หลังจากหาที่ขายรถไปได้ก็รวบรวมเงินไปดาวน์คันใหม่ออกมา วันนี้ไปรับรถ Honda freed ที่โชวร์รูม ฮอนด้า ดาวคะนอง รถคันนี้เป็นรถที่อยากได้ตั้งแต่แรกเห็น แต่ทีแรกก็กลัวว่าจะไม่คุ้มค่าตัวที่สูงเหลือเกิน อ่านข้อมูลจากอินเทอเน็ตก็ไม่ค่อยมั่นใจว่าคิดถูกไหมที่เลือก รวบรวมข้อดีข้อเสียจนมั่นใจเลยจอง และวันนี้ไปรับรถ

ได้รถออกจากโชว์รูป ตัวเลขหลักกิโลในรถอยู่ที่ 12 กิโลเมตร คงเป็นเพราะทางโชว์รูมขับรถไปๆมาๆ ติดตั้งเครื่องเสียง ติดของแถมต่างๆ ผมเลือกของแถมหลายอย่างที่ดูฟุ่มเฟือยและไม่มีในรถคันเก่า ไม่ว่าจะเป็น เครื่องเสียงพร้อมดีวีดีมีจอภาพในตัวติดด้านหน้า จอภาพทีวีติดกลางรถ กล้องส่องหลังสำหรับตอนถอยรถ ที่รองเหยียบขึ้นรถสี่ชิ้น สปอยเลอร์ด้านหลัง ซึ่งทั้งหมดเป็นของแต่งที่แทบไม่จำเป็นตอนขับรถเลย แต่มันก็ทำให้รถคันนี้มีเสน่ห์เพิ่มขึ้น

ได้รถมาแล้วก็ขับกลับโรงพิมพ์ แวะไปเอาของที่บ้าน หาโอกาสถ่ายภาพไว้หลายๆมุม กะว่าสักวันหนึ่งอีกไม่นานนี้จะรีวิวรถให้ละเอียดหน่อย กะว่าจะเขียนให้คนอื่นอ่าน เผื่อจะมีคนใช้รถคันนี้เยอะขึ้น แม้ว่าความรู้สึกจริงๆจะไม่อยากให้คนใช้เยอะ หรือนิยมมากๆ แต่ก็ไม่อยากให้มันเป็นรถที่อนาคตมืดมน อยากให้มีการทำตลาดเยอะ ขายเยอะ จะได้ซ่อมบำรุงกันชำนาญ มีอะไหล่ราคาไม่แพง

ได้ขับไปทำธุระหลายที่ ความรู้สึกของการนั่งขับยังไม่ชิน คงเป็นเพราะนั่งรถเก๋งมาสิบปี วันแรกของรถตู้(กึ่งรถตู้) ก็เลยรู้สึกแปลกๆ ยังไม่เจอท่านั่งที่ลงตัวเลย รถคันนี้นิ่มดี ขับง่าย พวงมาลัยตอนชับช้าก็เบาดี ตอนขับเร็วก็หนืดกำลังดี ขับแล้วให้ความมั่นใจมากกว่าคันที่เพิ่งขายไป นอกจากความรู้สึกการขับขี่ที่แน่นขึ้นแล้ว ยังมีฟังค์ชั่นอำนวยความสะดวกหลายอย่างที่เพิ่งค้นพบ ไม่ว่าจะเป็นเครื่องเสียงที่มีความสามารถรับสัญญาณบลูธูท ทำให้สามารถคุยโทรศัพท์ผ่านไมค์และลำโพงของรถยนต์ได้ ไม่ต้องติดสมอลล์ทอล์กให้รำคาญ สามารถเล่นเพลงจากมือถือให้ไปดังในรถยนต์ได้โดยผ่านทางบลูธูทเช่นกัน แค่นี้ก็รู้สึกว่ามันสะดวกมากอยู่แล้ว ยังมีฟังค์ชั่นอื่นๆอีกมากที่ประทับใจแม้จะยังไม่ได้ลอง ไม่ว่าจะก็นช่องต่อสาย usb ที่เขาบอกว่าเล่นไฟล์ MP3 ได้ มีช่องเสียบ SD card เล่นแผ่น DVD ออกจอภาพทั้งด้านหน้าและจอที่ติดกลางรถ สามารถรับสัญญาณโทรทัศน์ได้แม้จะไม่ค่อยชัดแต่ก็พอให้ดูรู้เรื่อง จริงๆยังมีช่องต่ออื่นๆอีกหลายอย่าง แต่ไม่มีอุปกรณ์จะลองให้ครบทั้งหมด คงต้องค่อยๆรอเวลา ค่อยๆทดลองเล่นไปทีละอย่าง แต่สิ่งหนึ่งที่เริ่มมั่นใจแล้วว่าไม่ค่อยดีก็คือ เครื่องเสียงแถมที่ได้มาเสียงค่อนข้างแย่ เหมือนร้องเพลงแล้วเอาถังมาครอบ ถ้าเป็นอาหารก็เป็นอาหารจำพวกทำผิด ไม่อร่อย กินไม่ได้ กินกันตายยังสงสารตัวเอง ทน ทน ทน คงต้องไปหาวิธีเปลี่ยนเครื่องเสียงใหม่ที่มันราคาไม่แพงมาก

ก่อนจะเอารถออกจากโชว์รูม พนักงานขายขอร้องให้ช่วยทำแบบสำรวจ และข้อหนึ่งที่เป็นคำถามในแบบสำรวจก็คือ ทำไมถึงเลือกคันนี้ ตัวเลือกเกือบสิบข้อที่อยู่ในกระดาษไม่มีข้อไหนตรงใจเลย ก็เลยเขียนข้อใหม่เข้าไปว่า “เลือกเพราะมีประตูไฟฟ้า”