วันนี้ตอนบ่ายตั้งใจจะข้ามฝั่งเข้าไปในเมือง ขัับรถออกจากโรงพิมพ์เลี้ยวไปขึ้นทางด่วนพระรามสอง ก่อนจะถึงคูหาจ่ายเงิน รถก็เงียบไปเฉยเลย เหมือนเครื่องดับ แต่เพลงยังไม่ดับ เหยียบคันเร่งก็ไม่มีอะไรตอบสนอง เหยียบเบรกก็เหยียบไม่ลง ก็คือเบรกไม่ได้ โชคดีที่รถเคลื่อนที่ช้า เลยดึงเบรกมือหยุดรถไว้ได้ ไม่ไปชนคันอื่น

พอรถหยุดก็ลองปิดกุญแจ แล้วเปิดใหม่ สตาร์ทใหม่ เครื่องก็ไม่ติด สตาร์ทไม่ติด อาการเหมือนแบตหมด แต่ว่าผมเพ่ิงเติมน้ำกลั่นไปเมื่อหลายวันก่อน ยังไม่นานเกิน 7 วัน เลยคิดว่าไม่น่าใจปัญหาที่แบต เพราะต่อให้แบตหมด รถก็ไม่น่าดับ เหลียวไปเหลียวมา เห็นเข็มความร้อนขึ้นไปที่ 100 เปอร์เซ็น โอ….. ความร้อนขึ้น หม้อน้ำรั่วแน่นอน สักพักนึงไม่ถึงนาที เข็มความร้อนค่อยๆลงมาที่ 75% ผมเลยสตาร์ทรถอีกครั้งหนึ่ง แล้วเรียบถอยออกจากช่องจ่ายเงิน ขับออกไปด้านข้างที่เป็นช่องสำหรับรถน้ำหนักเกิน แล้วเอารถไปหลบไว้ข้างทาง ดับเครื่องเปิดฝากระโปรงดู

มีรอยแตกให้เห็นที่ด้านบนของหม้อน้ำ ดูรอบๆ และด้านในของฝากระโปรงเห็นเป็นคราบเปียกน้ำ ก็เลยรู้ว่า ระเบิดแน่นอน ผมหาวิธีต่อว่าต้องทำยังไง ขับไม่ได้แล้ว ต้องลากอย่างเดียว ลากไปอู่ซ่อมรถทั่วไปดีกว่า คงถูกกว่าเข้าศูนย์ เพราะผมก็เคยใช้บริการอู่ซ่อมรถในซอยแห่งหนึ่ง เขาเคยซ่อมให้ผมในราคาแค่เจ๊ดพันบาท จากราคาเดิมที่ศูนย์บริการเคยแจ้งราคาสี่หมื่น

ผมนึกขึ้นได้ว่าผมเป็นสมาชิกบางจากแก๊สโซฮอลล์คลับ ซึ่งได้สิทธิพิเศษอยู่หลายอย่าง นอกจากส่วนลดค่าน้ำมันแล้วยังได้บริการให้ความช่วยเหลือซ่อมรถและลากจูงฟรีตลอด 24 ชม. เลยลองโทรแจ้งดู ผลก็คือ มีรถลากมาถึงผมภายในครึ่งชั่วโมง ผมเลยให้ลากไปที่อู่ซ่อมรถเจ้าเดิม

ที่อู่ซ่อมรถ ผมแจ้งอาการเสีย และแจ้งเปลี่ยนอะไหล่อย่างอื่นที่ผมนึกได้ว่ามันเริ่มมีปัญหา และให้เขาตรวจดูอย่างอื่นด้วยว่ามีอะไรต้องเปลี่ยนรึยัง วันรุ่งขึ้นตอนบ่าย อู่โทรมาแจ้งรายการซ่อมดังนี้

เปลี่ยนน้ำมันเครื่องสังเคราะห์ ไส้กรองน้ำมันเครื่อง เปลี่ยนน้ำมันเกียร์ออโต้ ประเก็นน้ำมันเกียร์ น้ำยาหม้อน้ำต้องเติมใหม่ ซ่อมฝาหม้อน้ำที่แตกเปลี่ยนให้เป็นทองแดง สายพาน 3 เส้นที่เริ่มหย่อน ยางหุ้มเพลาเปลี่ยนสองข้าง ยางรองแท่นเครื่องทั้งชุด(ใช้ของมือสอง) แร็คพวงมาลัยเพาเวอร์(ใช้ของมือสอง) ตั้งศูนย์ถ่วงล้ออีกครั้ง ทั้งหมด 12060 บาท

ผ่านไปสองวันซ่อมเสร็จ ค่าใช้จ่ายรวม 12460 บาท เร็วดีเหมือนกัน

Building The Amazing Steam Candle – Funny home videos are a click away

คอมพิวเตอร์รุ่น imac ความเร็ว 450 Mhz ออกมาขายเมื่อปี ค.ศ. 2001 ตอนนั้นยังไม่เคยได้ใช้งานแมคอินทอช ดูในหนังสือก็รู้สึกว่าเครื่องคอมพิวเตอร์พวกนี้มันหน้าตาสวยดี ชาวบ้านชาวช่องเขาลือกันว่าต้องทำงานกราฟิคถึงจะต้องใช้แมค ตอนนั้นผมเป็นโปรแกรมเมอร์ก็เลยไม่ได้คิดต่อว่าจะเปลี่ยนไปใช้แมคอินทอชดีไหม

หลายปีต่อมาได้ไปหยิบจับและทดลองใช้เครื่องแมคอินทอชในจุฬาฯ ห้องคอมพิวเตอร์ของคณะวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีทางภาพมีแมคอินทอชให้ใช้เต็มไปหมด แต่ละเครื่องก็สีสันน่ารักน่าใช้ เลยรู้ว่าแมคอินทอชมันก็เป็นคอมพิวเตอร์ธรรมดา ใช้กับงานทั่วไป ทำเอกสาร และเล่นอินเทอเน็ตได้เหมือนกัน พอทำงานมาได้หลายปี มัวแต่ไปหมกมุ่นอยู่กับการทำงานและการถ่ายภาพ ลืมที่จะสนใจเรื่องเครื่องคอมพิวเตอร์ วันดีคืนดีเปิดดูเว็บขายของมือสอง เห็นประกาศขายเครื่องแมคอินทอชเต็มไปหมด ราคาก็ถูกดี ของที่เคยราคาหกหมื่น ขายเป็นมือสองอยู่สี่พัน ผมก็เลยไปซื้อมาทดลองใช้ แม้ว่าจะดูล้าสมัยไปบ้าง ความเร็วจะน้อยไปบ้างเมื่อเทียบกับงานในปัจจุบัน แต่งานพื้นฐานอย่างการพิมพ์ข้อความ การดูหนัง การฟังเพลงมันก็ทำได้ไม่มีปัญหาอะไร แถมหน้าตาดีอีกต่างหาก ทดลองใช้แล้วก็ชอบ เลยพาลเปลี่ยนโน๊ตบุ๊คประจำตัวเป็นแมคอินทอชด้วยเหมือนกัน แล้วก็มีเครื่องแมคอื่นๆตามเข้ามาอยู่ในบ้านอีกมากมาย

imac สีแดงตัวนี้คือแมคอินทอชตัวแรกที่ซื้อมาลองใช้ และปัจจุบันมันก็ถูกใช้งานอยู่ในห้องนอน เอาไว้เปิดเพลง เอาไว้ดูรูป ดูหนัง เอาไว้เล่นเน็ตเวลาขี้เกียจหยิบโน๊ตบุ๊ค เอาไว้ฟังรายการวิทยุทางเน็ตซึ่งพักหลังๆจะฟังวิทยุผ่านเน็ตบ่อยมาก เพราะว่ามันมีแนวเพลงที่ชอบเยอะ และไม่ค่อยพูดมาก ฟังเพลินๆแล้วมีความสุขมากกว่าคลืื่นวิทยุคนไทยจัดที่มีแต่ขายของเล่นเกมส์ปัญญาอ่อน.

น่าทึ่งมากๆ

งาน Gift งานอะไรก็ไม่รู้ เน้นขายของแต่งบ้าน ของขวัญ ฯลฯ จัดที่เมืองทองธานี แฟนชวนไปเดินเล่น ทีแรกก็สงสัยว่างานแบบนี้ขายอะไร คนเดินไปซื้ออะไร พอไปเดินเองก็เจอกับของน่าใช้หลายอย่าง ก็คงเป็นงานขายของประเภทหนึ่ง มีของถูกของแพงให้เลือก แต่ของส่วนใหญ่จะเป็นของน่าซื้อ เป็นเฟอร์นิเจอร์ที่ช่างคิดดี เช่นเก้าอี้ชิงช้า อยากได้แต่ก็ลังเลนิดหน่อย

เดินไปเดินมาได้ของติดมือมามากมาย ต้องไปซื้อตระกร้าติดล้อมาช่วยใส่ของ ได้กรอบรูปไม้มาสามอัน ได้อัลบั้มกระดาษสามาสองอัน ได้กรอบรูปกระดาษมาสองอัน ได้ไม่ทุบหลังแก้เมื่อย ได้ฝาชีแบบพับได้พร้อมถาดรองอาหาร ได้โต๊ะพับเอาไว้ใช้กับโน๊ตบุ๊ค ได้ถุงกระดาษสาขนาดเล็กๆน่ารัก ได้กระดาษสาสีสวยมาสิบกว่าแผ่น สามชั่วโมงผ่านไปได้ของล้นมือ จากทีแรกที่ไม่รู้ว่าชาวบ้านเขาไปซื้ออะไรกัน