สำหรับผู้ที่มีรายได้ไม่มากนัก 
พอกินพอใช้เลี้ยงดูครอบครัว 
และมีเงินออมก้อนหนึ่ง
ประมาณ 4-5 แสนบาท 
ควรลงทุนอย่างไร
ให้ได้ประโยชน์พอสมควร
โดยไม่เสี่ยงมาก 
เพราะถ้าเงินลงทุนเกิดเสียหาย
จะทำให้ครอบครัวขาดความมั่นคง
ในทางการเงิน
เพราะรายได้ที่มีก็ไม่มากอยู่แล้ว

1. การมีบ้านของตนเอง
ถือเป็นความสำคัญอันดับแรก 
เพราะเป็นหนึ่งในปัจจัยสี่ 
ทุกคนต้องมีบ้านที่อยู่อาศัย
ให้กับตัวเองและครอบครัว 

ประโยชน์ที่ได้จากการซื้อบ้านมีดังนี้

ก. หากเราไม่มีบ้านก็ต้องไปเช่า
จ่ายค่าเช่าเดือนละหลายพันหรือเป็นหมื่น 
เทียบกับการวางเงินดาวน์เพื่อซื้อบ้าน 
ค่าผ่อนจะไม่มากกว่าค่าเช่าเท่าใดนัก 
การวางเงินดาวน์เพียง 10% 
แล้วผ่อนไป 10 ปี, 15 ปี หรือ 20 ปี 
ก็จะเป็นเจ้าของบ้านโดยสมบูรณ์ 
การผ่อนบ้านไม่เป็นภาระหนัก
กว่าการเช่าบ้านเท่าใดนัก 
และถือเป็นการออมเงินไปในตัว

ข. บ้านเป็นทรัพย์สินที่ยิ่งใช้ราคายิ่งเพิ่ม 
ต่างกับการซื้อรถยนต์ 
คอมพิวเตอร์ 
โทรศัพท์มือถือ
ซึ่งใช้ไปไม่นาน
ราคาหายไป 50-90% แล้ว

ค. การอยู่บ้านที่สะดวกสบาย
ได้รับความสุขทางใจอย่างมาก 
ทรัพย์สินบางอย่าง
เราไม่เคยเห็นตัวตน
เช่น เงินฝากแบงค์
หรือหน่วยลงทุนที่ซื้อกับ บลจ. 
หรือหุ้นที่ฝากไว้ที่ศูนย์รับฝากหลักทรัพย์

ง. เงินผ่อนบ้านหักภาษีได้ปีละ 50,000 บาท
ถ้าคุณมีรายได้ปีหนึ่งเกินกว่า 5 แสนบาท 
ต้องเสียภาษี 20% 
ผ่อนบ้านไป 50,000 บาท 
เท่ากับรัฐบาลคืนภาษีให้ 10,000 บาท

จ. รัฐบาลส่งเสริม
การซื้อขายบ้านมือสอง 
ดังนั้น 
เมื่ออยู่นานไปบ้านเกิดคับแคบ 
เช่น มีลูกเพิ่มขึ้น 
คุณก็สามารถ
ย้ายไปซื้อบ้านหลังใหม่ 
เงินได้จากการขายบ้าน
ได้รับยกเว้นภาษี 
ถ้าคุณอยู่บ้านหลังเดิมตั้งแต่ 1 ปีขึ้นไป 
และเอาเงินที่ขายไปซื้อบ้านหลังใหม่
ภายในหนึ่งปี
ก่อนหรือหลังจากขายบ้านหลังเดิม

ฉ. ต่อไปเมื่อผู้ลงทุนอายุมากและเสียชีวิต 
บ้านก็ยังตกเป็นมรดกให้กับลูกหลานอีกด้วย

2. คนมีรายได้มักจะต้องเสียภาษี 
ดังนั้น ควรซื้อกองทุน RMF 
หรือกองทุนเพื่อการเลี้ยงชีพ 
เท่ากับ 15% ของรายได้
เพื่อหักภาษี 
และซื้อกองทุน LTF 
หรือกองทุนหุ้นระยะยาว
อีก 15% ของรายได้ 
ซึ่งกองทุนทั้งสองนี้ใช้หักภาษีได้ทั้งคู่ 
รวมกันลดภาษีไปได้อีก 30% 
การลงทุนต้องพยายามสร้างแต้มต่อ
คือ ใช้หักภาษีได้
เป็นเงินออม และมีผลตอบแทน 
กองทุน RMF และ LTF 
ให้ผลตอบแทนโดยเฉลี่ย 3-10% 
แล้วแต่ประเภทที่เลือกลงทุน

3. หากมีบ้านแล้ว
อยากลงทุนในด้านการเงิน 
แบ่งเงิน 20% หรือ 1 แสนบาท
ไปซื้อกองทุนหุ้นจาก บลจ. 
คือ บริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุน 
เช่น บลจ. ทหารไทย 
บลจ. วรรณ
บลจ. ไทยพาณิชย์
หรือ บลจ. กสิกรไทย 
หากไม่คุ้นเคยกับ บลจ. เหล่านี้ 
ก็ติดต่อธนาคารพาณิชย์ได้ทุกสาขา 
เพราะธนาคารเป็นตัวแทนขายหน่วยลงทุน
การซื้อกองทุนหุ้นแม้จะมีความเสี่ยงอยู่บ้าง 
แต่ถ้าเศรษฐกิจของประเทศขยายตัวได้ดี 
ก็มีโอกาสได้ผลตอบแทนใน 5 ปี 
เฉลี่ยปีละ 5%

ข้อดีคือ 
หากฉุกเฉินสามารถถอน
มาใช้ได้ทุกเวลา

4. นำเงินอีก 60% 
หรือราว 3 แสนบาท 
ไปซื้อหน่วยลงทุนระยะยาว
ตั้งแต่ 2 ปีขึ้น 
จาก บลจ. 
ซึ่งให้ผลตอบแทน 4.2-4.5% ต่อปี 
โดยไม่ต้องเสียภาษี 
เนื่องจากผู้ลงทุนมีเงินน้อย 
จึงไม่ควรเอาเงินไปเสี่ยงซื้อหุ้น 
ควรหลีกเลี่ยง
การซื้อสลากออมสิน 
เพราะโอกาสถูกรางวัลยากมาก 
และต้องถือไว้ยาวถึง 3 ปี 
ทำให้เงินถูกล็อคอยู่นาน 
ถ้าหากไม่ถูกรางวัลเลยเมื่อครบ 3 ปี 
ได้คืนดอกเบี้ยเพียง 1-2% 
ซึ่งน้อยกว่าการซื้อหน่วยลงทุน
ตั้งครึ่งหนึ่ง

5. เงิน 20% ที่เหลือ 
คือ อีก 1 แสนบาท 
ซื้อทองคำไว้ประมาณ 10 บาท 
เพราะทองคำ
เป็นทรัพย์สินที่มีค่า ไม่เสื่อมสลาย 
มีโอกาสได้กำไรปีหนึ่ง 6-8% 
ซื้อง่ายขายคล่อง 
โดยต้องซื้อจากร้านใหญ่ 
เช่น ฮั่วเซ่งเฮง หรือ จินฮั้วเฮง 
อย่าซื้อทองคำจากร้านเล็ก ๆ 
เนื่องจากทองคำต้องได้มาตรฐาน 
คือ มีเนื้อทองบริสุทธิ์ 96.5% 
และ 1 บาท 
ต้องได้น้ำหนัก 15.16 กรัม 
การซื้อทองจากร้านเล็ก ๆ 
จะได้น้ำหนักไม่ครบ
ตามพิกัดและความบริสุทธิ์
ไม่ถึง 96.5% ด้วย 
ต้องระวังในเรื่องนี้

แม้สำนักงานคุ้มครองผู้บริโภค
หรือ สคบ. 
จะมีการตรวจสอบอยู่ แต่อย่าเสี่ยงดีกว่า

เหตุที่ไม่แนะนำให้เอาเงินฝากธนาคาร
เนื่องจากได้ดอกเบี้ยต่ำมาก
และเมื่อรับดอกเบี้ย
ยังถูกรัฐบาลเก็บภาษีอีก 15% 

เราควรพยายามออมทุกเดือน 
ดังนั้น 
รายได้ประจำ
หากมีเงินเหลือก็ฝากออมทรัพย์ไว้
เพื่อใช้ในยามฉุกเฉิน 
และเมื่อมีเงินฝากออมทรัพย์
ถึง 80,000 บาทแล้ว 
เอาส่วนที่เกินไปลงทุนใน 3-4 แบบ 
ตามที่กล่าวข้างต้น

ท้ายที่สุดการออมและลงทุนต้องมีวินัย 
ใช้ระยะเวลายาวมาก 
ต้องอดทน…