ผมไปซื้อเครื่องคอมพิวเตอร์มาแล้วตัวนึง เป็นเครื่องตั้งโต๊ะ  ไม่ได้มีโปรแกรมอะไรมาให้ พนักงานที่ร้านบอกว่าถ้าจะให้ลงให้ก็คิดค่าบริการ 300 บาท  ผมก็เลือกเอากลับมาลงเอง  เพราะเมื่อก่อนตอนทำงานออฟฟิศก็เป็นคนประกอบเครื่องลงโปรแกรมเองตลอดอยู่แล้ว  ก็เลยหิ้วกลับบ้านไม่ได้ทำอะไรเพิ่ม

กลับมาบ้านจัดการลงโปรแกรม  ผมลงวินโดส์ให้กับเครื่องคอมฯ  รอบแรก เครื่องแฮงค์  รอบสอง รอบสามยังเหมือนเดิม  เอ๊ะ  มันเป็นอะไร  เครื่องเสียรึเปล่า  แผ่นวินโดส์ที่ผมเคยใช้บ่อยๆไม่น่าจะผิดพลาด  ผมสงสัยว่าเครื่องจะมีปัญหา  แต่คิดว่าไม่น่าจะเป็นจริง  แต่ถ้ามีปัญหาจริงๆก็ต้องยกกลับไปให้พนักงานที่ร้านแก้ให้  ตอนผมเรียนมหาวิทยาลัย คอมพิวเตอร์เครื่องแรกที่ผมซื้อผมต้องยกกลับไปที่ร้านทันทีในวันรุ่งขึ้น  เพราะผมทำมันพังกับมือ  ผ่านมาสิบกว่าปี  ผมยังต้องทำแบบเดิมอีกเหรอเนี่ย  แล้วจะเอาไปโม้กับใครได้ว่าเคยทำงานเป็นโปรแกรมเมอร์

ผมเริ่มเอะใจกับฮาร์ดแวร์ในเครื่องที่มันเปลี่ยนไปจากเมื่อหลายปีก่อนอย่างมาก  มาตรฐานฮาร์ดดิสก์ในปัจจุบันกับเมื่อห้าปีที่แล้วเป็นคนละมาตรฐานกัน  คิดว่าน่าจะเป็นสาเหตุ  เลยไปหาข้อมูลในอินเทอเน็ต  ก็พบว่าสิ่งที่ผมสงสัยนั้นถูกต้อง  คือเขาพบปัญหากันทั้งบ้านทั้งเมือง  ผมก็เลยโล่งใจว่าเครื่องไม่ได้มีปัญหาอะไร  มีวิธีแก้ปัญหาให้แล้ว ไม่ยาก  ไม่ยาก

สุดท้ายผมขอให้น้องช่วยลงโปรแกรมให้  พร้อมบอกเล่าถึงปัญหาให้ฟัง  น้องฟังแล้วก็เลยลองทำให้  น้องผมจะชำนาญงานพวกนี้มากกว่าเพราะทำบ่อยกว่าผม  แล้วน้องก็ทำได้เรียบร้อย  เมื่อวานผมกลับบ้านไปก็พบว่าเครื่องคอมฯ ใช้งานได้แล้ว  

ผมห่างหายจากการประกอบเครื่องคอมพิวเตอร์และลงโปรแกรมต่างๆเองมานานแล้ว  พอกลับมาทำอีกทีก็เป็นไดโนเสาร์ไม่ทันการเปลี่ยนแปลง  การเรียนรู้เกิดขึ้นตลอดทั้งชีวิต  จริงๆ