียงอีกที

หลังจากยุให้เพื่อนซื้อ q box ไปแล้ว ผมก็ฝากซื้อด้วย 2 ตัว เพราะเห็นว่าราคาถูกดี และถ้ามันคุณภาพดีก็ถือว่าได้ของดีในราคาถูก จริงๆ ผมไม่ได้ต้องการเครื่องเสียงชิ้นนี้เลย แต่เห็นว่า ตัวถัง และขั้วต่อ และวงจรจ่ายไฟของเครื่องเสียงตัวนี้มันมีราคาเกินค่าตัวไปเยอะ ลดราคาเหลือ 590 บาท แค่ผมซื้อมาถอดชิ้นส่วนออก เอาตัวถังกับภาคจ่ายไฟไว้ใช้งานก็คุ้มแล้ว และผมมีโครงการจะทำเครื่องเสียงไว้ใช้เองอยู่แล้วด้วย ดังนั้นการสะสมอุปกรณ์ชิ้นนี้เอาไว้ดัดแปลงเป็นสิ่งที่อยู่ในดุลยพินิจ

เมื่อได้ q box มาอยู่ในมือแล้ว ผมเปิดดูข้างในให้หายสงสัย แล้วก็พบว่า มันเป็นสิ่งที่ผมคาดไว้จริงๆ สิ่งที่ยังไม่รู้ก็คือ ไม่รู้ว่าข้างในใช้ ic เบอร์อะไร รู้แต่ว่า มันเป็นวงจรขยายและทำหน้าที่เป็นบัฟเฟอร์ชนิดหนึ่งเท่านั้น เป็นวงจรที่นักออกแบบเครื่องเสียงจะต้อง”คิด”ที่จะใช้อยู่แล้ว สิ่งที่ถือว่าผู้ออกแบบ q box มีความตั้งใจก็คือ การเลือกใช้วงจรจ่ายไฟที่มีการใช้ capacitor ค่อนข้างเยอะชิ้นเพื่อเพิ่มความไวในการจ่ายกระแสไฟฟ้า การเลือกติดตั้งขั้วต่อและวงจรหลักไว้ใกล้ๆกันเพื่อลดระยะทางเดินของสัญญาณให้สั้นที่สุด แต่มันก็เป็นเรื่องของความปราณีตประการเดียวที่มองเห็น แต่สิ่งที่นอกเหนือจากนี้ สิ่งที่อยากสัมผัสคือ ศิลปะการออกแบบ หรือชั้นเชิง หรือ แนวคิดที่แหวกแนว ซึ่งผมสรุปเองว่า ผมมองไม่เห็น จริงๆผมไม่ควรจะคาดหวังว่าจะได้เห็นนวัตกรรมใดๆจากเครื่องเสียงราคาแค่หลักพันบาท

ผมต่อเครื่องเสียง q box เพื่อทดลองใช้งาน เริ่มจากใช้เครื่องเล่นดีวีดียี่ห้ออะไรผมก็ลืมไปแล้ว เป็นเครื่องเล่นดีวีดีที่ผมได้มาเมื่อปีที่แล้ว มันมีช่องต่อสาย HDMI ด้วย แต่ผมไม่ได้ใช้ช่องนี้ เพราะผมไม่มีทีวีเป็นของตัวเอง ที่ใช้งานหลักคือเอาไว้เปิดเพลง ซึ่งจริงๆก็ไม่ค่อยได้เปิด ก่อนจะหยิบมาใช้งานผมต้องเอาผ้าขี้ริ้วมาเช็ดฝุ่นก่อนหลายรอบ สัญญาณเสียงจากเครื่องเล่นดีวีดีผมต่อเข้ากับ q box และสัญญาณออกจาก q box ต่อเข้ากับเครื่องขยายเสียง ซึ่งผมใช้อินทิเกรตแอมป์ VCL รุ่น the legend ปัจจุบันยี่ห้อนี้ตายไปแล้ว ลำโพงที่ใช้เป็นของ MRZ ซึ่งเป็นลำโพงเซอร์ราวด์ ตัวเล็กๆราคาไม่แพง คุณภาพของลำโพงเป็นอย่างไรผมยังระบุไม่ได้เพราะใช้ลำโพงตัวนี้ไม่บ่อย แต่การทดสอบครั้งนี้ ผมตั้งใจหาความแตกต่างของการใช้ และไม่ใช้ q box เท่านั้น คุณภาพของลำโพงจึงไม่เป็นปัญหาในการทดสอบ

สายสัญญาณและสายลำโพงเป็นเกรดธรรมดา เป็นสายจำพวกที่หยิบแถมไม่มีค่าตัว ต่ออุปกรณ์ทุกอย่างเสร็จก็เริ่มฟังแผ่นซีดี เลือกกดปุ่ม bypass ที่ด้านหลัง q box เพื่อให้สัญญาณวิ่งตรงเข้าแอมป์ เสียงที่ได้ก็จะเป็นเสียงจริงของระบบ จะดีจะแย่ก็เป็นผลของระบบเสียงทั้งหมด เมื่อฟังจนรู้แล้วว่าเสียงเป็นอย่างไร ก็กดปุ่ม bypass ให้เด้งออก เพื่อให้สัญญาณเสียงผ่าน q box ตามเจตนาของมัน เสียงที่ได้ยินผมรู้สึกว่ามันดังขึ้นเล็กน้อย ทำให้ได้ยินเสียงเล็กๆน้อยๆมากขึ้น เสียงดัง แต่เสียงไม่เปลี่ยน ไม่เห็นดีขึ้นเลย ผ่านไปสามสิบนาที ผมอยากจะสรุปไว้เลยว่า q box ไม่คุ้ม คุณภาพเสียงยังไม่ดีขึ้นอย่างที่คิด มันแค่เสียงดังขึ้นเท่านั้น แต่มันอาจจะใช้เวลาทดสอบสั้นเกินไปก็ได้ ถ้าจะให้ชัวร์ต้องใช้งานไปสักหลายๆชั่วโมงแล้วค่อยทดสอบจริงจังอีกครั้ง

หลังจากกดปุ่ม bypass ใช้ และ ไม่ใช้สลับไปมาอยู่หลายเที่ยว ผมก็รู้สึกว่า q box ทำหน้าที่ของมันได้ไม่ดีเท่าที่ข่าวลือเขาว่าไว้ คุณภาพเสียงของมันยังไม่สามารถใช้คำว่าไพเราะขึ้นได้เลย จบการทดสอบเที่ยวนี้ ผมนั่งคิดอยู่สักพัก แล้วก็ตัดสินใจ เดินไปหยิบเครื่องแปลงสัญญาณ D/A มาต่อกับเครื่องเล่นดีวีดี โดยเอาสัญญาณดิจิทัลจากเครื่องเล่นดีวีดีมาต่อเข้ากับตัวแปลงสัญญาณดิจิทัลเป็นอนาลอกหรือ D/a ซึ่งเป็นสินค้าของ California Audio Lab รุ่น Gamma เครื่องแปลงสัญญาณดิจิทัลเป็นอนาลอกตัวนี้เป็นเครื่องรุ่นราคาถูกย่อมเยา สมัยออกใหม่ๆราคาหมื่นกว่าบาท แต่ผมซื้อมือสองตอนที่มันมีอายุสิบปี ซึ่งซื้อมาได้ในราคาสองพันห้าร้อยบาท สัญญาณขาออกจาก Gamma ต่อตรงเข้าอินทิเกรตแอมป์ the legend ตัวเดิม ลำโพง MRZ คู่เดิม

เสียงที่ผ่าน Gamma มีความสด และ ใสมากกว่าอย่างเห็นได้ชัด มีเสียงกลางที่เด่นและเป็นตัวเป็นตน มีไดนามิค มีแรงประทะ มีจังหวะจะโคนที่กระชับ ที่มีน้ำหนักเสียงที่หนักและเบาผสมกันอย่างพอดี เหมือนภาพถ่ายที่วัดแสงพอดี ไม่มืดจนดำ หรือ สว่างจนขาวโพลน เสียงไม่ทึบ ไม่อึดอัด และไม่บาง ส่วนเสียงที่ผ่าน q box กลับเป็นตรงกันข้าม คุณภาพเสียงไม่ดีขึ้น แทบไม่รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงระหว่างการใช้และไม่ใช้ q box เลย เสียงที่จืดชืดอย่างไร ผ่าน q box ก็ยังเป็นแบบนั้น แบบนี้ต้องเรียกว่า q box ไม่ได้ผลถึงจะถูกต้อง

มาคิดอีกทีหนึ่ง q box อาจจะเป็นปรีแอมป์ที่คุณภาพดีมากก็ได้ คือเป็นปรีแอมป์ที่ส่งผ่านสัญญาณเสียงได้อย่างเที่ยงตรง ไม่เปลี่ยนคุณภาพเสียง ถ้าเรามีปรีแอมป์แบบนี้เพื่อใช้งานน่าจะเป็นสิ่งที่ใกล้เคียงอุดมคติ หากติดวอลลุ่มเข้าไป เพิ่มซีเล็คเตอร์เข้าไป มันก็คือปรีแอมป์ทันที

ทำไม q box ถึงไม่ได้ผลกับระบบเสียงของผม ทั้งๆที่คนอื่นเขาทดสอบกันแล้วบอกว่ามันดีขึ้น ถ้าจะวิเคราะห์ในแง่ของอิเล็คทรอนิกส์ q box เป็นอุปกรณ์ประเภท matching impedance หรือ เป็นตัวที่ปรับสภาพความต้านทานของอุปกรณ์ที่เชื่อมต่อกัน พูดภาษาชาวบ้านก็คือ ลดผลความไม่ match หรือความเข้ากันไม่ได้ ลดให้มันน้อยลง หรือลดให้มันไม่เป็นปัญหา ระบบที่มีปัญหากับ impedance matching เลยได้อานิสงค์นี้ ระบบเสียงของผมโดยดั้งเดิมไม่มีปัญหาเรื่อง impedance matching ที่ว่า เพราะเครื่องเล่นดีวีดีมีความต้านทานขาออกเท่าไหร่ไม่รู้ แต่เครื่องเสียงผม the legend มีความต้านทานขาเข้าที่สูงกว่ามาก น่าจะสูงถึง 50k หรือ 100k เสียด้วยซ้ำ เนื่องเป็นวงจรที่ใช้ op-amp และถ้าผมต้องออกแบบ op-amp ผมก็จะออกแบบความต้านทานขาเข้าให้อยู่ในระดับ 50k หรือ 100k แน่นอน พอเครื่องเสียงของผมมีความต้านทานขาเข้าที่สูง จะเอาเครื่องเล่นแบบไหนมาต่อร่วมกันก็จะไม่มีผลความต้านทานไม่ match นั่นเอง เครื่องที่มีปัญหาความต้านทานขาเข้าต่ำเกินไป อาจจะเป็นเครื่องหลอดสูญญากาศ ซึ่งบางครั้งมีความต้านทานต่ำในระดับไม่ถึง 10k ได้ q box มาช่วยปรับความต้านทานก็ทำให้ปัญหามันลดลง มันเลยแสดงผลดีให้ได้ยิน

สรุปว่า ถ้ามีเครื่องเสียงใช้งานปกติอยู่แล้ว การอัพเกรดคุณภาพเสียงด้วย q box อาจจะไม่ให้ผลที่เด่นชัดถ้าระบบเดิมไม่มีปัญหาอะไร แต่ถ้าอยากจะปรับปรุงคุณภาพเสียงจริงๆ ลงทุนเพิ่มตัวแปลงสัญญาณ ดิจิทัลเป็นอนาลอกสักตัวไปเลยดีกว่า อย่าง Gamma นี่เป็นตัวอย่างที่ชัดเจน สามารถเพิ่มคุณภาพเสียงของเครื่องเล่นดีวีดีราคาพันกว่าบาทได้อย่างดี เห็นผลชัดเจน และไม่รู้สึกเสียดายเงิน

ทดสอบ q box แต่ค้นพบว่า D to A อย่าง Gamma นี่มันเป็นของดีคุ้มราคาจริงๆ และลำโพง MRZ ที่เป็นลำโพงเซอร์ราวด์ มีคุณภาพเสียงดีอย่างน่าประหลาดใจ ราคาค่าตัวลำโพงเซอร์ราวด์รวมกับลำโพงเซ็นเตอร์ที่ขายรวมกัน 3 ตู้เขาขายผมเพียง 2700 บาท นับว่าเป็นลำโพงวางหิ้งที่ถูกที่สุดอีกคู่หนึ่งที่เสียงดีน่าใช้

จริงๆแล้วยังมีเหตุผลอีกมากที่ต้องอธิบายว่าทำไมเสียง DVD + D/A gamma ถึงดีกว่า DVD + q box แต่มันจะยาวเกินไป ไว้โอกาสหน้าค่อยโม้เพิ่มเติมดีกว่า

ขายเครื่องเสียงรถยนต์ Kenwood DPX-MP6110U

Posted on by

==============ขายแล้วครับ====================

ขายเครื่องเสียงติดรถยนต์
kenwood dpx-mp6110u ยังไม่เคยใช้ ถอดจากรถ honda freed
ได้รถมาแล้วถอดเปลี่ยนเป็นจอสัมผัส ของติดรถมาเลยเก็บไว้ ใหม่เอื่ยมครับ
ดูราคาเมืองนอกแล้วมันอยู่ที่ประมาณ 400 กว่าเหรียญ ขายครึ่งราคาเลยครับ
ตัวเครื่อง รีโมท ถ่าน 2 ก้อนยังไม่ได้แกะ
ขาย 7000 บาท

วุฒิชัย โทร 0819373130 สะดวกแถว พระรามสอง พระรามสาม ปิ่นเกล้า ฟอร์จูน ที่อื่นแล้วแต่นัด

FM tuner section
Frequency range 200 kHz space
: 87.9 MHz – 107.9 MHz 50 kHz space
: 87.5 MHz – 108.0 MHz Usable sensitivity (S/N = 30dB)
: 9.3dBf (0.8 μV/75 Ω) Quieting Sensitivity (S/N = 50dB)
: 15.2dBf (1.6 μV/75 Ω) Frequency response (±3 dB)
: 30 Hz – 15 kHz Signal to Noise ratio (MONO)
: 70 dB Selectivity (±400 kHz)
: ≥ 80 dB Stereo separation (1 kHz)
: 40 dB
AM tuner section
Frequency range 10 kHz space
: 530 kHz – 1700 kHz 9 kHz space
: 531 kHz – 1611 kHz Usable sensitivity (S/N = 20dB)
: 28 dBμ (25 μV)

CD player section
Laser diode : GaAlAs
Digital filter (D/A) : 8 Times Over Sampling
D/A Converter : 24 Bit
Spindle speed : 500 – 200 rpm (CLV)
Wow & Flutter : Below Measurable Limit
Frequency response (±1 dB) : 10 Hz – 20 kHz
Total harmonic distortion (1 kHz) : 0.008 %
Signal to Noise ratio (1 kHz) : 105 dB
Dynamic range : 93 dB
MP3 decode : Compliant with MPEG-1/2 Audio Layer-3
WMA decode : Compliant with Windows Media Audio
AAC decode : AAC-LC “.m4a” files

USB Interface
USB Standard : USB1.1/ 2.0
Maximum Supply current : 500 mA
File System : FAT16/ 32 MP3 decode
: Compliant with MPEG-1/2 Audio Layer-3 WMA decode
: Compliant with Windows Media Audio AAC decode
: AAC-LC “.m4a” files

Audio section
Maximum output power : 50 W x 4
Full Bandwidth Power (at less than 1% THD) : 22 W x 4
Speaker Impedance :4–8Ω
Tone action Bass : 100 Hz ±8 dB Middle : 1 kHz ±8 dB Treble : 10 kHz ±8 dB
Preout level / Load (CD) : 2500 mV/10 kΩ
Preout impedance : ≤ 600 Ω

Auxiliary input
Frequency response (±1 dB) : 20 Hz – 20 kHz
Input Maximum Voltage : 1200 mV
Input Impedance : 100 kΩ

General
Operating voltage (11 – 16V allowable) : 14.4 V
Current consumption : 10 A
Installation Size (W x H x D) : 178 x 100 x 155 mm
Weight : 1.6 kg

เครื่องเสียงรถยนต์ของผม

Posted on by

ผมได้รถยนต์มาขับคันหนึ่งในปี ค.ศ. 2000 เป็นรถโตโยต้า โคโลร่า 1.6GXI ซึ่งตอนเลือกซื้อก็เลือกเอารุ่นที่แท๊กซี่นิยมใช้กันเพื่อความมั่นใจว่ามันเป็นรถที่ทนและน่าจะซ่อมบำรุงไม่แพง ซึ่งมันก็เป็นไปตามที่คิด

ตอนที่ได้รถมา เพื่อนที่รู้จักสนิทกันก็ถามว่าจะเปลี่ยนเครื่องเสียงเมื่อไหร่ เพราะผมเป็นคนที่ชอบเครื่องเสียงมาก และยังเป็นคนเขียนบทความส่งพิมพ์ในหนังสือเครื่องเสียงด้วย ผมยังไม่ได้ตัดสินใจเปลี่ยนเครื่องเสียงในช่วงปีแรกๆ มันเป็นไปด้วยสองสาเหตุ สาเหตุแรกคือ ยังไม่มีเงินพอจะเปลี่ยน สาเหตุที่สองก็เพราะว่าสิ่งที่ผมอยากได้ ผมจ่ายไม่ไหว มันแพงเกินไป ก็เลยทนฟังเครื่องเล่นเทปที่แถมมากับรถ

ประมาณปีค.ศ. 2004-2005 ผมจำไม่ได้แม่นนัก เป็นปีที่ผมเปลี่ยนเครื่องเสียงรถยนต์ โดยอาศัยว่าซื้อของมือสองจากรุ่นพี่ที่รู้จักกัน ผมเลือกของแต่ละชิ้นอย่างคิดแล้วคิดอีก เครื่องเล่นซีดี เพาเวอร์แอมป์ ลำโพง ระบบที่จะติดตั้ง พอได้ของทุกอย่างที่ผมออกแบบไว้ก็เลือกร้านติดตั้งที่ทำได้ตามที่ผมเลือก คนอื่นเขาจ่ายกันหลายหมื่นหรือเป็นแสนก็จ่ายกันง่ายๆ แต่ผมไม่ได้มีเงินเยอะขนาดนั้น เลยต้องคิดกันให้รอบคอบหน่อย ผมเลือกจะจ่ายค่าของประมาณสามหมื่นบาท และค่าติดตั้งอีกประมาณสามหมื่นบาท ซึ่งดูเหมือนจะบ้าไปแล้ว ในงบเท่านี้ผมสามารถได้ชุดเครื่องเสียงที่อยู่ในหน้าโฆษณาในหนังสือแต่งรถได้เกือบทุกหน้า แต่ที่ผมไม่เลือกตามหน้าหนังสือ หรือชุดที่ทางร้านเลือกให้ เพราะว่าไปฟังแล้วมันไม่ดีอย่างที่ต้องการ สิ่งที่ต้องการคืออะไร ก็คือเสียงดนตรีที่ผมได้ยินมันต้องเป็นแบบที่ผมชอบน่ะสิ ถึงจะเล่นดนตรีไม่ได้เรื่อง แต่ผมก็รู้ว่าเสียงดนตรีดีๆมันเป็นแบบไหน และผมก็ต้องการได้ยินเสียงแบบนั้นในรถผม

ต่อไปนี้เป็นข้อมูลทางเทคนิค เรื่องเล่ายาวๆจากคนเล่นเครื่องเสียงที่มีความรู้ทางไฟฟ้า และแบกเครื่องดนตรีมากกว่าขวดเหล้า

 

dxz935

ระบบในรถผมเริ่มจากเครื่องเล่นซีดีซึ่งมีตัวเลือกมากมายหลายยี่ห้อ ผมเคยฟังยี่ห้อ Sony , Pioneer , Alpine ในระดับราคาไม่กี่พันจนถึงหมื่นกว่าบาท ผมก็ยังไม่ถูกใจในเรื่องของเสียง เชื่อว่าเป็นเพราะราคาต่ำเกินไป และบางยี่ห้อไม่ได้เน้นคุณภาพเสียงเท่ากับปุ่มกดฟู่ฟ่า ไฟกระพริบปวดหัว จนได้ฟังยี่ห้อ CLARION ก็รู้สึกว่าเออ เข้าเค้า แล้วก็เลือกที่จะซื้อรุ่นสูงสุดเกือบท๊อปของยี่ห้อนั้นๆ ซึ่งราคาขายมือหนึ่งสามหมื่นกว่าบาท เป็นระดับที่ผมคิดว่าผมพอจ่ายได้ และดูไม่ขาดสติเกินไป แต่ผมก็ไม่ซื้อของมือหนึ่งอยู่ดี สุดท้ายผมได้ของมือสองราคาห้าสิบเปอร์เซ็นมา นั่นคือ CLARION DXZ935 สังเกตุจากการตั้งชื่อรุ่นก็พอจะเดาได้ว่ารุ่นนี้เป็นรุ่นสูงสุดในอนุกรม DXZ ซึ่งของถูกๆรุ่นเล็กๆจะเป็น DXZ3xx 4xx 5xx 8xx สารพัด ผมเลือกรุ่น 9xx ไปเลย สาเหตุที่ต้องเลือกรุ่นค่อนข้างสูงก็เพราะผมต้องการสเป็คตามนี้ คือ ต้องมีปรีเอ๊าท์หรือสัญญาขาออก 6 ช่อง หรือในโบรชัวร์จะบอกว่าเป็น 3 ปรีเอ๊าท์ ( 3 pre-out ) ซึ่งหมายความว่ามีสัญญาณสเตอริโอขาออก 3ชุด สเตอริโอแปลว่า 2 คือซ้ายและขวา นับรวมก็คือ 6 ช่อง เพราะผมจะใช้ลำโพง 6 ตัวนั่นเอง

ในส่วนของลำโพง อย่างที่เล่าไว้ ผมใช้ลำโพง 6 ตัว นั่นก็คือ ผมจะมีลำโพงคู่หน้า 4 ตัว โดยเป็นทวิตเตอร์ส่งเสียงสูง 2 ตัว เป็นวูฟเฟอร์อีก 2 ตัว ทั้งหมดจะวางไว้ด้านหน้ารถ อีกสองตัวคือซับวูฟเฟอร์ หรือลำโพงความถี่ต่ำลึกทำหน้าที่ส่งเสียงความถี่ต่ำมากๆ ซึ่งผมเลือกจะใช้แบบสเตอริโอซับวูฟเฟอร์ คือมีเสียงซับแยก ซ้ายและขวา ลำโพงซับวูฟเฟอร์จะวางไว้ท้ายรถ

ลำโพงคู่หน้าปกติก็มักจะมีให้ 4 ดอกอยู่แล้ว ผมเลือกลำโพงของ PRISM รุ่น Studio pro6002 ซึ่งเป็นลำโพงวูฟเฟอร์ 6 นิ้ว ทวีตเตอร์ประมาณ 1 นิ้ว เป็นลำโพงสองทาง มีครอสโอเวอร์แยกความถี่ให้ ปกติที่คนอื่นเขาต่อกันก็จะใช้เพาเวอร์แอมป์ 1 ช่องสำหรับลำโพง 2 ดอก คือสัญญาณขาออกจากแอมป์ไปเข้ากล่องแยกความถี่ แล้วขาออกของกล่องแยกความถี่ต่อไปยังลำโพงทวิตเตอร์และวูฟเฟอร์ แบบนี้เขาเลือกว่าซิงเกิ้ลแอมป์ แต่ผมต้องการ ไบแอมป์ คือใช้แอมป์แยกเพื่อขับทวิตเตอร์และวูฟเฟอร์คนละวงจรเลย ตัวใครตัวมัน เพื่อให้คุณภาพเสียงดีที่สุดเท่าที่ระบบจะทำได้ และการแยกทำไบแอมป์ก็จำเป็นต้องเลือกลำโพงที่สามารถซื้อเป็นชุดแล้วมาแยกทำไบแอมป์ได้ด้วย ซึ่งในตลาดเป็นร้อยรุ่นจะมีไม่กี่รุ่นที่สามารถทำได้ การดูว่าลำโพงคู่ไหนเอามาต่อไบแอมป์ได้นั้นต้องดูสเป็คกล่องแยกความถี่ ว่าเขาออกแบบมาให้สามารถทำไบแอมป์ได้ไหม ถ้าได้ก็จะบอกมาเลย ถ้าไม่ได้บอก ก็ต้องไปไล่วงจรไฟฟ้าของวงจรแยกความถี่ว่า มัันสามารถแยกได้ไหม PRISM 6002 ตัวนี้ ไม่ได้บอกว่าแยกทำไบแอมป์ได้ แต่ไล่วงจรดูแล้วพบว่า ทำได้ ก็คือวูฟเฟอร์จะต่อตรงจากแอมป์ ส่วนทวีตเตอร์จะผ่านกล่องแยกความถี่ แม้ว่าจะต่อทุกอย่างออกจากกล่องแยกความถี่ แต่ภายในกล่องไม่ได้มีวงจรใดๆสำหรับวูฟเฟอร์ เพราะลายวงจรมันวิ่งตรงเข้าวูฟเฟอร์เลย ทำให้เราสามารถต่อตรงจากแอมป์เข้าวูฟเฟอร์ได้ทันทีมันต้องใช้กล่องก็ได้

ลำโพงซับวูฟเฟอร์ หรือลำโพงความถี่ต่ำลึก ผมเลือก JL10w6 ซึ่งเป็นลำโพงดอกเดียวแต่มีวอยซ์คอยล์ 2 ชุด เหมือนมีลำโพงสองตัวแต่อาศัยโครงสร้างเดียวกัน สามารถเอาลำโพงตัวนี้มาใช้งานในโหมดสเตอริโอได้ทันที ซึ่งลำโพงตัวนี้จะถูกติดตั้งไว้ที่ืท้ายรถ ทำหน้าที่ปล่อยสัญญาณความถี่ต่ำ

เพาเวอร์แอมป์ที่เอามาใช้ขับลำโพงคู่หน้าซึ่งแยกเป็นไบแอมป์ ก็เลยต้องใช้เพาเวอร์แอมป์ 4CH ซึ่งหมายความว่าเป็นเพาเวอร์แอมป์ตัวเดียวแต่ข้างในมีวงจรขยายเสียง 4 วงจร มีช่องรับสัญญาณขาเข้า 4 ช่อง ช่องต่อสายลำโพง 4 ช่อง ผมเลือก POWERAMPER รุ่น QA60X ซึ่งเป็นเพาเวอร์แอมป์ที่มีกำลังขับ 30 วัตต์ต่อหนึ่งวงจรขยาย และทำงานในโหมดคลาสเอ ซึ่งเป็นคลาสที่ให้คุณภาพการขยายเสียงได้ดีที่สุด คือความเพี้ยนต่ำสุด เป็นระบบการขยายเสียงที่ใกล้เคียงอุดมคติมากที่สุด

ส่วนเพาเวอร์แอม์ขับซับวูฟเฟอร์ผมก็เลือก POWERAMPER รุ่น PA150 เป็นเพาเวอร์แอมป์คลาสเอเช่นเดียวกัน มีกำลังขับ 75×2 วัตต์ คือช่องละ 75 วัตต์จำนวน 2 วงจร สาเหตุที่เลือกก็เพราะว่าเป็นเพาเวอร์แอมป์คลาสเอด้วยเหตุผลเรื่องคุณภาพสถานเดียว ปกติร้านติดตั้งมักจะเลือกเพาเวอร์แอมป์ขับซับวูฟเฟอร์ที่มีกำลังขับสูงๆและไม่ได้ทำงานในโหมดคลาสเอ เพราะเขาคิดว่าซับวูฟเฟอร์เป็นลำโพงความถี่ต่ำ ต้องการกำลังสูงๆ และไม่จำเป็นต้องเป็นคลาสเอ เน้นกำลังมากกว่าคุณภาพ และมักจะเลือกกำลังขับระดับหลายร้อยวัตต์ หรือเป็นพันวัตต์สำหรับรถบางคัน แต่ผมคิดไม่เหมือนเขา ผมไม่อยากได้กำลังมหาศาลที่ไร้คุณภาพ มันเหมือนนักมวยเฮฟวี่เวทที่เคลื่อนที่ช้า ไม่คล่องตัว ไม่มีความว่องไว ถ้าจะออกแบบเพาเวอร์แอมป์คลาสเอ(คุณภาพดีที่สุด) ที่มีกำลังขับสูงๆ อาจจะต้องจ่ายเงินกันเป็นแสนหรือเป็นล้าน เพราะในโลกนี้ยังไม่เคยมีเพาเวอร์แอมป์คลาสเอที่มีกำลังขับเกิน 300 วัตต์เลย(เทียบกับลำโพง 8 โอห์ม) การที่ผมเลือก 75วัตต์ ก็คือว่าดีที่สุดในงบประมาณนี้แล้ว

การเดินสายก็เป็นเรื่องจำเป็นและต้องจ่ายแพงมากสำหรับระบบของผม เพราะปกติระบบพื้นฐานหรือซิงเกิ้ลแอมป์เขาจะเดินสายสัญญาณจากเครื่องเล่นซีดี 2 เส้น( 1 คู่) มายังเพาเวอร์แอมป์ และจากเพาเวอร์แอมป์จะแยกสัญญาณไปขับคู่หน้า คู่หลัง และซับวูฟเฟอร์ได้ในตัวเลย แต่ผมแยกแอมป์ แยกวงจรสำหรับลำโพงแต่ละตัว ผมเลยต้องเดินสายสัญญาณจากเครื่องเล่นซีดีออกมา 6 เส้น เพื่อเขาแอมป์สองตัว คือ 4 เส้นเข้าแอมป์ 4×30 วัตต์ และอีก 2 เส้นเข้า 2×75 วัตต์

สายลำโพงก็ใช้เปลืองเช่นกัน เพราะต้องเดินจากแอมป์ออกไปลำโพงทุกตัว ก็หมายความว่าใช้ 6 เส้น เปลืองสายและเปลืองค่าแจ็คเชื่อมต่ออย่างไม่น่าเชื่อ รวมสายลำโพงกับสายสัญญาณเข้าด้วยกันแล้ว ผมต้องจ่ายค่าสายเพิ่มอีกหมื่นกว่าบาท ไม่รวมค่าแรงติดตั้ง ดูเหมือนจะเยอะ แต่จริงๆก็พยายามประหยัดแล้ว เพราะผมเลือกสายคุณภาพธรรมดา ไม่ได้เป็นยี่ห้อที่ราคาสูง เนื่องจากผมเชื่อว่าระบบที่ดีบนอุปกรณ์ราคาธรรมดา จะดีกว่า ระบบธรรมดา(ไม่ได้คิด)ที่ใช้อุปกรณ์ราคาแพง

ติดตั้งเสร็จแล้วยังให้เสียงดีๆไม่ได้หรอกนะครับ เพราะว่าทันทีที่เปิดเสียงขึ้นมา มันมั่วมากๆเนื่องจากยังไม่ได้ปรับแต่งใดๆเลย การที่จะทำให้อุปกรณ์ทุกชิ้นทำงานอย่างลงตัวเป็นเรื่องที่ต้องอาศัยทักษะการปรับ และต้องอาศัยอุปกรณที่มันแยกชิ้นทำให้ปรับแต่งได้ค่อนข้างง่าย นั่นเป็นที่มา เป็นเหตุผลที่ทำไมผมถึงเลือกติดตั้งแบบไม่ปกติ แบบที่แยกกันทุกอย่าง ใช้สายเปลือง เพราะต้องการปรับทุกอย่างแยกกันเด็ดขาดนั่นเอง การปรับแต่งผมเริ่มจากสมมุติฐานว่า แอมป์ทุกตัวจะทำงานเต็มย่านความถี่ คือไม่มีการปรับแต่งใดๆให้กับแอมป์เลย เนื่องจากปกติเพาเวอร์ทั่วไปจะมีวงจรแบ่งความถี่มาในตัว เพื่อแยกความถี่ให้ลำโพง แต่ในเมื่อลำโพงเรามีการเลือกค่าความถี่มาแล้ว(มีกล่องแบ่งความถี่มาพร้อมลำโพง) เราก็ไม่ควรไปแบ่งความถี่แทนมัน เพราะลำโพงมันออกแบบมาให้รับสัญญาณแยกความถี่จากกล่องของมันเอง เพาเวอร์แอมป์ที่เอามาต่อใช้งานก็ควรจะไม่ไปยุ่งเรื่องความถี่ใดๆเลย มีสัญญาณมาแบบไหนก็ขยายส่งไปแบบนั้น ซึ่งจะทำให้ลำโพงทำงานตรงสเป็คมากที่สุด

ส่วนสัญญาณที่ส่งไปยังลำโพงซับวูฟเฟอร์ ผมก็เลือกให้เพาเวอร์แอมป์ไม่ไปยุ่งกับความถี่เสียงเช่นกัน แต่ให้เครื่องเล่นเป็นตัวแบ่งแทน แบ่งตั้งแต่ยังไม่ถึงแอมป์ เพราะเครื่องเล่นระดับกลาง ถึงระดับสูง จะมีวงจรแบ่งความถี่มาให้ในตัวอยู่แล้ว มันเหมาะที่จะเอามาใช้ในระบบที่มีซับวูฟเฟอร์

ระบบโดยรวมเมื่อปรับแต่งแล้ว ผมได้เสียงเพลงที่ดีกว่าเสียงที่ฟังจากหูฟังวอล์คแมน เสียงที่ได้จะมีความสด ไว กระฉับกระเฉง คนที่ไม่ได้สนใจเรื่องเครื่องเสียงคงไม่เข้าใจความหมายของคำที่ผมอธิบายไป ถ้าจะให้เปรียบเทียบ เครื่องเสียงติดรถก่อนที่ผมจะเปลี่ยนถ้าเปรียบกับก๋วยเตี๋ยว ก็เป็นก๋วยเตี๋ยวน้ำที่ไม่ร้อน แต่ระบบที่ผมเลือกจะให้ก๋วยเตี๋ยวที่ร้อนพร้อมกินทันที ความอร่อยมันต่างกัน แม้มันจะเป็นก๋วยเตี๋ยวเหมือนกัน มีคุณค่าทางอาหาร(ความหมายของเพลง)เหมือนกัน แต่รสชาดต่างกัน

ทั้งหมดที่เขียนมา มันเป็นอดีตไปแล้ว เพราะวันนี้ผมเพิ่งไปถอดทุกอย่างออก ใส่เครื่องเสียงแถมมากับรถกลับที่เดิม ก๋วยเตี๋ยวร้อนกรุ่นกินอร่อยกลายเป็นก๋วยเตี๋ยวชืดๆเหมือนเดิม ผมถอดทุกช้ินออกเพราะเตรียมตัวขายรถออกไป ของที่ถอดออกมาตอนนี้กองอยู่ที่บ้าน เตรียมตัวส่งไปขายต่อเป็นของมือสอง

ไปดูคอนเสิร์ต ดี้-บอยด์

Posted on by

นิติพงศ์ ห่อนาค กับ บอยด์ โกสิยพงศ์ จัดคอนเสิร์ตร่วมกันที่ไร่สุวรรณ เขาใหญ่ อยู่ใกล้ๆกับ อ.ปากช่อง ทีแรกก็หวั่นอยู่บ้างว่ารถจะติด การจัดการภายในงานอาจจะไม่ค่อยดี ห้องน้ำอาจจะไม่พอ แต่พอไปถึงแล้วก็ไม่เป็นอย่างที่คิด ที่จอดรถเพียงพอ ห้องน้ำเพียงพอ ร้านค้าที่คอยมาขายของ ขายอาหารก็ขายกันจนคอนเสิร์ตเลิก ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี เพลงเพราะ อากาศดี เสียอย่างเดียวที่นั่งไม่ค่อยสบาย เพราะต้องนั่งปูเสื่อ นั่งพื้น เมื่อยแสนเมื่อย ทีหลังถ้ามีคอนเสิร์ตลักษณะนี้อีก จะซื้อตั๋วถูกที่สุด เพราะยังไง ก็ต้องดูคอนเสิร์ตผ่านจอมอนิเตอร์อยู่แล้ว มันไกลเหลือเกิน ตั๋วแพงต้องนั่งใกล้เวที จะเข้าออก ลุกไปเข้าห้องน้ำ หรือ ลุกไปหาของกินก็ลำบาก สู้ตั๋วราคาถูกไม่ได้ อยู่ใกล้้ร้านขายของจนแทบจะตะโกนสั่งได้

ทางเข้าบริเวณจัดงาน

ร้านขายของกิน  ขายกันตั้งแต่กลางวัน จนงานเลิกตอนตีสอง

แผ่นซีดีเพลงของศิลปิน

ร้านขายของอีกเช่นกัน  ราคาก็แพงกว่าปกติประมาณสองเท่า

มีมุมที่เป็นเครื่องเล่น  เปิดให้เล่นกันตั้งแต่บ่าย  สำหรับคนที่มาถึงก่อน เที่ยวก่อน เล่นก่อน

บรรยากาศตอนเริ่มต้น  ตอนเย็น เพลงขึ้น ฟ้ายังไม่มืด

ห้องน้ำเคลื่อนที่ลักษณะเป็นตู้คล้ายตู้โทรศัพท์

โถฉี่ดัดแปลง  แท้งค์กลมๆ เอาฉากกั้น หนึ่งแท้งค์แบ่งกันใช้สี่ด้าน

ภาพห้องน้ำแบบตู้โทรศัพท์

บรรยากาศรวมๆก่อนจะมืด  พอมืดลงแล้ว ถ่ายรูปยากมาก  เพราะเห็นแต่สีดำ กับดวงไฟเล็กๆ

ในช่วงคอนเสิร์ตใช้กล้องโกดักตัวเล็กราคาถูกๆ  ความละเอียด 8 ล้านพิกเซล  เพิ่งได้มาใหม่  ถ่ายตลอดงาน  งานนี้ตัดสินใจไม่พกกล้องตัวใหญ่เพราะไม่อยากแบกของหนัก  ตัวเล็กหยิบง่าย ใช้งาน ไม่ต้องคิดอะไรมาก  ส่วนใหญ่ตั้งค่าเป็นโฟกัสรูปภูเขา แล้วก็ถ่ายแบบไม่เปิดแฟรช  ความไวตั้งไว้ที่ Auto

อยู่กันจนดึกดื่น  กลับก่อนคอนเสิร์ตจะเลิกนิดหน่อย  ขับรถกลับที่พักที่อ.ปากช่องที่จองเอาไว้  นอนตื่นขึ้นมาก็แวะซื้อของที่เอ๊าท์เล็ต  เป็นคล้ายๆห้างในเมืองนอก  มีร้านขายเสื้อผ้าแบรนด์เนมหลายยี่ห้อ  มีของกินบ้างนิดหน่อย  สถานที่แต่งค่อนข้างสวย  ถ่ายรูปกลับมาเยอะเหมือนกัน  ยังไม่รู้ว่าจะเอารูปไปใช้ประโยชน์อะไร

บรรยากาศในห้องซ้อมดนตรี

Posted on by

รุ่นพี่ที่สนิทกันกำลังจะแต่งงาน และจะมีการเล่นดนตรีในงานเลี้ยงด้วย วงดนตรีเฉพาะกิจเลยถือกำเนิดขึ้น รวบรวมบรรดาเพื่อนๆ พี่ๆ และน้องๆ ของเจ้าบ่าวมาร่วมเล่นดนตรีด้วยกัน ก่อนจะถึงวันจริงก็ต้องซ้อมเพื่อขัดสนิมกันเสียก่อน เลยได้ภาพบรรยากาศในห้องซ้อมดนตรีมาเก็บเอาไว้

ใช้กล้อง Eos5d เลนส์ canon 17-40L แฟรช nikon sb-25 ต่อไร้สายด้วยคลื่นวิทยุ ตั้งใจถ่ายเพื่อเอามาทำเป็นภาพขาวดำโดยเฉพาะ

ส่งต้นฉบับงานเขียนแล้ว

Posted on by

เมื่อวานได้ทำการส่งงานเขียนเกี่ยวกับเครื่องเสียงไปยังสำนักพิมพ์ วันนี้ตอนเช้ามีเมลตอบกลับมาว่าได้รับแล้ว และขอที่อยู่และเบอร์โทรปัจจุบันด้วยก็เลยส่งข้อมูลเพ่ิมเติมกลับไปให้ แล้วสักพักตอนสายๆ “คุณรัตน์” โทรกลับมา ทักทายว่าหายไปตั้งนาน ก็เลยสารภาพไปว่ายุ่งและไม่ค่อยขยันสักเท่าไหร่ แต่ก็อยากจะกลับมาเขียนเพิ่มเติม ทางคุณรัตน์(กองบรรณาธิการ) ก็ยินดี และก็จะทะยอยส่งต้นฉบับมาให้แปล และ ให้เขียนงานใหม่ตามที่ใจอยากเขียนด้วย

ก็แค่เริ่มทำ มันก็เกิดงานแล้ว …. ขี้เกียจมากซะจนเคยตัว เอาใหม่ เอาใหม่

บทความ-ทดสอบเครื่องเสียง TEAC R-1

Posted on by

บทความ-ทดสอบเครื่องเสียง TEAC R-1

teac r1 review

IMG_9000

“ทดลองใช้ วิทยุเสียงดี TEAC R1”

นานมาแล้วผมเคยพยายามมองหาลำโพงชุดหนึ่งเพื่อนำมาใช้งานร่วมกับเครื่องเล่น iPod ด้วยเหตุผลที่ว่าไม่ต้องการเสียบหูฟังตลอดเวลา เนื่องจาก iPod เป็นเครื่องเล่นเพลงชนิด Mp3 ที่มีคุณภาพดีมาก หลายคนที่เคยปฏิเสธการฟังเพลงจากไฟล์ Mp3 กลับหันมาเลือกใช้ iPod เป็นเครื่องเล่นเพลงประจำตัว อย่างน้อยก็มีผมคนหนึ่งที่กลืนน้ำลายตัวเอง เคยสบประมาทและดูถูก Mp3 ไปต่างๆนานา แต่สุดท้ายก็หันมาลงทุนกับอุปกรณ์กลุ่มไฮเทคโนโลยีอย่างลุ่มหลงไม่รู้ตัว

เมื่อได้ ipod มาใช้ก็เลยอยากให้มันส่งเสียงได้ พยายามมองหาลำโพงมาหลายตัว ไม่ว่าจะเป็นลำโพงเล็กๆย่อมๆซึ่งผมซื้อมาแล้วไม่ต่ำกว่า 5 ตัว แต่ละตัวถูกคาดหวังว่าจะเป็นลำโพงสุดรัก พกพาไปฟังได้ทุกที่ ทุกเวลา บางตัวรูปร่างเป็นทรงกลม บางตัวเป็นทรงกระบอก บางตัวเป็นลูกบาศก์ บางตัวใส่กระเป๋าโน้ตบุ๊คได้ บางตัวไม่อยากจะหิ้วขึ้นรถเลยก็มี นอกจากลำโพงขนาดย่อมเหล่านี้ ผมยังหาลำโพงคู่ใหญ่ๆมาใช้กับอินทิเกรตแอมป์ที่ใช้ในบ้านอีกด้วย ลงทุนซื้อ Docking สำหรับวาง iPod ติดแท่นเอาไว้ แล้วต่อสายสัญญาณเสียงมาเข้าแอมป์ เวลาฟังเพลงผ่านอินทิเกรตแอมป์ที่ใช้งานประจำจะได้คุณภาพเสียงที่ดี ซึ่งความดีมันต้องยกให้ทั้งสองส่วน คือเครื่องเล่นเพลงให้คุณภาพที่ดี และระบบขยายเสียงก็ให้คุณภาพที่ดี แต่มันก็ขนาดใหญ่เกินกว่าจะพกพา หรือใช้งานไม่สะดวกสักเท่าไร การจะมองหาลำโพงเล็กๆพกพาได้หิ้วไปมาใช้งานแทนอินทิเกรตและชุดลำโพงในบ้านจึงเป็นเครื่องเพ้อฝันจริงๆ เพราะลำโพงเล็กแต่เสียงดีหายากมาก

วันหนึ่งผมไปเดินเล่นแถวบ้านหม้อ แวะไปร้านขายอุปกรณ์อิเล็คทรอนิกส์รายใหญ่ ในร้านนั้นมีเครื่องเสียงหลายประเภทวางขายอยู่ ส่วนใหญ่จะเป็นเครื่องเสียง PA มีตั้งแต่ลำโพงยักษ์แอมป์ใหญ่ๆ ไล่ไปจนถึงไมโครโฟนขนาดต่างๆ มีอยู่มุมหนึ่งขายเครื่องเสียงบ้าน ผมเหลือบไปเห็นกล่องสี่เหลี่ยมหน้าตาดีอยู่ตัวหนึ่ง มันคือเครื่องรับวิทยุยี่ห้อ TEAC รุ่น R1 ซึ่งลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมไม่เล็กไม่ใหญ่ ขนาดสามารถจับด้วยมือเดียวและยกขึ้นมาได้ มันเป็นเครื่องรับวิทยุที่สามารถต่อสัญญาณเสียงเข้าทางช่อง Aux ได้ ผมเลยคิดว่ามันน่าจะเอามาลองใช้งานคู่กับ iPod เสียหน่อย แม้ว่าจะมีวิทยุมาด้วยในตัวแต่ผมก็ไม่เคยคิดว่าจะได้ใช้ส่วนที่เป็นเครื่องรับวิทยุ

ยืนฟังรายการวิทยุจาก TEAC R1อยู่ในร้านสักพักหนึ่งผมก็รู้สึกว่าเครื่องนี้เสียงดี มันให้เสียงเบสได้ค่อนข้างลึก และดััง เสียงกลางชัดมาก เสียงแหลมก็มีประกาย คือฟังโดยรวมแล้วผมคิดว่ามันเสียงดี น่าใช้ แต่ ณ วันนั้นผมยังไม่ได้ซื้อ เพราะว่ายังไม่มั่นใจในหลายๆประเด็น อย่างเช่น เปิดดังได้ไหม เสียงแตกไหม ถ้าเอามาต่อช่อง Aux มันจะเสียงดีรึเปล่า ดูท่าทางมันมีลำโพงแค่ตัวเดียวแล้วมันรับคลื่นวิทยุเป็นสเตอริโอรึเปล่า วงจรขยายเสียงข้างในเป็นแบบสเตอริโอหรือโมโน ถ้าเอามาเสียบใช้เป็นแอมป์หูฟังมันจะเป็นโมโนหรือสเตอริโอ ความสงสัยเหล่านี้ไม่รู้จะหาคำตอบได้จากที่ไหน

ผมลองเข้า internet ค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมก็ไม่พบ ไม่มีใครพูดถึงการใช้งานโดยละเอียดเลย มีแต่บอกว่ามันรับวิทยุได้ ต่อ Aux ได้ ส่งเสียงได้ มีแบตเตอรี่ในตัว ราคาขายเท่าไร ซึ่่งเป็นข้อมูลที่ไม่มีประโยชน์ต่อผมเลย ในช่วงนั้นเลยยังไม่ได้ซื้อ เพราะว่าหลายครั้งก่อนหน้านี้ผมซื้อลำโพงเล็กๆมาหลายตัว แต่ละตัวจะมีข้อดีที่ผมรับรู้ แต่ก็มีข้อจำกัดหลายอย่างทำให้ไม่ค่อยประทับใจ TEAC R1 ก็ดูจะคล้ายกับตัวอื่นๆที่เคยลอง เลยยังไม่ซื้อ
เวลาผ่านไปนานจนผมลืมไปแล้ว วันหนึ่งผมสังเกตุที่บ้านพบว่าแม่ผมชอบฟังรายการวิทยุ และวิทยุที่แม่ใช้ก็เป็นวิทยุแบบแถม หรือแจกฟรีตามงานปีใหม่ มันส่งเสียงได้ รับคลื่นได้ แต่จะปรับเปลี่ยนคลื่นแต่ละทียากเย็นเหลือเกิน บิดไปนิดเดียวกระโดดข้ามไปหลายคลื่น ไม่สามารถรับคลื่นได้ชัดๆเลยแม้แต่สถานีเดียว แม่ผมก็เลยฟังคลื่นวิทยุอยู่คลื่นเดียวเพราะไม่กล้าบิดเปลี่ยนไปช่องอื่นเนื่องจากกลัวว่าจะบิดกลับมาไม่เจอคลื่นเดิม ผมเลยให้ของขวัญแม่ด้วยการไปซื้อ TEAC R1 ตัวนี้มาให้ใช้แทน เลยถือโอกาสทดสอบการใช้งานในรูปแบบต่างๆเพื่อให้หายสงสัย และเพื่อให้เป็นข้อมูลการทดสอบสำหรับนักเล่นท่านอื่นๆที่กำลังสนใจเครื่องเล่นลักษณะนี้

IMG_9009

TEAC R1 เป็นเครื่องรับวิทยุที่มีลำโพงในตัว สามารถรับคลื่น FM และ AM ได้ ใช้พลังงานจากหม้อแปลง 12 โวลท์ และมีแบตเตอรี่ในตัวสามารถชาร์จไฟขณะใช้งานได้ ถ้าใช้พลังงานจากแบตเตอรี่จะใช้งานได้ประมาณ 7 ชั่วโมง สามารถต่อสัญญาณขาเข้าจากแหล่งโปรแกรมอื่นๆได้ทางช่อง Aux มีวงจรขยายในตัว สามารถเปิดใช้งานได้ค่อนข้างดังในห้องทำงานทั่วไป หรือในห้องนอนก็กำลังเหมาะสม

IMG_9004

ด้านบนตัวเครื่องมีปุ่มอยู่ 4 ปุ่มดังนี้ ซ้ายสุดเป็นปุ่มเปิดปิดและทำหน้าที่เลือกรับคลื่น FM AM และ เลือกฟังช่องสัญญาณขาเข้า Aux ปุ่มที่สองจากซ้ายเป็นปุ่มปรับเสียง Bass ถ้าบิดไว้ที่ตำแหน่งตรงกลางจะมีคลิกหยุดเป็นตำแหน่ง Flat ส่วนปุ่มที่สามเป็นปุ่มปรับเสียงสูงหรือ Treble มีตำแหน่งกลางเป็น Flat เช่นกัน ปุ่มสุดท้ายหรือทางขวาเป็นปุ่มกลมขนาดใหญ่ที่สุดทำหน้าที่ปรับความดังของเสียง ใต้ปุ่มซ้ายจะมีหลอดไฟแสดงสถานะการทำงาน ตอนเปิดจะติดสว่างเป็นหลอดไฟสีน้ำเงิน ตอนปิดถ้าเสียบหม้อแปลงไฟไว้แล้วเครื่องกำลังทำการชาร์จไฟเข้าแบตเตอรี่อยู่หลอดไฟดวงนี้จะกระพริบตลอดเวลา และจะดับไปเองเมื่อแบตเตอรี่เต็ม

IMG_9006

ด้านหลังมีช่องสำหรับเสียบสายต่างๆ และมีช่องระบายอากาศสำหรับลำโพงภายในด้วย นั่นก็หมายความว่าเครื่องเล่นเครื่องนี้เป็นลำโพงชนิดตู้เปิด เดาว่าภายในใช้ดอกลำโพงดอกเดียวทำงานเป็นแบบ Full range คือส่งเสียงทุกย่านความถี่ด้วยดอกลำโพงเพียงดอกเดียว อาศัยช่องระบายอากาศเพื่อช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในย่านเสียงเบส ตรงกลางเครื่องด้านหลังเป็นช่องเสียบสายอากาศ ซึ่งมีแถมมาให้ในกล่องด้วย

IMG_9027

ถัดลงมาเป็นช่องต่อสัญญาณขาเข้า Aux in ซึ่งแถมสาย mini 3.5mm สองหัวมาให้ด้วยเช่นกัน ช่องถัดลงมาเป็นช่องเสียบหูฟัง สามารถใช้งานกับหูฟังทั่วไปได้ หมายความว่าเราสามารถใช้เครื่องเล่นเครื่องนี้เป็นแอมป์ขยายสัญญาณเสียงให้กับหูฟังที่เราต้องการได้ ช่องด้านล่างสุดเป็นช่องเสียบหม้อแปลงไฟ หม้อแปลงที่แถมมาให้เป็นแบบแปลงไฟ 220v แปลงเป็น 12V คิดว่าถ้านำ TEAC R1 ไปเสียบกับไฟในรถยนต์ก็คงสะดวกดีเพราะแรงดันไฟตรงกัน ด้านขวาเหนือช่องระบายอากาศเป็นเสาอากาศแบบชัก การชักเสาอากาศยืดขึ้นมาจะช่วยให้รับคลื่นได้ชัดเจนยิ่งขึ้น มีผลมากในการใช้งานที่อยู่ในตึกอาคารต่างๆ ซึ่งคลื่นวิทยุจะรับค่อนข้างยาก เสาชักในตัวทำงานได้ดีเยี่ยม แทบไม่พลาดการรับคลื่นเลย จะมีเพียงบางสถานีเท่านั้นที่เสียงค่อนข้างเบา หรือมีการทับซ้อนกันบ้างเนื่องจากคลื่นวิทยุชุมชนในกรุงเทพค่อนข้างจะถี่ พาลเบียดคลื่นหลักไปบ้างก็มี

IMG_9012

ด้านหลังซ้ายเป็นช่องใส่แบตเตอรี่ ต้องใช้ไขควงเพื่อเปิดฝาครอบออก ภายในเป็นแบตเตอรี่แรงดัน 7.2 โวลท์ ขนาดความจุ 1200 มิลลิแอมป์

มาทดลองฟังกันเลยดีกว่า ผมเสียบหม้อแปลงแล้วเปิดเครื่องให้รับคลื่น FM หมุนหาคลื่นไปเรื่อยๆ ลูกบิดหน้าเครื่องทำหน้าที่หมุนหาคลื่น ลูกบิดนี้ได้รับการออกแบบมาเป็นพิเศษ เป็นระบบกลไกที่มีการทดรอบเพื่อให้หมุนได้กว้างขึ้น กล่าวคือวงแหวนหน้าเครื่องวงเล็กที่ทำหน้าที่ให้มือจับจะต้องหมุนด้วยรอบที่มากกว่าเพื่อให้วงแหวนอีกวงซึ่งมีตัวเลข 88-108MHz ขยับไปทีละนิด ซึ่งจากการวัดคร่าวๆ ผมต้องหมุนลูกบิดไปประมาณ 2 รอบเต็มๆ ถึงจะทำให้ตัวเลขคลื่น FM ขยับจาก 88 ไปเป็น 108 Mhz หรือวงใหญ่หมุนไปครึ่งรอบเท่านั้น การออกแบบเช่นนี้ทำให้การหมุนหาคลื่นทำได้ง่ายขึ้น แต่ละสถานีที่อยู่ติดกันจะมีระยะหมุนค่อนข้างมาก ทำให้ปรับคลื่นได้ละเอียดมากยิ่งขึ้น

IMG_9001

เสียงรายการวิทยุที่ได้รับค่อนข้างชัดเจนมาก ยิ่งเป็นคลื่นวิทยุชุมชนที่สถานีส่งอยู่ใกล้บ้านผมยิ่งชัดเจน ชัดขนาดที่ว่าผมต้องหยุดฟังเลย แม้จะเป็นแค่เสียงพูดก็ตาม ฟังเพลงสตริงตามคลื่นยอดฮิตต่างๆก็ให้เสียงที่ชัด มีเสียงเบสที่แน่นและคม เสียงกลางชัด เสียงแหลมก็มีไม่ตกหล่นแถมยังเป็นประกาย เสียงเบสค่อนข้างเยอะเป็นพิเศษ ดูเหมือนลักษณะลำโพงตู้เปิดจะถูกจูนเสียงให้มีเสียงเบสเยอะเป็นพิเศษ การเปิดฟังเพียงเบาๆจะให้เสียงที่มีน้ำหนักพอดี แต่ถ้าเปิดให้ดังขึ้นมากสักหน่อยจะรู้สึกว่าเสียงเบสเยอะเกินไป การฟังตลอดการทดสอบนี้จะปรับเสียงไว้ที่ flat ซึ่งก็ให้น้ำเสียงที่ดีน่าฟังเพียงพอแล้ว สรุปคร่าวๆในส่วนของวิทยุได้เลยว่า เครื่องเสียงตัวนี้รับวิทยุได้ชัด ให้เสียงเพลงได้น่าฟังมาก เสียงกลางชัดมาก

IMG_9015

ผมลองเสียบหูฟังเข้ากับช่องด้านหลัง เพื่อทดลองฟังในแบบสเตอริโอ เนื่องจากมันมีลำโพงแค่ดอกเดียว ผมเคยคิดว่ามันอาจจะเป็นเครื่องเล่นแบบโมโน แต่พอลองฟังผ่านหูฟังแล้วก็พบว่า R1 เป็นสเตอริโอ มันรับคลื่นและขยายเสียงเป็นสเตอริโอ อันนี้ทำให้ผมรู้สึกโล่งใจ หายสงสัย และคิดเลยต่อไปว่ามันสามารถใช้งานเป็นเครื่องรับวิทยุสำหรับห้องฟังเพลงได้เลย โดยการต่อสัญญาณจากช่องเสียบหูฟังเข้ากับอินทิเกรตแอมป์หรือชุดเครื่องเสียงชุดหลักของห้องฟัง ซึ่งมันมีราคาค่าตัวต่ำมากเมื่อเทียบกับเครื่องเสียงแยกชิ้นอื่นๆ

IMG_9022

มาลองฟังแบบต่อกับ iPod ดีกว่า ผมต่อ iPod Shuffle สลับกับ iPod Video เข้าทางช่อง Aux โดยสายที่แถมมากับเครื่อง เพลงที่อยู่ใน iPod เป็นเพลงที่ก๊อปปี้มาจากคนอื่นบ้าง ริบแผ่นแท้ต่างๆเอาไว้บ้าง เสียงเข้าไปฟังแล้วก็รู้สึกดี เสียงที่ได้ยินค่อนข้างชัดเจน เสียงเบสเยอะเพียงพอ น่าฟังมาก ความคมชัดและความกระฉับกระเฉงเป็นจุดเด่นที่มีให้รับรู้ตั้งแต่เริ่มต้น ไดนามิคเร้นจ์ที่จะแจ้ง เสียงเครื่องเคาะก็มีความแข็ง คม มาพร้อมกับเสียงเบสที่ติดตามได้ ผมลองกับเพลงที่หลากหลายเพื่อจะได้รู้แนวว่า TEAC R1 มีคุณภาพระดับใด เพลงป๊อปทั่วไปทำได้ยอดเยี่ยม ไม่มีจุดให้ติ สิ่งหนึ่งที่ผมยอมรับและไม่คิดว่ามันเป็นจุดด้อยก็คือ ถ้าเปิดเสียงดังมันจะเสียงแตก ซึ่งมันเป็นสิ่งที่แน่นอนที่จะเกิดขึ้นกับเครื่องเสียงระดับเล็กๆ ยิ่งใช้ไฟเลี้ยงระดับต่ำและใช้ลำโพงขนาดเล็ก ยิ่งไม่ควรคาดหวังว่ามันจะเสียงแน่นแม้จะเปิดลั่นบ้าน ระดับเสียงที่ฟังทดสอบก็อยู่ในระดับนั่งฟังในห้อง ไม่ได้ไปเปิดแข่งกับใคร ฟังกับเพลงร๊อคก็ได้เสียงกลองที่ชัดมาก ผมเลือกวง dreamtheater มาใช้ทดสอบ เพราะผมชอบวงนี้เป็นการส่วนตัว ชอบเพราะแนวเพลงแปลกดี และฝีมือนักดนตรีอยู่ในระดับไม่ใช่คน แม้จะดูเหมือนพูดเกินจริง แต่ผมก็คิดว่าหาคนเล่นได้แบบนี้ยาก กลองที่เล่นได้ระห่ำสุดๆจากอัลบั้ม awake ซึ่งออกมาเกินสิบปีแล้ว เสียงกระเดื่อง เสียงทอม เสียงสแนร์ เสียงแฉ ฉาบ ทุกเสียงได้ยินครบถ้วนและติดตามได้ทุกเม็ด ความฉับไวเป็นจุดเด่นของ R1 อย่างไม่ต้องสงสัย เลยไปถึงเสียงกีต้าร์ที่เล่นได้ดุดันสะใจ เสียงเบสที่ฟังออกแทบทุกเม็ด ผมคิดว่านักดนตรีสามารถใช้ R1 เพื่อแกะเพลงได้แน่นอน จบจากร๊อคผมลองกับเพลงแจ๊สนุ่มๆของน้องนอร่าโจนส์ซึ่งมีจุดเด่นที่เพลงนุ่มนวล เสียงร้องชัด เบสอัดได้ดีมาก ผมได้ยินเสียงเบสไล่ไปทีละโน๊ต นุ่มและคม คือนุ่มแบบไม่เบลอ หัวโน้ต หางโน้ต เกิดขึ้นแล้วจบลงแบบมีระยะของตัวเองที่พอดิบพอดี แต่เพลงของนอร่าโจนส์จะสร้างปัญหาให้กับ R1 ได้ง่ายๆถ้าเปิดดัง เพราะว่าลำโพงของ R1 ถูกออกแบบให้ไวต่อเสียงเบส เพื่อชดเชยกับรายการวิทยุที่อาจจะส่งเสียงเบสมาได้ไม่ค่อยเยอะนัก พอฟังเพลงแจ๊สที่มีเบสเด่นๆ จะรู้สึกว่ามีอาการกระพือเล็กน้อย จำเป็นต้องลดระดับเสียงลงไปให้น้อยกว่าปกติที่ฟังเพลงป๊อปและร๊อคทั่วไป แต่เชื่อเถอะว่า เบส และ กลางของ R1 มันเพราะจริงๆ

IMG_9002

นอกจากนี้ผมลองฟังแจ๊สที่เน้นเสียงร้องกับกีต้าร์อะคูสติก ผมว่ามันลงตัวกับ R1 มากที่สุดเลย อัลบั้มของ Snow rose ซึ่งเธอเป็นใครผมก็ไม่รู้ แต่เพลงที่เธอเอามาร้องใหม่ ทำใหม่ โดยร้องคู่กับกีต้าร์แค่ตัวเดียวมันหวานซึ้งและน่าฟังมาก เสียงร้องที่เป็นจุดเด่นก็ทำได้ดีไม่สงสัย เสียงกีต้าร์อะคูสติกให้ความรู้สึกว่านักดนตรีเล่นเก่งดี และมั่นใจในการเล่นเสียด้วย เสียงตีคอร์ทและเล่นเป็นโน๊ตสลับกันออกมาแบบว่า เหมือนจริงมาก แม้ว่ามันจะใช้ลำโพงดอกเดียว ก็ยังรู้สึกว่าเพราะดี

แบตเตอรี่ในตัวสามารถใช้งานได้ต่อเนื่องประมาณ 7 ชั่วโมง ซึ่งระยะเวลานี้ผมไม่ได้เป็นคนทดสอบเอง แต่มันเกิดจาก ผมดึงปลั๊กไฟออกจาก R1 ตอนเก้าโมงเช้า แล้วก็ปล่อยให้แม่ฟังเพลงใช้งานไปตลอดวัน จนตอนเย็นกลับมาบ้าน แม่บอกว่า วิทยุเป็นอะไร ทำไมอยู่ๆก็ดับไป ผมถามว่าดับไปตอนไหน แม่บอกประมาณสี่โมงเย็น ผมก็เลยได้คำตอบว่า แบตเตอรี่มันใช้งานได้ประมาณ 7 ชั่วโมง

IMG_9039

ผมคิดว่า TEAC R1 เป็นตัวแทนของลำโพงไฮไฟหรือลำโพงเสียงดีได้อย่างไม่ขัดเขิน เสียงที่ดีจากเครื่องเสียงคุณภาพดีเป็นยังไง ผมคิดว่ามันเป็นเสียงแบบนี้แหละครับ ปกติแม่ผมจะเป็นแม่บ้านที่ใช้เงินค่อนข้างประหยัด ไม่ค่อยกล้าซื้อของอะไรแพงๆ และวิทยุที่แม่เคยใช้มาตลอดชีวิตก็เป็นของถูกๆ คุณภาพแย่ ถึงแย่มาก วิทยุเครื่องนี้ถือว่าเป็นเครื่องที่แพงที่สุดที่แม่เคยใช้มา แต่มันน่าภูมิใจอย่างหนึ่งตรงที่ มีวันหนึ่งแม่คุยกับผมแล้วเล่าให้ฟังว่า วิทยุตัวนี้มันเสียงดีนะ ฟังเพลงอะไรก็เพราะ เพิ่งรู้ว่าแต่ละเพลงมันมีเสียงกลอง เสียงกุ๊งกิ๊ง เดี๋ยวก็มีเสียงโน้นเสียงนี้โผล่มาในเพลง ฟังได้เพลินไปเลย เมื่อก่อนเวลาเปิดฟัง จะรู้แต่ว่าสถานีเขาพูด เขาเปิดเพลง แต่ไม่เคยรู้ว่าในเพลงมันมีเสียงอะไรบ้าง เพราะมันแบนๆฟังไม่ค่อยออก ผมฟังแล้วก็อมยิ้มเลย นานๆทีแม่ของคนเล่นเครื่องเสียงจะเห็นดีเห็นงามด้วยว่าเครื่องเสียงที่เสียงดีมันเป็นยังไง แม้ว่าค่าตัวของวิทยุเครื่องนี้จะไม่มาก บางทีสายสัญญาณยี่ห้อดังยังแพงกว่าหลายเท่า แต่ค่าตัวที่ย่อมเยาก็ไม่ได้ทำให้ความเป็นดนตรีมันลดน้อยลง ตรงนี้มันขึ้นอยู่กับแต่ละคนว่าต้องการอะไร ต้องการเสพเครื่องหรือเสพดนตรี ของขวัญวันแม่ปีนี้ผมจ่ายน้อยลงกว่าปีที่แล้วเยอะ แต่ว่ามันสร้างความสุขใจได้ทั้งคนให้และคนรับ และที่สำคัญแม่ได้ใช้งานทุกวัน

กลับมาเขียนบทความเกี่ยวกับเครื่องเสียงอีกครั้ง

Posted on by

สิบปีที่แล้วผมเคยเดินเข้าไปสมัครงานเป็นนักเขียนของนิตยสารเครื่องเสียงฉบับหนึ่ง และทางสำนักพิมพ์ให้โอกาสเขียนงานไปส่ง เรื่องอะไรก็ได้เกี่ยวกับเครื่องเสียง อีกไม่กี่วันผมก็ส่งต้นฉบับไป และได้ลงในหน้าสุดท้ายของเล่ม ตั้งแต่วันนั้นผมก็เป็นนักเขียนกับเขาจริงๆ

หลายเดือนหลังจากนั้นผมได้รับงานเขียนประจำคือ แปลบทความ เครื่องเสียงต่างๆที่ออกมาจะถูกทดสอบโดยนิตยสารต่างประเทศทั้งจากฝั่งอเมริกาและอังกฤษ สิ่งที่นิตยสารไทยจะทำได้ก็คือ แปลสิ่งที่ฝรั่งเขียน เนื้อหาทั้งเล่มมีที่เป็นคนไทยคิดเองเขียนเองทดสอบเองแค่สามสิบเปอร์เซ็นต์ ที่เหลือเป็นของฝรั่งแปลเป็นไทย ผมก็รับหน้าที่แปลอย่างขยันขันแข็ง

ผมแปลได้เร็วมาก อาศัยว่าผมเป็นคนบ้าเครื่องเสียง ศัพท์เทคนิคที่ควรรู้ผมก็รู้หมด ความรู้ทางสายวิศวกรรมไฟฟ้าช่วยให้ผมทำความเข้าใจสิ่งที่ผมแปลได้เร็วมาก งานก็เลยไหลมาเทมา ผมเคยแปลสูงสุดเดือนละ 30 หน้า A4 ซึ่งเป็นการแปลความแบบทำความเข้าใจแล้วเล่าเรื่องใหม่ก่อนเขียน

ผ่านไปหลายเดือนผมกลายเป็นคนไม่กลัวภาษาอังกฤษ หนังสือเล่มหนา ข้อมูลกองใหญ่แค่ไหนก็ก็อ่านได้เรื่อยๆ การแปลจะเจอคำซ้ำๆ เจอประโยคคล้ายๆกัน สุดท้ายพอชำนาญมากๆผมก็เริ่มมองประโยคอังกฤษเหล่านั้นเป็นภาพ คือเห็นประโยคขึ้นต้น ตรงกลาง ลงท้าย มองรวมๆสิบประโยคผมก็แต่งข้อความภาษาไทยขึ้นมาใหม่เลย นอกเสียจากเป็นเรื่องราวเฉพาะทางจริงๆถึงจะอ่านทำความเข้าใจซ้ำไปซ้ำมาหลายๆเที่ยว

ผ่านไปหลายปีผมเป็นนักเขียนประจำกองบรรณาธิการ จนถึงช่วงเวลาหนึ่งผมเริ่มทุ่มเทเวลาให้กับการถ่ายภาพ ลดเวลาการเขียนงานลง ห้าปีหลังมานี้ผมเริ่มถ่ายภาพมากขึ้น และเริ่มรับผิดชอบงานของครอบครัวมากขึ้น ความถี่ในการส่งงานเขียนค่อยๆลดลง จากเดือนละหลายตอน กลายเป็นเดือนละสองตอน และ หนึ่งตอน และ เดือนเว้นเดือน จนกระทั่งในที่สุดเดือนพฤษภาคม ปี 2550 ก็เป็นเดือนสุดท้ายที่ผมส่งงานเขียนเข้าไป และไม่เคยได้ทำอีกเลยจนถึงปัจจุบัน

ตอนต้นเดือนผมอยู่ที่ร้านขายหนังสือ หยิบหนังสือที่ผมเคยเขียนมาเปิดดูเล่นๆ และเปิดไปดูหน้าบรรณาธิการ เหลือบดูรายชื่อนักเขียนในกองบรรณาธิการ ผมเห็นชื่อผมอยู่ในหนังสือเล่มนั้น ในใจก็รู้สึกดีที่เขายังไม่ถอดชื่อผมออก ผมเลยนึกได้ว่า ผมยังสามารถเขียนได้ถ้าผมอยากเขียน ก็เลยหยิบเรื่องราวของเครื่องเสียงสักตัวที่ผมชอบขึ้นมาเขียน การเขียนครั้งนี้เป็นการเขียนจากสิ่งที่อยากเขียน ไม่ได้เป็นการแปลเหมือนแต่ก่อน แต่ผมก็ยังอยากแปลบทความอยู่ดี เพราะผมรู้สึกว่าการแปลบทความทำให้ผมได้รู้เรื่องราวภายนอก การเขียนเรื่องของตัวเองเป็นการเขียนที่ง่ายที่สุดและอาจจะมักง่ายที่สุด แต่การเขียนเรื่องของคนอื่น หรือแม้แต่การแปล ผมถือว่าเป็นการเขียนที่ต้องอาศัยความรับผิดชอบระดับสูง ถ้าไม่เข้าใจ เขียนผิด แปลส่งเดช มันจะเกิดความเสียหาย และมันจะเป็นการบอกตัวตนคนทำงานด้วยว่าตั้งใจ หรือ มักง่าย

เครื่องเสียงที่ผมชอบมีไม่กี่ตัว สิ่งที่แยกแยะได้ว่าผมชอบก็คือ ความรู้สึกว่า ไม่เสียดายเงินที่ซื้อมันมาใช้ วิทยุเครื่องหนึ่งที่อยู่ในบทความที่กำลังจะส่งไปให้สำนักพิมพ์พิจารณาเป็นตัวแทนของเครื่องเสียงคุณภาพดี มีแนวคิดการออกแบบที่น่าสนใจ และเป็นครูของนักออกแบบเครื่องเสียงรุ่นใหม่ๆได้เป็นอย่างดี แต่คงมีีคนไม่กี่คนที่รับรู้เรื่องพวกนี้ ผมเคยพยายามออกแบบเครื่องเสียงเอง พยายามทำเอง แต่ผมก็ทำให้มันดีไม่ได้ อาจจะเพราะความรู้ไม่พอ หรืออาจจะเพราะทรัพยากรไม่พอ หรือ จินตนาการไม่พอ ผมเลยไม่มีเครื่องเสียงทำเองออกมาสักที ทั้งที่มันเป็นความตั้งใจครั้งหนึ่งในชีวิต ว่าอยากจะออกแบบเครื่องเสียงใช้เอง ตอนนี้ยังไม่มีเครื่องเสียงของตัวเอง ขอเขียนไปพลางๆก่อนก็ได้ อย่างน้อยก็ยังถือว่าอยู่ในวงการเครื่องเสียงเหมือนกัน

teac r1 review