วิทยุตั้งโต๊ะหน้าตาดี เสียงดี TEAC R-1

เครื่องเสียงคุณภาพดีเป็นสิ่งที่หาได้ไม่ยาก แต่การจะให้คุณภาพดีอยู่คู่กับรูปร่างหน้าตาที่ดี ใช้งานง่ายนั้นค่อนข้างยาก สังเกตุได้ว่านักเล่นเครื่องเสียงระดับบ้าบิ่นจะมีห้องฟังแยกต่างหาก เป็นห้องเอาไว้ปลีกวิเวก เลิกคบคน

ผมเคยหาลำโพงที่เอาไว้ฟังเพลงจาก ipod ซึ่งหาไปหามาก็ได้เป็นลำโพงตัวใหญ่ทุกที เลยได้เป็นลำโพงพร้อมเครื่องขยายเสียงแบบต้องตั้งอยู่กับที่ พกพาไม่ได้ ครั้นจะหาแบบพกพาก็ได้แบบอันเล็กๆ ยัดใส่กระเป๋าโน๊ตบุ๊คได้ แต่ก็ใช้งานยากนิดหน่อย

ช่วงนี้เป็นวันแม่ เลยจะหาของขวัญให้แม่ และรู้ว่าแม่ชอบฟังรายการวิทยุ ดังนั้นเครื่องเสียงที่ผมเคยมีอยู่ทั้งหมดนั้น “สอบตก” เพราะฟังวิทยุไม่ได้ แม่ไม่ได้ต้องการเครื่องเสียงคุณภาพสุดยอด ไม่ได้ต้องการเครื่องเสียงที่ใช้งานได้หลากหลาย ไม่ได้ต้องการเครื่องเสียงเล็กๆพกพาได้ แม่ต้องการแค่วิทยุเครื่องหนึ่ง และผมก็เคยพิจารณาเครื่องเสียงอยู่ตัวหนึ่งที่จะเอามาใช้ฟังเพลงจาก ipod แต่ที่ไม่ซื้อในคราวนั้นเพราะว่ามันมีวิทยุ และผมไม่ต้องการวิทยุ

ก็ในเมื่อคนใช้งานไม่ใช่ผม ผมก็เลยคิดว่า เครื่องที่เคยเล็งไว้น่าจะเหมาะกับแม่ สุดท้ายก็ไปซื้อมาให้แม่เป็นของขวัญ และแน่นอนที่สุดก็ืคือ ผมทดลองฟัง และทดลองใช้งานด้วยตัวเองด้วย เลยมีข้อมูลมาบันทึกเอาไว้ เผื่อให้คนอื่นๆที่กำลังสนใจหาเครื่องเสียงลักษณะนี้ได้รู้ข้อมูลที่น่าสนใจของเครื่อง จะได้รู้ว่าเหมาะ หรือ ไม่เหมาะกับตัวเอง

TEAC R-1 เป็นวิทยุที่มาพร้อมกับแบตเตอรี่ในตัว ถอดเปลี่ยนได้ มีหม้อแปลง 12V แถมมาให้ด้วย มีสายรับ FM และสายสัญญาณต่อกับเครื่องเล่น MP3 ให้อีก 1 เส้น ตัวเครื่องเสาอากาศแบบชักในตัว ซึ่งสามารถรับคลื่นได้ชัดมากอยู่แล้ว ผมยังนึกไม่ออกว่าเสาอากาศแบบเป็นสายต่อเพ่ิมจะเอาไว้ใช้งานรับคลื่นประเภทไหนอีก แต่ให้มาก็คงดีกว่าไม่มี

การปรับคลื่นวิทยุเป็นแบบมือหมุน แต่ว่าตัวแกนหมุนมีการทดรอบให้ปรับได้ละเอียดมาก และมันก็ให้ความกว้างพอสมควร คือแต่ละสถานีที่อยู่ติดกันจะมีระยะหมุนที่มากพอที่จะแยกคลื่นแต่ละสถานีได้ขาดออกจากกันได้ ไม่เหมือนของถูกๆไม่กี่ร้อยบาทที่ทุกคลื่นอยู่เบียดกันจนบางครั้งได้ยินเสียงทีละสองคลื่น เลื่อนไปเลื่อนมาก็คลื่นหายไปหมด ใช้ฟังได้จริงแค่ไม่ถึงห้าสถานี แต่ TEAC R-1 ฟังได้ทุกคลื่นจริงๆ แถมชัดมากอีกด้วย

เห็นมีลำโพงแค่ตัวเดียวแต่จริงๆ TEAC R-1 รับสัญญาณวิทยุเป็นสเตอริโอ ถ้าเอาหูฟังมาเสียบช่องด้านหลังเครื่องเราจะได้ยินในหูฟังทันทีว่ามันเป็นเสียงแบบสเตอริโอ และหมายความว่าตัวขยายเสียงภายในทำงานแบบสเตอริโอด้วยเช่นกัน แบบนี้ถือว่าได้เครื่องที่ใช้งานได้อเนกประสงค์จริงๆ เพราะมีนักเล่นบางส่วนที่สรรหาเครื่องขยายเสียงมาใช้กับ ipod เพื่อให้มันขยายเสียงเพิ่มขึ้นสำหรับการใช้งานกับหูฟังที่ต้องการพลังที่เยอะกว่าพลังที่ได้จาก ipod (งงไหม) ซึ่งหลายคนจะเรียกการขยายแบบนี้ว่า Headphone amp หรือ เครื่องขยายเสียงสำหรับหูฟังนั่นเอง

IMG_1712

เราสามารถนำเครื่องเล่น MP3 มาต่อเข้ากับ TEAC R-1 ได้ทางช่องต่อ Aux เพียงบิดสวิตซ์บนเครื่องไปที่ Aux เราก็ฟังเพลงได้เพลินๆ คุณภาพเสียงดีกว่าลำโพงคอมพิวเตอร์ทั่วไปแน่นอน แต่อย่าเอาไปเทียบกับ BOSE ลำโพงคอมฯที่ราคาแพงเท่ากับเครื่องเสียงบ้าน เพราะ BOSE ตัวนั้นเสียงดีกว่าจริง แต่ค่าตัวมันต้องจ่ายสองหมื่นกว่า ฉะนั้น อย่าเทียบเลย

สิ่งที่ดีมากจาก TEAC R-1 คือมันเสียงดี เกิดเป็นเครื่องเสียงก็ต้องเสียงดี ถึงจะไม่เสียชาติเกิด เครื่องเล่นเครื่องนี้เสียงดีจริงๆ แม้ไม่ได้ดีมากแบบที่จะทิ้งของเก่าที่มีอยู่ทั้งบ้าน แต่มันก็เป็นตัวแทนของเครื่องเสียงคุณภาพดีได้อย่างไม่ต้องเอาปี๊ปคลุมหัว ถ้าซื้อของแพงกว่านี้แล้วเสียงยังไม่ดีเท่านี้ ก็ไม่ต้องซื้อดีกว่า

รถเสียกระทันหัน

วันนี้ตอนบ่ายตั้งใจจะข้ามฝั่งเข้าไปในเมือง ขัับรถออกจากโรงพิมพ์เลี้ยวไปขึ้นทางด่วนพระรามสอง ก่อนจะถึงคูหาจ่ายเงิน รถก็เงียบไปเฉยเลย เหมือนเครื่องดับ แต่เพลงยังไม่ดับ เหยียบคันเร่งก็ไม่มีอะไรตอบสนอง เหยียบเบรกก็เหยียบไม่ลง ก็คือเบรกไม่ได้ โชคดีที่รถเคลื่อนที่ช้า เลยดึงเบรกมือหยุดรถไว้ได้ ไม่ไปชนคันอื่น

พอรถหยุดก็ลองปิดกุญแจ แล้วเปิดใหม่ สตาร์ทใหม่ เครื่องก็ไม่ติด สตาร์ทไม่ติด อาการเหมือนแบตหมด แต่ว่าผมเพ่ิงเติมน้ำกลั่นไปเมื่อหลายวันก่อน ยังไม่นานเกิน 7 วัน เลยคิดว่าไม่น่าใจปัญหาที่แบต เพราะต่อให้แบตหมด รถก็ไม่น่าดับ เหลียวไปเหลียวมา เห็นเข็มความร้อนขึ้นไปที่ 100 เปอร์เซ็น โอ….. ความร้อนขึ้น หม้อน้ำรั่วแน่นอน สักพักนึงไม่ถึงนาที เข็มความร้อนค่อยๆลงมาที่ 75% ผมเลยสตาร์ทรถอีกครั้งหนึ่ง แล้วเรียบถอยออกจากช่องจ่ายเงิน ขับออกไปด้านข้างที่เป็นช่องสำหรับรถน้ำหนักเกิน แล้วเอารถไปหลบไว้ข้างทาง ดับเครื่องเปิดฝากระโปรงดู

มีรอยแตกให้เห็นที่ด้านบนของหม้อน้ำ ดูรอบๆ และด้านในของฝากระโปรงเห็นเป็นคราบเปียกน้ำ ก็เลยรู้ว่า ระเบิดแน่นอน ผมหาวิธีต่อว่าต้องทำยังไง ขับไม่ได้แล้ว ต้องลากอย่างเดียว ลากไปอู่ซ่อมรถทั่วไปดีกว่า คงถูกกว่าเข้าศูนย์ เพราะผมก็เคยใช้บริการอู่ซ่อมรถในซอยแห่งหนึ่ง เขาเคยซ่อมให้ผมในราคาแค่เจ๊ดพันบาท จากราคาเดิมที่ศูนย์บริการเคยแจ้งราคาสี่หมื่น

ผมนึกขึ้นได้ว่าผมเป็นสมาชิกบางจากแก๊สโซฮอลล์คลับ ซึ่งได้สิทธิพิเศษอยู่หลายอย่าง นอกจากส่วนลดค่าน้ำมันแล้วยังได้บริการให้ความช่วยเหลือซ่อมรถและลากจูงฟรีตลอด 24 ชม. เลยลองโทรแจ้งดู ผลก็คือ มีรถลากมาถึงผมภายในครึ่งชั่วโมง ผมเลยให้ลากไปที่อู่ซ่อมรถเจ้าเดิม

ที่อู่ซ่อมรถ ผมแจ้งอาการเสีย และแจ้งเปลี่ยนอะไหล่อย่างอื่นที่ผมนึกได้ว่ามันเริ่มมีปัญหา และให้เขาตรวจดูอย่างอื่นด้วยว่ามีอะไรต้องเปลี่ยนรึยัง วันรุ่งขึ้นตอนบ่าย อู่โทรมาแจ้งรายการซ่อมดังนี้

เปลี่ยนน้ำมันเครื่องสังเคราะห์ ไส้กรองน้ำมันเครื่อง เปลี่ยนน้ำมันเกียร์ออโต้ ประเก็นน้ำมันเกียร์ น้ำยาหม้อน้ำต้องเติมใหม่ ซ่อมฝาหม้อน้ำที่แตกเปลี่ยนให้เป็นทองแดง สายพาน 3 เส้นที่เริ่มหย่อน ยางหุ้มเพลาเปลี่ยนสองข้าง ยางรองแท่นเครื่องทั้งชุด(ใช้ของมือสอง) แร็คพวงมาลัยเพาเวอร์(ใช้ของมือสอง) ตั้งศูนย์ถ่วงล้ออีกครั้ง ทั้งหมด 12060 บาท

ผ่านไปสองวันซ่อมเสร็จ ค่าใช้จ่ายรวม 12460 บาท เร็วดีเหมือนกัน

ถ่ายรูปคู่จัดเอง ถ่ายเอง

ไปเดินเล่นสวนรถไฟเป็นครั้งที่สี่ในรอบปี คราวนี้ไปกับแฟน เนื่องจากตลอดเวลาที่คบกันไม่ค่อยได้ถ่ายรูปร่วมกันเลย ก็เลยหาโอกาสถ่ายกันเองบ้าง สวนรถไฟคือคำตอบที่ดีที่สุดที่นึกออก ไปขี่จักรยานเล่น หาของกินนิดหน่อย แล้วก็สอนเรื่องการวัดแสงให้ ไม่รู้ว่าคนเรียนจะอยากเรียนรึเปล่า แต่ก็สอนสิ่งที่ควรรู้

แล้วก็ถ่ายภาพกันเล่นๆสนุกๆ อาศัยขาตั้งกล้องและตั้งเวลาถ่ายเอา ไม่ได้เอารีโมทติดตัวไปด้วย เลยเหนื่อยหน่อย ผมเองไม่ค่อยชอบรูปถ่ายคู่แบบตอแหลหลอกลวง พวกเก๊กหล่อเก๊กสวย ทำเหมือนพระเอกนางเอกมิวสิคแบบนั้นไม่ถนัดเลย ชอบภาพคู่ที่ดูนิ่งๆหน่อย หรือไม่ก็เอาฮาๆไปเลยก็ได้ เลยได้ภาพออกมาแนวนี้

แล้วก็แบบนี้เลย ขำดี

ถ่ายรูปเหนื่อยมาก

วันนี้วันที่ 29 กรกฎาคม 2552 ผมมีนัดกับหน่วยงานราชการแห่งหนึ่งเพื่อถ่ายรูปอาหารในงานประกวดอาหารเพื่อสุขภาพรายการหนึ่ง ทีมงานปรึกษากันแล้วว่าจะให้ผมถ่ายภาพอาหารที่ทำเสร็จแล้ว เก็บภาพเพื่อนำไปใช้ทำเมนูอาหาร ก่อนวันงานเจ้าภาพก็ได้ปรึกษาเพิ่มเติมว่าอยากได้ภาพวิดีโอขอให้ช่วยถ่ายให้หน่อย ผมก็รับปาก ตอนเช้าวันงานเลยต้องแบกกล้องสองตัวคือกล้องภาพนิ่งกับกล้องวิีดีโอ

เช้าก่อนเจ็ดโมงผมถึงโรงแรมดุสิตปริ๊นเซส เขตประเวศ อยู่ข้างซีคอนสแควร์ ผมถ่ายวิดีโอเก็บภาพไปเรื่อย สลับภาพนิ่งเป็นบางจังหวะเพื่อเก็บบรรยากาศของงาน หอบข้าวของพันคอพะรุงพะรังเต็มตัว ยกกล้องสลับกันไปมาประมาณสองชั่วโมงกว่า แล้วพอถึงเวลาก็เอาภาพวิดีโอไปส่งต่อให้ทีมงานซึ่งทำหน้าที่เตรียมภาพขึ้นฉายในช่วงพิธีการ คนตัดต่อวิดีโอทำงานได้เร็วมาก ใช้เวลาสองชั่วโมงวิดีโอก็พร้อมใช้ ระหว่างที่ทีมงานกำลังตัดต่อวิดีโอ ผมก็เริ่มจัดไฟ จัดอุปกรณ์สำหรับถ่ายภาพอาหารตามที่เคยจัด สองชั่วโมงผ่านไปผมเก็บภาพได้ครบและเสร็จพอดีกับทีมที่ทำวิดีโอ ผมได้ดูวิดีโอนิดหน่อยระหว่างการตัดต่อก็รู้สึกดี ดีที่เรามีส่วนช่วยให้งานมันเป็นไปตามที่ออกแบบไว้

ผมเก็บของและออกจากงานมาก่อนที่พิธีการจะเริ่ม ทีมงานทุกคนยกเว้นผมก็เข้าไปในห้องประชุมของโรงแรมที่จัดงาน เตรียมตัวรับเสด็จฯ …..​ ผมรีบออกมาเพราะมีคิวต้องไปส่งของอีกจุดหนึ่งซึ่งนัดลูกค้าไว้แล้ว น่าเสียดายที่ไม่ได้อยู่ดูบรรยากาศพิธีการ

วันนี้เหนื่อยมากจริงๆ ถ่ายวิดีโอก็ใช้ความคิดเยอะไม่แพ้การถ่ายภาพนิ่ง แถมยังใช้พลังงานมากกว่าอีกด้วย เพราะต้องคอยประคองกล้องให้อยู่ในมุมที่เก็บภาพได้สวยงามแทบจะตลอดเวลา คอก็สะพายกล้องภาพนิ่งตัวใหญ่ไว้อีกตัว หัวไหล่ก็มีกระเป๋ากล้องอีกหนึ่งใบ ถ้าไม่ได้อยู่ในห้องแอร์เหงื่อคงหยดเป็นถัง

ขับรถออกจากสถานที่จัดงานรู้สึกเหนื่อยและง่วงมากเนื่องจากวันนี้ตื่นเช้ามืดและทำงานแทบตลอดเวลา ผมตอบแทนร่างกายของผมด้วยอาหารบุฟเฟ่ต์โรงแรมหนึ่งมื้อก่อนขับรถออกมา(เจ้าภาพเตรียมไว้ให้) และกาแฟเย็นแก้วโตที่สตาร์บั๊คสาขาศูนย์ประชุมสิริกิติ์ หิ้วโน๊ตบุ๊คไปนั่งกินไปพร้อมดูรูปที่ถ่ายไปตลอดวัน ดูไปดูมาสัปหงกไม่รู้ตัว โชคดีที่น้ำลายไม่ไหล

วันนี้แม้จะเหนื่อยแต่ก็ได้งาน และได้แจกนามบัตรไปอีกหลายใบ เพราะคนทำงานหลายคนในงานนี้มาจากหน่วยงานต่างๆคนละที่กัน พอได้ร่วมงานกันก็เลยได้คุยว่าเราทำงานอะไร รับงานประเภทไหน การเป็นผู้ประกอบกิจการโรงพิมพ์ก็ทำให้ได้คุยเพ่ิมเติมว่าหน่วยงานของเขากำลังจะจัดพิมพ์เอกสาร และโบรชัวร์ ผมก็ยิ้มและบอกว่า ยินดีครับ.

เครื่องมือพยุงเศรษฐกิจ

เครื่องมือพยุงเศรษฐกิจชั้นดีในยามที่รัฐบาลพึ่งไม่ได้

วิดีโอเกี่ยวกับงานพิมพ์

การพับด้วยเครื่องพับ

การตัดกระดาษ

การนับกระดาษ

การเย็บมุงหลังคา

to do shot

ภาพชุดดอกไม้ลักษณะนี้เป็นภาพที่อยากถ่าย บังเอิญไปเห็นในเว็บแสดงภาพของฝรั่งเขา ดูแล้วสวยและรู้สึกอยากถ่ายมานานแล้ว

sawasdeephoto real start

เว็บขายภาพที่ถูกเตรียมการมาตลอด 1 ปี เตรียมแบบทำบ้างไม่ทำบ้าง มาวันนี้ก็ได้เวลาคลอดเสียที ตอนนี้ทะยอยอัพโหลดรูปเข้าไปเรื่อยๆ ถ้าทำได้วันละ 100 รูป สิ้นปีนี้คงได้สัก 10000 รูปเป็นอย่างน้อย

ถ้านำสต๊อคที่ถ่ายสะสมไว้มาใส่จนครบแล้ว จะเริ่มทำการถ่ายใหม่เพื่อเพิ่มรูปแบบภาพอื่นๆที่น่าสนใจ ตอนนี้มีเนื้อหาที่อยากถ่ายเพิ่มเท่าที่นึกออกคือ ภาพแนวอ๊อฟฟิศ แนวครอบครัวพวกเด็กวิ่ง ผู้ใหญ่จูงเด็ก ภาพแม่อุ้มเด็ก และภาพสิ่งของ พวก ผลไม้ ของกินต่างๆ

ไม่รู้ว่าจะต้องอดนอนอีกแค่ไหนถึงจะอัพโหลดรูปได้ครบ 10000 ภาพ โดยทุกภาพจะมีคีย์เวิร์ดที่ต้องนั่งคิดนั่งอ่านไปทุกๆภาพ แม้จะดูเป็นงานหนักแต่มันก็เดินมาเกินครึ่งทางแล้ว ออกจากจุดเริ่มต้นมาแล้ว วิ่งต่อไม่เหนื่อยเท่ากับก้าวแรก

Typewriter

เครื่องพิมพ์ดีดยี่ห้อ OLYMPIA ผมได้มาในราคา 100 บาท เป็นเครื่องพิมพ์ดีดภาษาอังกฤษ สภาพใช้งานได้ดี สามารถสลับสีที่จะพิมพ์ได้สองสี คือสีแดงกับสีดำ เป็นลูกเล่นที่ผมเพิ่งรู้ว่ามีอยู่ในเครื่องพิมพ์ดีดด้วย เอามาก็ยังไม่รู้ว่าจะใช้ทำอะไร แต่ลองพิมพ์ชื่อตัวเองดูแล้วก็รู้สึกว่ามันใช้งานง่ายดี แต่ห้ามพิมพ์ผิดเท่านั้นเอง

ผมสามารถพิมพ์ข้อความใส่กระดาษแผ่นนี้ได้ในเวลาแค่บรรทัดละ 10 วินาที แผ่นนี้ผมทำได้ในเวลา 40 วินาที ซึ่งผมคิดว่า มันเร็วกว่าตอนที่ผมเปิดโปรแกรม word ในเครื่องคอมพิวเตอร์ แล้ว new file แล้วพิมพ์ 4 บรรทัด แล้วสั่ง Print แล้วเลือกเครื่องพิมพ์ แล้วก็นั่งรอ……นิดหน่อย และถ้าจะเปลี่ยนสีตัวหนังสือ ก็ต้องคลิกเลือก แล้วเลือกเมนูตัวอักษณ เลือกคั่งค่า property ของตัวหนังสือ แล้วเลือกสี

แต่เครื่องพิมพ์ดีดมันก็ถูกโละ เพราะมันไม่ยืดหยุ่นเท่ากับเครื่องคอมพิวเตอร์ ไม่สามารถเก็บต้นฉบับไว้ในเครื่องได้ จะแก้ไขดัดแปลงข้อความก็ไม่ได้ ……. ผมก็ไม่คิดว่าผมจะพิมพ์ข้อความยาวๆด้วยเครื่องพิมพ์ดีด แค่ลองเล่นสนุกๆเท่านั้น แต่ถ้าจะเอาไว้พิมพ์เช็ค บัตรเชิญเข้างาน มันก็ดูเท่ห์ไม่น้อย เพราะมันบอกถึงความตั้งใจของคนพิมพ์ได้ชัดเจนมาก

ผมเอากระดาษลายผ้ามาลองพิมพ์ชื่อด้วยเครื่องพิมพ์ดีดเพื่อใช้แทนนามบัตร เครื่องพิมพ์ดีดเครื่องนี้สามารถเปลี่ยนสีหมึกได้สองสีคือแดงและดำ ข้อความสั้นๆที่เห็นสี่บรรทัดนี้ดูเหมือนจะพิมพ์ไม่ยาก แต่การพิมพ์ข้อความด้วยเครื่องพิมพ์ดีดมีข้อจำกัดที่คอขาดบาดตาย นั่นก็คือห้ามพิมพ์ผิด

เครื่องพิมพ์ดีดถูกปลดระวางไปนานแล้วจากการใช้งานในสำนักงานทั่วไป จะเหลือก็เพียงการพิมพ์ข้อความสั้นๆบนเอกสารสำคัญที่ห้ามทำซ้ำ แต่ในที่สุดมันก็ถูกปลดระวางอย่างสมบูรณ์แบบ เครื่องที่เห็นในภาพผมได้มาจากบริษัทประกันภัยรายหนึ่ง

ถ้าไม่ใช้เครื่องนี้พิมพ์ข้อความบนสิ่งพิมพ์ที่ห้ามเลียนแบบ ก็ต้องหันไปใช้เทคโนโลยีอื่นๆเพื่อป้องกันการทำซ้ำ ซึ่งคงจะสามารถทำได้เยอะๆ ไม่ต้องมานั่งเสียเวลาพิมพ์ทีละใบ

Posted by Picasa