หลังจากที่เคยพยายามจะเล่นกล้องเล็กๆ จำพวก Toy camera ไม่ว่าจะเป็น Lomo หรือ กล้องโดฟ ที่แถมมากับสบู่ ถ่่ายเล่นไปม้วนนึง เสียค่าฟิล์มกับค่าล้างอัดรวมกันเกือบสี่ร้อยบาท เลยหันมาเล่นกล้องดิจิทัลตัวเล็กดีกว่า น่าจะได้ภาพที่ดีกว่า และประหยัดกว่าในระยะยาว

ในงานโฟโต้แฟร์ปี 2009 จัดที่ไบเทค ผมได้กล้องตัวเล็ก Kodak c140 ความละเอียด 8 ล้านพิกเซล ที่เหลือทำอะไรได้บ้างก็ไม่รู้ เอามากะถ่ายภาพโหมดอัตโนมัติอย่างเดียว แต่ก็ไม่วาย ลองปรับสีเป็นขาวดำ ลองชดเชยแสงดู มันก็ทำงานได้ดี ที่ชอบมากๆก็คือมีโหมดปรับระยะโฟกัส “ระยะอนันต์” หรือโฟกัสไกลๆ เอาไว้ถ่ายวิว ทำให้หยิบกล้องขึ้นมาแล้วกดถ่ายได้เลย ไม่ต้องเสียเวลาโฟกัสให้วืดวาด

เลยได้ภาพแบบนี้มา ใช้ความเป็นอัตโนมัติเกือบหมดของกล้อง สิ่งที่สั่งเพิ่มก็แค่ โหมดสีสันสดใส และ โฟกัสระยะอนันต์ ที่เหลือกล้องทำให้หมดเลย

หนีไปเที่ยวเขาค้อ ที่เขาว่ากันว่าเป็นสวิสเมืองไทย ไปดูรีสอร์ทของเพื่อนของเพื่อนด้วย บรรยากาศดีจริงสมกับคำล่ำลือ รีสอร์ทและร้านอาหารพรสวรรค์ ร้านกาแฟค๊อฟฟี่ฮิลล์ของเพื่อนของเพื่อนก็ทำได้ดี อาหารอร่อย บรรยากาศดี

ภาพที่พักในภูแก้วรีสอร์ท ถ่่ายตอนใกล้ค่ำ เลนส์ 35f2

จุดชมวิวเขาค้อ เลนส์ 17-40L

ถ่ายหน้าที่พักตอนกลางวัน เลนส์ 35f2 เปิดรูรับแสงกว้างสุด ขอบภาพจะเข้มกว่ากลางภาพ เอาจุดด้อยของเลนส์มาช่วยสร้างสรรภาพ

จุดชมวิวที่ค๊อฟฟี่ฮิลล์ ถ่ายด้วยเลนส์ 35f2 รูรับแสงกว้างสุดเช่นเดิม

นี่ก็เลนส์ 35f2 ถ่ายที่ f2

ยังเป็นภาพในค๊อฟฟี่ฮิลล์เช่นเดิม เลนส์ 35f2 ถ่ายที่ f2

เจดีย์ทางขึ้นเขาค้อ จำชื่อไม่ได้ว่าเจดีย์อะไร ถ่ายด้วยเลนส์ 35f2 ถ่ายที่ f2 วัดแสงพอดีที่ท้องฟ้า

จุดชมวิวและกางเต๊นท์ที่พรสวรรค์รีสอร์ต แสงน้อยแล้ว เอาแฟรชไปวางไว้ที่เต๊นท์คนอื่น แล้วยิงแฟรชเข้าไปในเต๊นท์เลย ถ่ายด้วยเลนส์ 35f2 ถ่ายด้วย f2.5 สปีดประมาณ 1/60

อีกมุมหนึ่งของบ้านพัก ถ่ายด้วย 35f2 รูรับแสง f2 วัดแสงพอดีที่ท้องฟ้า

เด็กน้อยลูกแม่ค้าขายของ ถ่ายด้วยเลนส์ tamron 28-75 ที่่ช่วงซูม 75 รูรับแสง 2.8 เปิดกล้องไว้ที่โหมด Av

ได้รับงานด่วนเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา  ให้ไปถ่ายรูปจันทร์ถึงพุธ  งานประชุม  มีพระเทพฯเสด็จมาร่วมประชุมด้วยทุกวัน  งานจัดสี่วัน  ผมได้รับมอบหมายสามวัน  เตรียมตัวแทบไม่ทัน

เตรียมกล้องไว้หลายตัว  ทั้งกล้องหลักและสำรอง  ทีแรกจะถ่ายแบบเอาแฟรชไปจัดไฟถ่ายด้วย  แต่คิดไปคิดมา  ทึมงานคงไม่ได้อยากได้ภาพขนาดนั้น  คงอยากได้เป็นภาพบรรยากาศมากกว่า  ก็เลยเปลี่ยนใจ ถ่ายง่ายๆ กล้องกับเลนส์ตัวเดียวน่าจะสะดวกดี

งานที่มีการเสด็จด้วยจะต้องใส่สูทถ่ายรูปและต้องเอากล้องถ่ายรูปไปให้เจ้าหน้าที่ตรวจด้วย  ตอนถ่ายก็มีขั้นตอนเยอะนิดหน่อย  ก่อนถ่ายต้องโค้ง  ถ่ายเสร็จก็ต้องโค้ง  ห้ามย่อตัว ห้ามนั่งคุกเข่าถ่ายภาพ  ห้ามถ่ายตัดหน้าช่างภาพส่วนพระองค์ถ่ายในกรณีภาพหมู่ ฯลฯ

เหนื่อยมาก  เมื่อยด้วย  ไปตั้งแต่เจ็ดโมงเช้า  ออกมาตอนหนึ่งทุ่ม

ได้รับมอบหมายให้ถ่ายภาพคนดัง เพื่อเอาไว้ลงในหนังสือนิตยสาร hisoparty โจทย์ก็คือแบบมีเวลาไม่มาก ต้องมาเตรียมจัดแสงไว้ล่วงหน้า ผมก็เลยมาก่อนเวลานัด 1 ชม. เดินดูสถานที่ เลือกตำแหน่ง เลือกทิศทางแสง ในใจก็คิดเรื่องการจัดแสงมาก่อนหน้านี้แล้ว แต่ก็ต้องมาดูที่จริงอีกที

ถึงเวลานัดแบบยังไม่พร้อม เพราะว่ายังแต่งหน้าไม่เสร็จ ผมก็เลยมีเวลาอีก 1 ชม เพื่อที่จะเลือกแสง และนั่งคิดเรื่อยเปื่อยว่าจะใช้มุมภาพแบบไหนดี ในหัวผมเลือกตำแหน่งและวิธีการจัดแสงไว้แค่แบบเดียว ตำแหน่งเดียว เพราะคิดว่ามันดีที่สุดแล้ว แต่ตอนถ่ายจริงก็มีการปรับตำแหน่ง และปรับแสงให้แตกต่างไปอีกสามแบบ เพื่อความหลากหลาย เจ้าภาพและแบบจะได้ใจชื้นว่ามีภาพให้เลือกเยอะ

โจทย์หลักก็คือภาพคู่และเดี่ยวของแบบ แต่ระหว่างที่ยังรอกันไปรอกันมา ยังแต่งหน้าไม่ครบทั้งสองคนก็ให้เด็กๆมาเข้าฉากประกอบด้วย ถ่ายกันเล่นๆเพื่อลดความซนของเด็ก และเพื่อให้ผมได้เห็นสภาพแสงที่แท้จริงของภาพ

พอถ่ายแม่กับเด็กเสร็จจนเริ่มคุ้นเคยกันแล้วก็ถ่ายตัวคุณพ่อซึ่งเป็นนายแบบหลักของงานนี้ เก็บภาพเดี่ยวหลายๆมุมจนพอใจก่อนแล้วก็ตามด้วยภาพคู่

เสร็จจากมุมนี้ผมก็พอใจกับภาพที่ได้แล้ว  แต่ก็มีย้ายตำแหน่งและจัดไฟใหม่นิดหน่อยเพื่อให้ได้ภาพที่หลากหลายอีกนิด(แม้ผมจะพอใจกับภาพที่ได้แล้ว  แต่ก็ถ่ายเก็บเผื่อไว้ก่อน)

ภาพนี้คือการจัดแสงก่อนจะถ่ายจริง  ใช้ไฟด้านหน้าติดร่มทะลุ  เพื่อกรองแสงให้นุ่ม  ด้านหลังใช้แฟลชอีกดวงยิงตรงเข้ากับเก้าอี้เพื่อให้ด้านหลังสว่างและไม่มีเงาตกอยู่ด้านหลัง การส่งสัญญาณควบคุมแฟลชทั้งสองตัวใช้คลื่นวิทยุ แฟลชด้านหน้าเป็น nikon sb24 ยิงผ่านร่ม ตั้งกำลังไฟ 1/4 เพื่อให้สามารถยิงแฟลชได้ต่อเนื่องหลายๆครั้งไม่ต้องรอเวลาชาร์จไฟ เพราะถ้าหากยิงแฟลชเต็มกำลัง หลังจากถ่ายภาพแรกไปแล้วจะต้องรออีกหลายวินาทีกว่าไฟจะชาร์จจนพร้อมยิงครั้งต่อไป การรอหลายวินาทีอาจจะทำให้พลาดอิริยาบทบางอย่างไปได้ ช่างภาพควรจะจัดอุปกรณ์ให้สามารถถ่ายภาพต่อเนื่องได้จำนวนหนึ่งเพื่อโอกาศในการเก็บวินาทีสำคัญ แฟลชด้านหลังเป็น canon 550ex ตั้งกำลังไฟ 1/32 ซึ่งถือว่าน้อยมาก มันทำหน้าที่เพียงเพ่ิมความสว่างด้านหลังให้ไม่มืดจนเกินไป กล้องที่ถ่ายใช้ eos5d รุ่นแรก เลนส์ 70-200/2.8 ตั้งค่า iso400 ใช้เวลาเลือกและจัดแสงประมาณ 1 ชม นั่งรอความพร้อมของแบบ 1 ชม. และถ่ายจริงแค่ 30 นาที.

วันนี้ไปรับจ้างถ่ายภาพที่คลีนิคแห่งหนึ่งอยู่บนถนนสาธร คลีนิคแห่งนี้สั่งงานพิมพ์หลายอย่าง และบางอย่างก็ต้องใช้ภาพถ่าย ผมก็เลยรับถ่ายภาพด้วยเลย วันนี้ตั้งใจมาถ่ายภาพลูกค้ากำลังนั่งใช้บริการเครื่องมือตัวหนึ่ง ซึ่งต้องจัดถ่ายในห้องปฏิบัติงานของแพทย์ และมีรูปคนคู่กับเครื่องมือที่กำลังใช้งาน ถ่ายไปเกือบร้อยรูปซึ่งถือว่าเยอะมากเมื่อเทียบกับรูปที่ต้องการเพียงรูปเดียว

หลังจากเสร็จจากเครื่องมือ ก็มาถึงภาพของคุณหมอแต่ละท่าน คลีนิคต้องการใช้ภาพคุณหมอเพื่อวางในหนังสือ เป็นภาพแสดงให้เห็นหน้าตาของหมอ เลียนแบบภาพเล็กๆในหัวคอลัมภ์ที่มักจะเป็นรูปนักเขียน ผมดูภาพตัวอย่างของนิตยสารที่ลูกค้าเปิดให้ดู ก็เลยเลือกจัดแสงและถ่ายออกมาแล้วนี้ คือไปหาฉากสีเข้มไว้ก่อน แล้วจัดไฟให้มีแสงสว่างส่องมาจากด้านหลังให้มาโดนตัวแบบเล็กน้อย แสงจากด้านหน้าจะไว้ให้ยิงเข้าไปเฉียงๆ สรุปแล้วใช้ไฟสองดวง ไฟหน้ายิงผ่านร่ม ไฟด้านหลังยิงตรงเข้าที่ฉากและให้บางส่วนยิงโดนตัวแบบ ส่งสัญญาณยิงแฟรชด้วยคลื่นวิทยุ ซึ่งเป็นอุปกรณ์รับส่งที่เพิ่งได้มาจากเพื่อน งานนี้เอามาใช้เป็นครั้งแรกเลย

นอกจากภาพเดี่ยวแล้วก็ยังมีภาพหมู่ของคุณหมอด้วย เลือกแนวทางเดินในตึกจุดหนึ่ง และหน้าคลีนิคอีกจุดหนึ่ง การใช้แฟรชแบบไร้สายให้ความสะดวกยอดเยี่ยมมาก แต่ก็ทำให้ต้องพกขาตั้งไฟและแฟรชอีกสองตัว สรุปคือวันนี้ตอนเก็บของพบกว่า ผมมีเป้สะพายหลัง 1 ใบ มีกระเป๋ากล้องสะพายข้าง 1 ใบ ในมือถือขาตั้งไฟสองชุด และร่มสะท้อนแสงอีก 1 คัน