เครื่องเสียงเป็นสิ่งที่ผมชอบไม่น้อยไปกว่ากิจกรรมอื่นๆ แต่ด้วยความที่งบประมาณจำกัด พ่อไม่ได้ขายมือถือ และไม่ใช่คนที่สามารถสั่งรถถังออกมาวิ่งเล่นได้เลยต้องบริหารเงินในการซื้ออย่างคุ้มค่าที่สุด กว่าจะได้มาแต่ละชิ้นผมเลือกแล้วเลือกอีก แม้ว่าบางชิ้นจะใจง่ายซื้อมาบ้าง แต่ก็รู้อยู่แก่ใจว่าไม่ได้รักหรือหวงเต็มที่

โชคดีถัดมาก็คือ ไม่มีเครื่องเสียงใดๆที่ดีที่สุดในโลก ของแพงไม่จำเป็นต้องดีเสมอไปและของถูกก็ไม่จำเป็นต้องห่วยตลอดกาล หลายสิ่งหลายอย่างในเครื่องเสียงเป็นเรื่องของ “จริต” ถูกจริต หรือ ไม่ถูกจริต เหมือนรสชาดอาหาร บางคนชอบหวาน บางคนชอบรสจัด บางคนชอบจืดๆหน่อยเพราะรสจืดทำให้กินได้นานไม่เลี่ยน

ลำโพงคู่หนึ่งได้มา อยู่ในความครอบครองของผมเมื่อหลายปีก่อน เป็นลำโพงขนาดยักษ์โอบไม่รอบ จะย้ายแต่ละครั้งต้องวอร์มอัพร่างกายก่อนไม่งั้นกระดูกจะทับเส้นประสาทเอาง่ายๆ  ลำโพงคู่นี้เสียงดีถูกใจผมตลอดเวลาที่สนใจและติดตามวงการเครื่องเสียงมา  เมื่อก่อนตอนมีเวลาว่างจะตามไปขอฟังที่โชว์รูมหลายแห่ง ไปงานแสดงเครื่องเสียงทุกปี เห็นเซลล์ขายเครื่องเสียงบางคนย้ายบริษัทมาสามแห่ง ปีก่อนอยู่ที่หนึ่ง ปีถัดมาย้ายไปอยู่อีกบริษัท ล่าสุดย้ายไปอยู่อีกที่แล้ว เปลี่ยนบริษัทที่ทำงานไปพร้อมกับสีผมที่มีสีขาวประปรายมากขึ้น ไม่รู้ว่าผมอายุเยอะขึ้นเลยทำให้ความสามารถในการรับรู้แย่ลงหรือไม่ เพราะตั้งแต่เริ่มมีเงินจะซื้อเครื่องเสียงที่มีราคาสักหน่อย ผมก็ไม่เคยได้พบเครื่องเสียงคุณภาพถูกใจในราคาสบายกระเป๋าอีกเลย แต่กับลำโพงที่พูดถึงมันให้เสียงที่ไม่กล้าตีราคา ผมรู้ว่ามันไม่ถึงแสนบาทหรอก แต่ก็รู้สึกว่ามันคงไม่ใช่แค่ไม่กี่หมื่น ผมหน้าด้านขอลำโพงคู่นี้มาจากรุ่นพี่ที่รู้จักกัน เขาเป็นคนทำงานในห้องบันทึกเสียง ผมตามไปสอดรู้สอดเห็นในห้องอัด ไปลองใช้ของ ไปลองฟังเล่นๆเพลินๆ ลำโพงคู่นี้มันสะดุดหูอย่างมาก สุดท้ายพอห้องอัดเลิกกิจการ ผมเลยลองขอมาใช้ ท่านพี่ก็ให้มา มันก็เลยมานอนร้องเพลงอยู่ในห้องนอนผมหลายปี

ตลอดเวลาที่ใช้งานมัน ก็ร้องเพลงได้ดีไม่มีอู้ เพลงอะไรมันก็ร้องออกมาเพราะไปหมด ผมภูมิใจที่ได้ครอบครองแต่ก็รู้อยู่แก่ใจว่ามันไม่ใช่ของผม เมื่อไรที่เขาเรียกคืน ผมก็ต้องคืนนักร้องคู่นี้กลับไป หลายปีที่ผ่านมาระหว่างที่ใช้งาน ผมก็ตามหาลำโพงที่จะมาแทนตัวโปรดอยู่เหมือนกัน เพราะผมไม่สามารถจะซื้อยักษ์คู่นี้ได้ นั่นจึงเป็นที่มาของการค้นหา ลำโพง… ที่ผมเอื้อมถึงและชอบจริงๆ

มีอยู่ช่วงเวลาหนึ่งที่ผมไปหลง ไหลกับลำโพงเล็กมหัศจรรย์ยี่ห้อดัง ถึงกับจะฝากเพื่อนซื้อจากเมืองนอก แต่ก็โชคดีที่ยังไม่ได้มีการหิ้วเข้ามา เพราะดันบังเอิญไปเจอประกาศขายของ เป็นลำโพงยี่ห้อเดียวกับยักษ์ในห้องนอนผม  เป็นลำโพงรุ่นที่เล็กลงมา  ผมค้นหาข้อมูลจากอินเทอเน็ตจนค่อนข้างมั่นใจว่าเสียงมันน่าจะใกล้เคียงกันมาก  หากจะแตกต่างก็คงต่างกันแค่เจ้ายักษ์มีเสียงที่ดังกว่า แต่การใช้งานลำโพงเพื่อฟังเพลง เราไม่ได้เปิดดังแบ่งข้างบ้าน เรื่องความดังเลยไม่ใช่ประเด็นที่จะเอามาคิด

ผมนัดไปหาที่บ้านคน ประกาศขาย ตามไปขอฟังให้แน่ใจว่ามันยังมีสภาพปกติส่งเสียงได้เหมือนที่คาดไว้ ผมลงทุนยกเครื่องขยายเสียงระบบหลอดสูญญากาศที่จะใช้งานกับมันติดตัวไปด้วย  ยกไปลองต่อเพื่อฟังให้ได้ยินกับหูว่าเสียงมันเป็นอย่างไร ห้านาทีจบลงกับเพลงที่ผมเลือก ผมยิ้มออกทันทีว่า นี่แหละ ตัวตายตัวแทน ก็เลยได้อุ้มลำโพงคู่ใหม่เข้าบ้าน พอเอามาฟังเทียบกับตัวใหญ่ก็รู้สึกได้ว่า ผมตัดสินใจไม่ผิด

ความ สุขจากการฟังเพลงมีมากแค่ไหนทุกคนก็คงมีคำตอบอยู่ในใจ ผมก็มีความสุขไม่ต่างกัน แต่ผมได้ความสนุกมากกว่าเล็กน้อยตรงที่ผมได้ค้นหา ได้ตามไปลอง และได้มา …… มันรู้สึกดีครับ