ได้รับงานจากลูกค้า ให้ออกแบบการ์ดเชิญเพื่อฉลองครบรอบ 1 ปี ลูกค้าต้องการจะโปรโมทสินค้าใหม่ด้วย อยากให้ซองยาเป็นตัวละครอยู่ในสิ่งพิมพ์ เลยเอาซองยามาถ่ายรูปเพื่อจัดอาร์ตเวิร์คเบื้องต้น
ภาพนี้ใช้กล่องกระดาษคลุมเอาไว้ แล้ววางไว้ใกล้ๆหน้าต่าง ปกติจะใช้แฟรชยิงเข้าด้านข้างของกล่อง แต่ไม่อยากใช้แฟลชเลยเลือกวางไว้ข้างหน้าต่างเพื่ออาศัยแสงจากภายนอกอาคาร ถ่ายภาพแรกออกมารู้สึกว่าสีเพี้ยน เลยตั้งค่าแบบ custom whitebalance ซึ่งจะให้ค่าสีที่แม่นยำกว่าการตั้งเป็น Auto หรือตั้งเป็นค่าคงที่อย่าง Daylight
ถ้าจะทำให้ได้แบบนี้คงต้องเหนื่อยอีกเยอะเลย
ไปเดินเล่นสวนรถไฟเป็นครั้งที่สี่ในรอบปี คราวนี้ไปกับแฟน เนื่องจากตลอดเวลาที่คบกันไม่ค่อยได้ถ่ายรูปร่วมกันเลย ก็เลยหาโอกาสถ่ายกันเองบ้าง สวนรถไฟคือคำตอบที่ดีที่สุดที่นึกออก ไปขี่จักรยานเล่น หาของกินนิดหน่อย แล้วก็สอนเรื่องการวัดแสงให้ ไม่รู้ว่าคนเรียนจะอยากเรียนรึเปล่า แต่ก็สอนสิ่งที่ควรรู้
แล้วก็ถ่ายภาพกันเล่นๆสนุกๆ อาศัยขาตั้งกล้องและตั้งเวลาถ่ายเอา ไม่ได้เอารีโมทติดตัวไปด้วย เลยเหนื่อยหน่อย ผมเองไม่ค่อยชอบรูปถ่ายคู่แบบตอแหลหลอกลวง พวกเก๊กหล่อเก๊กสวย ทำเหมือนพระเอกนางเอกมิวสิคแบบนั้นไม่ถนัดเลย ชอบภาพคู่ที่ดูนิ่งๆหน่อย หรือไม่ก็เอาฮาๆไปเลยก็ได้ เลยได้ภาพออกมาแนวนี้
แล้วก็แบบนี้เลย ขำดี
วันนี้วันที่ 29 กรกฎาคม 2552 ผมมีนัดกับหน่วยงานราชการแห่งหนึ่งเพื่อถ่ายรูปอาหารในงานประกวดอาหารเพื่อสุขภาพรายการหนึ่ง ทีมงานปรึกษากันแล้วว่าจะให้ผมถ่ายภาพอาหารที่ทำเสร็จแล้ว เก็บภาพเพื่อนำไปใช้ทำเมนูอาหาร ก่อนวันงานเจ้าภาพก็ได้ปรึกษาเพิ่มเติมว่าอยากได้ภาพวิดีโอขอให้ช่วยถ่ายให้หน่อย ผมก็รับปาก ตอนเช้าวันงานเลยต้องแบกกล้องสองตัวคือกล้องภาพนิ่งกับกล้องวิีดีโอ
เช้าก่อนเจ็ดโมงผมถึงโรงแรมดุสิตปริ๊นเซส เขตประเวศ อยู่ข้างซีคอนสแควร์ ผมถ่ายวิดีโอเก็บภาพไปเรื่อย สลับภาพนิ่งเป็นบางจังหวะเพื่อเก็บบรรยากาศของงาน หอบข้าวของพันคอพะรุงพะรังเต็มตัว ยกกล้องสลับกันไปมาประมาณสองชั่วโมงกว่า แล้วพอถึงเวลาก็เอาภาพวิดีโอไปส่งต่อให้ทีมงานซึ่งทำหน้าที่เตรียมภาพขึ้นฉายในช่วงพิธีการ คนตัดต่อวิดีโอทำงานได้เร็วมาก ใช้เวลาสองชั่วโมงวิดีโอก็พร้อมใช้ ระหว่างที่ทีมงานกำลังตัดต่อวิดีโอ ผมก็เริ่มจัดไฟ จัดอุปกรณ์สำหรับถ่ายภาพอาหารตามที่เคยจัด สองชั่วโมงผ่านไปผมเก็บภาพได้ครบและเสร็จพอดีกับทีมที่ทำวิดีโอ ผมได้ดูวิดีโอนิดหน่อยระหว่างการตัดต่อก็รู้สึกดี ดีที่เรามีส่วนช่วยให้งานมันเป็นไปตามที่ออกแบบไว้
ผมเก็บของและออกจากงานมาก่อนที่พิธีการจะเริ่ม ทีมงานทุกคนยกเว้นผมก็เข้าไปในห้องประชุมของโรงแรมที่จัดงาน เตรียมตัวรับเสด็จฯ ….. ผมรีบออกมาเพราะมีคิวต้องไปส่งของอีกจุดหนึ่งซึ่งนัดลูกค้าไว้แล้ว น่าเสียดายที่ไม่ได้อยู่ดูบรรยากาศพิธีการ
วันนี้เหนื่อยมากจริงๆ ถ่ายวิดีโอก็ใช้ความคิดเยอะไม่แพ้การถ่ายภาพนิ่ง แถมยังใช้พลังงานมากกว่าอีกด้วย เพราะต้องคอยประคองกล้องให้อยู่ในมุมที่เก็บภาพได้สวยงามแทบจะตลอดเวลา คอก็สะพายกล้องภาพนิ่งตัวใหญ่ไว้อีกตัว หัวไหล่ก็มีกระเป๋ากล้องอีกหนึ่งใบ ถ้าไม่ได้อยู่ในห้องแอร์เหงื่อคงหยดเป็นถัง
ขับรถออกจากสถานที่จัดงานรู้สึกเหนื่อยและง่วงมากเนื่องจากวันนี้ตื่นเช้ามืดและทำงานแทบตลอดเวลา ผมตอบแทนร่างกายของผมด้วยอาหารบุฟเฟ่ต์โรงแรมหนึ่งมื้อก่อนขับรถออกมา(เจ้าภาพเตรียมไว้ให้) และกาแฟเย็นแก้วโตที่สตาร์บั๊คสาขาศูนย์ประชุมสิริกิติ์ หิ้วโน๊ตบุ๊คไปนั่งกินไปพร้อมดูรูปที่ถ่ายไปตลอดวัน ดูไปดูมาสัปหงกไม่รู้ตัว โชคดีที่น้ำลายไม่ไหล
วันนี้แม้จะเหนื่อยแต่ก็ได้งาน และได้แจกนามบัตรไปอีกหลายใบ เพราะคนทำงานหลายคนในงานนี้มาจากหน่วยงานต่างๆคนละที่กัน พอได้ร่วมงานกันก็เลยได้คุยว่าเราทำงานอะไร รับงานประเภทไหน การเป็นผู้ประกอบกิจการโรงพิมพ์ก็ทำให้ได้คุยเพ่ิมเติมว่าหน่วยงานของเขากำลังจะจัดพิมพ์เอกสาร และโบรชัวร์ ผมก็ยิ้มและบอกว่า ยินดีครับ.
กล้องนี้แหละที่อยากได้ วิดีโอก็ทำดีมาก
เครื่องมือพยุงเศรษฐกิจชั้นดีในยามที่รัฐบาลพึ่งไม่ได้
ไอเดียดี ความพยายามเป็นเลิศ คนบ้าแบบนี้ต้องตบมือให้หลายๆที
ภาพชุดดอกไม้ลักษณะนี้เป็นภาพที่อยากถ่าย บังเอิญไปเห็นในเว็บแสดงภาพของฝรั่งเขา ดูแล้วสวยและรู้สึกอยากถ่ายมานานแล้ว
เว็บขายภาพที่ถูกเตรียมการมาตลอด 1 ปี เตรียมแบบทำบ้างไม่ทำบ้าง มาวันนี้ก็ได้เวลาคลอดเสียที ตอนนี้ทะยอยอัพโหลดรูปเข้าไปเรื่อยๆ ถ้าทำได้วันละ 100 รูป สิ้นปีนี้คงได้สัก 10000 รูปเป็นอย่างน้อย
ถ้านำสต๊อคที่ถ่ายสะสมไว้มาใส่จนครบแล้ว จะเริ่มทำการถ่ายใหม่เพื่อเพิ่มรูปแบบภาพอื่นๆที่น่าสนใจ ตอนนี้มีเนื้อหาที่อยากถ่ายเพิ่มเท่าที่นึกออกคือ ภาพแนวอ๊อฟฟิศ แนวครอบครัวพวกเด็กวิ่ง ผู้ใหญ่จูงเด็ก ภาพแม่อุ้มเด็ก และภาพสิ่งของ พวก ผลไม้ ของกินต่างๆ
ไม่รู้ว่าจะต้องอดนอนอีกแค่ไหนถึงจะอัพโหลดรูปได้ครบ 10000 ภาพ โดยทุกภาพจะมีคีย์เวิร์ดที่ต้องนั่งคิดนั่งอ่านไปทุกๆภาพ แม้จะดูเป็นงานหนักแต่มันก็เดินมาเกินครึ่งทางแล้ว ออกจากจุดเริ่มต้นมาแล้ว วิ่งต่อไม่เหนื่อยเท่ากับก้าวแรก
สตูดิโอถ่ายภาพที่อยากได้ มันต้องแบบนี้แหละที่จะเอาไว้ถ่ายสต๊อคภาพ ดูเหมือนเป็นโรงถ่ายหนังขนาดเล็ก มีห้องย่อยๆ แบ่งเป็นห้องแนวต่างๆ ห้องครัว ห้องธุรกิจ ห้องพยาบาล มุมห้องนั่งเล่น แค่นี้ก็หากินได้เยอะมาก
เคยได้เห็นภาพถ่ายแม่กับลูกเพิ่งคลอดในโรงพยาบาล รู้สึกว่าภาพพวกนี้สวยดีและมีความหมาย น่ามองกว่าภาพพริตตี้งานมอเตอร์โชว์เยอะเลย พอมีโอกาสได้ไปเยี่ยมแม่ลูกอ่อนเลยได้ถ่ายภาพกลับมา บางภาพเป็นสีก็สวยดี บางภาพต้องเป็นขาวดำถึงจะดูดี แต่ภาพนี้เลือกเป็นภาพสีจืดๆอมซีเปียนิดหน่อย ก็ดูสวยไปอีกแบบ
Pockethifi's Blog 