ภาพต้นฉบับจากกล้อง eos 6d เลนส์ canon ef 24-105f4  ถ่ายแล้วโอนเข้าโทรศัพท์

จากนั้นก็ใช้ app ชื่อ VSCO cam เพื่อแต่งภาพ โดยใช้ preset ชื่อ hb2 แต่งภาพ

ก่อนจะลอง hb2 ก็ลองปรับเองมั่วๆ

ในการประกอบกิจการสักอย่างหนึ่ง เกือบทุกธุรกิจจะต้องใช้สิ่งพิมพ์มากน้อยแตกต่างกัน เริ่มตั้งแต่ นามบัตรของพนักงานขายหรือเจ้าของ โบรชัวร์สินค้าหรือบริการ สองอย่างนี้เป็นพื้นฐานที่เกือบทุกธุรกิจจะต้องใช้ โดยโบรชัวร์ก็อาจจะออกมาในรูปแบบของใบปลิว หรือ เป็นหนังสือเล่มบางๆ หรือเป็นแค็ตตาล๊อก ยังไม่พบว่าจะมีธุรกิจใดไม่ใช้สองอย่างนี้เลย

ถ้าให้ดูดีและน่าเชื่อถือเพิ่มขึ้น สิ่งที่แจกไปพร้อมกับนามบัตรก็จะมี คัมพานีโพรไฟล์ ทำหน้าที่แนะนำตัวและให้ข้อมูลในระดับที่ลึกมากยิ่งขึ้น ในบางครั้ง การเสนอราคาให้ลูกค้าต่างๆ บางบริษัทก็อยากจะใช้หัวกระดาษของตัวเอง มีข้อดีคือใบเสนอราคามีความน่าเชื่อถือ และใช้เพื่อกันปลอมแปลงต่างๆได้ระดับหนึ่ง

หลังจากที่เริ่มการซื้อขาย จะมีการใช้แบบฟอร์มใบส่งของ ใบกำกับภาษี และหากมีการนัดเก็บเงินภายหลังก็มักจะต้องมีใบวางบิล เมื่อเก็บเงินแล้วก็ต้องมีใบเสร็จรับเงิน แบบฟอร์มเหล่านี้จะเป็นแบบฟอร์มที่มีสำเนา ซึ่งอาจจะเป็นแบบสำเนาในตัว หรือเป็นกระดาษธรรมดาหลายชั้นแล้วเวลาใช้ก็สอดกระดาษก๊อปปี้ระหว่างชั้นเพื่อให้เขียนที่ชั้นบนหมึกติดถึงชั้นล่างได้

การทำนามบัตร โรงพิมพ์จะชอบให้พิมพ์เยอะ ส่วนลูกค้าก็อยากพิมพ์น้อยที่สุดเท่าที่จะน้อยได้ แบบนี้ควรพบกันตรงกลางก็คือ รวบรวมรายชื่อในบริษัทหรือในทีม คนที่ต้องใช้นามบัตรทุกคน แล้วสั่งพิมพ์นามบัตรให้กับทุกคนคนละ 1 กล่องหรือ 100 ใบ ส่วนคนที่ใช้เยอะกว่านั้นก็ให้สั่งคนละ 5 กล่องไปเลย เพื่อให้ใช้ได้ทั้งปี

ใบปลิว แค็ตตาล๊อก โรงพิมพ์อยากให้พิมพ์เยอะเพื่อให้ราคาต่อหน่วยไม่สูงเกินไป โรงพิมพ์อยากพิมพ์ 1000 เล่ม ราคาเล่มละ 20 บาท มากกว่าจะพิมพ์ 5 เล่ม เล่มละ 3000 บาท เพราะไม่อยากได้ชื่อว่าพิมพ์ของราคาต่อเล่มแพง ทั้งๆที่ พิมพ์ 5 เล่ม ลูกค้าจ่ายน้อยกว่า ลูกค้าไม่อยากพิมพ์เยอะ เพราะหลายบริษัทจำเป็นต้องเปลี่ยนข้อมูลบางอย่างในเวลาไม่นาน บางครั้งอยากเพิ่มข้อมูลหรือเพิ่มจำนวนหน้า การลองสั่งขั้นต่ำจากโรงพิมพ์ในระบบการพิมพ์อ๊อพเซ็ทเป็นสิ่งที่ควรพิจารณาขอราคาดู และอาจจะเทียบกับการพิมพ์ดิจิทัลจำนวนน้อยๆแค่พอใช้งาน 50-100 ชุดดูเสียก่อน และเลือกทางเลือกที่ประหยัดไว้ก่อน ไม่ว่าจะพิมพ์เยอะหรือพิมพ์น้อย โรงพิมพ์ต้องให้บริการอยู่แล้ว

คัมพานีโพรไฟล์ รายการนี้ทำจำนวนน้อยในระบบดิจิทัลจะประหยัดกว่า และสามารถตัดสินใจเปลี่ยนแปลงข้อมูลได้เรื่อยๆ ทำทีละ 30-50 ชุด แจกหมดแล้วค่อยสั่งพิมพ์เพิ่มจะดีกว่า

การมีเพื่อนทำงานโรงพิมพ์ถือว่าเป็นข้อได้เปรียบข้อหนึ่ง คือสามารถสืบราคา ขอราคาคร่าวๆได้ก่อน อย่าเกรงใจที่จะขอให้โรงพิมพ์เสนอราคา เพราะทุกโรงพิมพ์รู้อยู่แล้วว่าการคำนวณราคาเป็นสิ่งที่ต้องทำก่อนซื้อขายจริง และแม้ว่าจะเสนอราคาแล้วก็ไม่จำเป็นต้องสั่งซื้อทุกครั้ง จะซื้อหรือไม่ซื้อ ให้เจ้าของธุรกิจแต่ละรายเป็นคนตัดสินใจ ไม่ใช่โรงพิมพ์ตัดสินใจ

Continue reading →

ทดลองปรับภาพด้วยฟิลเตอร์สำเร็จรูปในเว็บ flickr.com

http://www.flickriver.com/groups/kinfolkmag/pool/random/

เมล็ดต้อยติ่งเป็นสมุนไพรที่มีประโยชน์ทางยา และขณะเดียวกันก็เป็นวัชพืชสำหรับหลายๆบ้าน ดอกสีม่วงดูสวยงามมีเมล็ดเป็นทรงเหมือยข้าวสารแต่ยาวกว่าสักห้าเท่า ขอบฟ้าชอบเล่นเมล็ดต้อยติ่งแช่น้ำเพื่อดูตอนมันระเบิดดีดเมล็ดภายในออกจากฝัก

วันนี้หลังจากขับจักรยานกลับมาจากสนามเด็กเล่นก็พามาเดินเล่นในสนามภายในบ้าน เก็บเมล็ดต้อยติ่งมาแช่น้ำกัน

ได้เมล็ดก็ขอถ่ายภาพมือไว้สักหน่อย กะว่าจะได้ภาพสวยๆเอาไว้ใช้งาน  แต่กล้องโฟกัสช้า กว่าจะถ่ายแต่ละรูป เด็กซนก็ขยับตัวไปมาซะจนจุดโฟกัสไม่ตรงใจเลย  เป็นข้อจำกัดของกล้องที่โฟกัสช้าเกินไป  และเด็กเคลื่อนที่เร็วเกินไป กล้องที่ใช้ก็คือ canon eos m พร้อมเลนส์ 22f2

วันนี้ขอบฟ้าได้เรียนรู้หนึ่งเรื่องก็คือ  ถ้าเราทำของตกจากมือ เราอาจจะหามันไม่เจอ  เมล็ดต้อยติ่งหลายอันในมือ บางอันก็หล่นหายกลางทางระหว่างที่วิ่งไปเพื่อแช่ลงในถังน้ำ  ดูเหมือนจะเข้าใจว่าถือเยอะไปก็จะตก  สุดท้ายขอบฟ้าบอกว่า ให้พ่อบ๊ะถือให้

ลองน้ำใส่ถัง  เปิดสายยางแทนที่จะเอาไปวางไว้ปากถังหรือรองน้ำแบบใกล้ๆ  ดันชอบยกสายให้สูงไว้ก่อน  อาจจะเป็นเพราะช่วงชีวิตช่วงนี้กำลังบ้า ไฟร์แมน หรือ ดับเพลิง fireman  firetruck คำเหล่านี้อยู่ในหัวตลอดเลย

แช่น้ำเล่นแล้วรอมันแตก  บางอันก็ดูไม่ทัน บอกให้ใส่ทีละอันจะได้ดูหลายๆทีก็ไม่ยอม  ได้มาหนึ่งกำมือ ก็โยนลงไปทั้งกำ

แตกแล้วก็จะเป็นดังภาพ  แล้วพอจะเก็บกำใหม่มาโยน ก็ขอเทน้ำทิ้ง แล้ววิ่งไปเก็บมาใหม่หนึ่งกำ แล้วก็รองน้ำใส่ถังอีกครั้ง ทั้งหมดทำกันสามรอบยังไม่เลิก  สุดท้ายต้องหลอกให้เล่นอย่างอื่นแทนถึงจะเลิกเล่น