ก่อนหน้าวันเดินทางสองวัน ขอบฟ้าที่อยู่บ้านกับคุณตาคุณยายและลุงป้า ก็ตั้งท่าจะวิ่งออกจากบ้านจนคนในบ้านต้องวิ่งไปจับไว้ สอบถามกับตัวเด็ก เด็กบอกว่า จะไปทะเล แล้วก็ยังพยายามจะเก็บของเล่นที่จะเอาไปเล่นที่ทะเลลงกระเป๋าเสียด้วย คุณตาคุณยายเล่าให้ฟัง ผมฟังแล้วก็รู้สึกเสียดายที่ไม่ได้เห็นความไร้เดียงสาเหล่านี้ด้วยตัวเอง ลูกเราโคตรน่ารักเลย ความรู้สึกนี้หลงลูกตัวเองจริงๆเยียวยาไม่ได้

พอมีคนโทรมาเล่าให้ฟัง ก็เลยจัดการจองโรงแรม และวางแผนเดินทางกันเลย ทะเลที่เป็นทางเลือกของคนกรุงเทพก็คือหัวหินและพัทยา และในที่สุดก็เลือกหัวหิน วันเดินทาง ขอบฟ้าถามพ่อและแม่แทบจะตลอดทางว่า ถึงรึยัง ทำไมขับช้า ทำไมรถติด แล้วก็ วนกลับมาถามว่าถึงหรือยัง คำถามเหล่านี้วนเวียนถามอยู่ในรถ

ไปถึงยังรีสอร์ต ไฮด์อเวย์ หัวหินซอย 9 เก็บของเข้าที่พัก ก็แวะมาเล่นทรายริมทะเลกันเลย รีสอร์ตแห่งนี้ไม่ติดทะเล ต้องอาศัยเดินไปในซอยอีกนิดหน่อยประมาณ 5 นาที ทางรีสอร์ตมีรถจักรยานให้หยิบไปใช้ได้ตามใจ มีรถกอล์ฟเอาไว้บริการด้วย ทะเลรอบนี้ไม่ได้เล่นน้ำทะเล อาศัยว่านั่งเล่นทรายไปเรื่อยๆ แต่ไปว่ายน้ำที่สระน้ำของรีสอร์ตแทน

มาทะเลรอบนี้ติดกล้องโพราลอยด์ตัวเล็กมาด้วย ถ่ายเล่นไปสองภาพ แล้วก็เอามาเป็นพร็อบสำหรับถ่ายภาพอีกที ภาพโพราลอยด์ใบนึงราคาประมาณ 25 บาท ถ่ายเล่นนานๆทีก็พอไหว การวัดแสงของกล้องโพราลอยด์มีเทคนิคไม่มาก ก็คือ ใช้ค่ารูรับแสงไปตามที่กล้องวัดไว้ให้ แล้วก็กล้องจะมีแฟลชยิงออกมาทุกรูป ดังนั้น ตัวแบบที่อยู่ในภาพและห่างไม่มากนักจะได้รับผลของแสงแฟลชด้วย ภาพที่ได้ค่อนข้างไว้ใจได้ว่าวัดแสงถูกต้อง

ฝากท้องมือกลางวันไว้ที่ชะอำร้าน ป้าฮี้ด เปิด gps ยี่ห้อ garmin หาไปได้เลย มื้อเย็นไปกินร้านอาหารสายลม เป็นร้านที่อยู่ในโรงแรมสายลม อยู่ติดกับซอยหัวหิน 81 ก่อนไปก็หาข้อมูลจากในเน็ตไปแล้ว แต่คนบอกทางบอกผิด ทำให้ขับเลยกันไปรอบนึง โชคดีที่ยังตัดสินใจวนกลับมาหาอีกทีเพราะว่าไม่ได้หาร้านที่สองเอาไว้ เลยอยากจะหาร้านแรกที่ตั้งใจไปให้เจอก่อน

อิ่มมื้อเย็นเสร็จก็กลับที่พัก วันรุ่งขึ้นไปหินมื้อเช้าที่ตลาดหัวหิน ร้านในตำนานเจ๊กเปี๊ยะ ซึ่งผมมองป้ายแล้วมันกลายเป็นอีกชื่อหนึ่ง ไม่รู้ว่าเปลี่ยนชื่อไปตอนไหน คนเยอะตั้งแต่เช้า ถ้าไปสายๆอาจจะต้องรอคิว แต่ถ้าไปแต่เช้าก็น่าจะได้นั่งกินสบายๆ อิ่มแล้วก็กลับมาเล่นน้ำที่โรงแรมต่อ แล้วก็ค่อยอาบน้ำเช็คเอ๊าท์กลับบ้าน