งานแต่งแบบโล่งๆ

เดือนมกราคมที่ผ่านมาไปถ่ายรูปงานแต่งงานมาสองงาน หนึ่งในสองเป็นงานของเพื่อนที่รู้จักกันมาหลายปี เขาให้ไปช่วยถ่ายก็ไป งานจัดทึี่โรงแรมมาริอ็อต บุคโล ซึ่งถือว่าอยู่ใกล้บ้านมากๆ ด้วยความที่เป็นโรงแรมริมแม่น้ำ เลยมีพื้นที่ริมน้ำให้จัดงาน และงานก็ออกมาดูดีน่าประทับใจ ภาพที่ถ่ายกลับมาประมาณสี่ร้อยภาพ มีภาพที่ชอบไม่กี่ภาพเอง

ความรู้สึกหลังจากที่ดูรายการ “กรีนทีวี”

วันนี้กลับบ้านเร็ว เปิดทีวี ดูผ่านๆ กดไปเจอช่องดาวเทียมช่องหนึ่งชื่อ green tv เป็นการถ่ายทอดสดจากห้องส่งสถานีวิทยุกรีนเวฟ เห็นภาพผู้จัดรายการ คุยกับ คนที่โทรเข้ามา
ประเด็นที่คุยในวันนี้เป็นเรื่องรักรีเทิร์น แล้วก็มีสาวคนหนึ่งโทรมาปรึกษา บอกว่า ไปถูกใจเพื่อนคนหนึ่ง แต่ตัวเองมีแฟนแล้ว แล้วก็ไปบอกแฟนว่าถูกใจคนอื่น ผู้ชายเลยบอกเลิกกับผู้หญิง ตอนนี้ผู้หญิง(คนโทร)ก็เสียใจ อยากจะรีเทิร์น ผู้จัดรายการก็ให้กำลังใจ ……..

ฟังแล้วจี๊ด ทำร้ายจิตใจคนเก่าไปแล้ว แล้วก็ไปคบคนใหม่ แล้วก็ทำร้ายคนใหม่ อยากกลับไปหาคนเก่า ฟังแล้วอยากจะโทรไปบอกว่า ไอ้เลวเอ๋ย พฤติกรรมแบบนี้แย่มากๆ หยุดเสียเถิด แต่โทรไม่ติด

“ผู้ชายเลวกว่าหมาและไม่ได้มาจากดาวอังคาร”
เป็นวลีที่นักเขียนปากจัดเคยตะโกนบอกไว้บนแผงหนังสือ
แต่วันนี้ขอตะโกนบอกอีกประโยค ฝากไว้บนเน็ตนี่แหละ
แม้ว่าผู้ชายจะเลวกว่าหมา แต่ผู้หญิงเลวกว่า ผมก็เคยเจอ
และไม่คิดว่าจะมาเจออีกทีในกรีนเวพนะเนี่ย

อีกสาย โทรมาถามว่า รักครั้งนี้ (รีเทิร์นแล้ว) จะอยู่ได้นานไหม
ใครจะไปรู้วะ….. ฟังแล้วไม่จรรโลงใจเลย

เปลี่ยนไปดูช่องชีวิตสัตว์โลก ไปดู วัวควายวิ่งเล่นยังบันเทิงกว่า

ปล. เมื่อกี๊ก่อนจะเดินไปเปลี่ยนช่อง สาวคนเดิมยังอยากรู้คำตอบอีก ว่า ผู้ชายกลับมาเพราะอะไร เพราะรัก หรือเพราะไม่มีใคร …. มันจะมาถามดีเจทำไมกันเนี่ย
ไปถามเจ้าตัวสิครับ

ไปงานแต่งของเพื่อนกลุ่มบางมด

นายปั้น เพื่อนกลุ่มบางมด แต่งงานที่โรงพยาบาลสงฆ์
มีเพื่อนๆมาร่วมงานกันเยอะ นัดกันมาตอนกลางวัน
คุยและกินกันพออิ่มก็แยกย้าย
ส่วนกลางคืนเจ้าบ่าวจะไปส่งตัวตามพิธีจีนต่อไป

ข้อมูลการถ่ายภาพ
กล้อง Eos 5d เลนส์ Tamron 28-75/2.8 ถ่ายโหมด Raw+Jpg โหมดขาวดำบ้าง โหมดสีบ้าง
ภาพ jpg ที่ได้จากกล้องส่วนใหญ่จะเป็นขาวดำ แต่ไฟล์ Raw สามารถเอาไปเปิดในโหมดสีได้

ภาพสีจากโปรแกรม Photoshop cs2

ด้านล่างนี้เป็นภาพที่ได้จากกล้องโดยตรง

รวมภาพงานแต่งพี่เอ็กซ์


เอาภาพมาเรียงเป็นวิดีโอ ใส่ดนตรีนิดหน่อย


ส่วนอันนี้เป็นรวมภาพนิ่ง
ทั้งหมดทำด้วยโปรแกรม picasa

รุ่นพี่แต่งงาน เพื่อนๆช่วยกันเต็มที่

วันเสาร์ที่ 12 ธันวาคม 2552 เป็นกำหนดการแต่งงานของพี่เอ็กซ์ เพื่อนพ้องน้องพี่ที่รู้จักกันก็ช่วยงานกันเต็มที่เลย
คนที่เคยเล่นดนตรีมาด้วยกันก็มาเล่นให้ในงาน ก่อนงานก็มีซ้อมกันมาหลายวัน ก่อนเริ่มงานก็มานัดแนะเพลงที่จะเล่นกันตามประสานักดนตรี

งานนี้ใช้กีต้าร์สองคน เดิมทีซ้อมกันเต็มวง มีกลอง และเบสด้วย แต่วันงาน มือเบสเบี้ยว เลยต้องตัดให้เหลือแค่กีต้าร์สองตัวเท่านั้น


คนที่นั่งอยู่คือเจ้าบ่าว เป็นการเตรียมบันทึกเสียงและปรับแต่งเสียงดนตรีที่จะเล่นในพิธีการ สงสัยไม่มีใครรู้งานเท่าเจ้าบ่าว เลยต้องลงมือเอง ด้านหลังคือนักร้องที่จะร้องบนเวทีด้วย


เบื้องหลังอีกส่วนหนึ่ง นั่งทำการข้างโบสถ์ เตรียมดอกไม้เอาไว้โปรยตอนเสร็จพิธี


ระหว่างพิธีการก็มีการร้องเพลงด้วย น้องคนนี้ดูเหมือนจะเป็นนักร้องหลักของงาน ท่าทางจริงจังน่าเกรงขาม ความตั้งใจเต็มร้อย รอบๆก็มีทีมนักร้องอีกไม่ต่ำกว่าสิบคนคอยร้องประกอบอยู่


สาวสวยเตรียมโปรยดอกไม้


แล้วก็เสร็จพิธีการ ยิ้มสบายๆ ดอกไม้เต็มหัวเลย


กลับมาที่เวทีจัดเลี้ยง พื้นที่บนเวทีที่เคยเตรียมไว้สำหรับวงดนตรีเต็มวง ตอนนี้เหลือแค่มุมนักดนตรีเล็กๆ และที่ยืนของนักร้องอีกนิดหน่อย ดูโล่งไปเลย แต่ก็เรียบง่ายดูไม่น่าเกลียด


มือกลองและเจ้าของเครื่องเสียงทั้งหมด ซ้อมตีกลองกันมาอย่างดี พอไม่ต้องเล่นกลองชุด ก็มายืนคุมเสียงด้านข้าง พร้อมกับช่วยเขย่าเพอคัสชั่นบ้างพอให้เพลงมีสีสัน


การสัมภาษณ์บนเวทีก็อาศัยน้องๆที่เป็นลูกศิษย์ของเจ้าบ่าวมาช่วยดำเนินการ น้องสองคนไหวพริบดี เหมาะจะเป็นนักพูด


นักดนตรีดูจะเครียดมากกว่าใคร เพราะว่าเหลือกันแค่สองคน เล่นผิดนิดเดียวก็จะมีคนฟังออก เลยต้องพยายามกันจนหน้าเครียดไปทั้งคู่เลย


ของชำร่วยในงานครั้งนี้ เจ้าบ่าวทำงานเกี่ยวกับดนตรี เลยเลือกเก็บภาพของชำร่วยกับเครื่องเสียงไว้เป็นหลักฐาน

ภาพชุดนี้ถ่ายภาพด้วยกล้อง canon eos5d เลนส์ tamron 28-75/2.8 ใช้รูรับแสงกว้างสุดตลอดงาน ปรับความไวแสงหรือ iso ตามสภาพแสงจริง ในโบสถ์ประมาณ iso800 ในห้องจัดเลี้ยงแสงเยอะกว่า ส่วนใหญ่จะตั้ง iso ไว้ที่ 400 ถ่่ายภาพในโหมด Raw แล้วเอามาเปิดแปลงไฟล์ ปรับสีเป็นขาวดำด้วยโปรแกรม Photoshop cs2

ของชำร่วยงานแต่งงาน ปาโกะกับน้องป๋วย

 

ของชำร่วยฉบับเร่งด่วนทำเองกับมือ  เอางานออกแบบของลูกค้าให้ปาโกะดูเป็นไอเดีย แล้วเปลี่ยนข้อมูลเป็นของเจ้าภาพซะเลย  สะดวกรวดเร็ว  อาจจะดูเหมือนลอก  แต่คิดว่าไม่ใช่  เพราะของชำร่วยประเภทอื่นๆก็เอาสินค้าสำเร็จมาติดชื่อเหมือนกัน

นิทานดอกไม้

ตอนเที่ยงวันผมกินข้าวกับสาวคนหนึ่งแล้วก็ต่อด้วยกาแฟเย็นพร้อมโดนัทเสร็จแล้วก็แยกย้าย  ผมเดินกลับมาใหม่ที่ร้านกาแฟอีกครั้งเพื่อซื้อกาแฟเย็นอีกแก้วหนึ่งด้วยบัตรส่วนลด  เพราะตอนที่ซื้อกินด้วยกันสองคน  ผมลืมบัตรสมาชิกไว้ในรถ  ทำให้ผมต้องจ่ายราคาเต็ม  ผมลังเลอยู่ที่รถพักหนึ่งแล้วก็เดินมาซื้อกาแฟอีกรอบ  ผมควรจะได้สิ่งที่ผมควรจะได้  คงเป็นอาการโรคจิตเล็กๆ  แต่ผมคิดว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่  เพราะกาแฟเป็นเครื่องดื่มที่ผมดื่มประจำอยู่แล้ว  วันนี้จะซื้อแก้วที่สองก็ไม่เห็นแปลก  แต่อาจจะแปลกตรงที่พนักงานในร้านกาแฟยิ้มทักผมอีกครั้งหนึ่ง  และคราวนี้ผมได้ส่วนลดตามที่ผมควรจะได้แล้ว

 

หันหลังเดินออกมา  ผมผ่านร้านดอกไม้  เลยแวะยืนดู  ปกติผมจะยืนดูเครื่องเสียง เครื่องดนตรี กล้องถ่ายรูป  แต่คราวนี้ผมดูดอกไม้  มีดอกไม้หลายประเภท  บางดอกสวยมากจนเหมือนของปลอม  บางดอกเป็นของปลอมที่ดูแล้วยังไงก็ไม่สวย  ผมดูดอกกุหลาบกลุ่มหนึ่งเป็นดอกเล็กๆอยู่ในห่อใสๆ  กลุ่มนึงมีประมาณหกหรือเจ็ดดอก  ขายราคาไม่แพง  ถ้าผมหิ้วดอกไม้กำนี้ไปฝากสาวสักคน เขาคงจะคิดว่าผมสั่งซื้อตามสี่แยกแน่ๆ  เลยมองผ่านไป  เลยไปถึงดอกไม้ในตู้ปรับอากาศ  ดูหน้าตาแล้วราคาคงแพงกว่ากันมาก  ผมนึกถึงหนังเรื่องน๊อตติ้งฮิล  พระเอกถือดอกไม้ไปฝากนางเอกโดยไม่ต้องเป็นโอกาสอะไรพิเศษ  เขาแค่รู้สึกประทับใจในใครสักคนเขาก็ถือดอกไม้ไปฝากได้แล้ว  ผมรู้สึกว่าเป็นเป็นความรู้สึกที่ดี ใส  ผมก็เลยรู้สึกว่าผมอยากซื้อดอกไม้ให้สาวสักคน  คนที่ผมรู้สึกดีด้วย  ผมสั่งซื้อไป แต่ผมไม่สามารถจะอธิบายได้ว่าดอกไม้ในเรื่องน๊อตติ้งฮิลหน้าตาเป็นอย่างไร  ผมจำไม่ได้แม่นและผมไม่รู้จักชื่อดอกไม้  เลยได้ดอกไม้ที่ไม่ค่อยตรงใจนัก  แต่ก็ตรงความตั้งใจคือ  มีดอกไม้ไปฝากคนพิเศษ

 

ออกจากห้างด้วยความเคยชินผมเลี้ยวรถกลับบ้าน  ตัดสินใจกลับไปนั่งทำงานเสียก่อน  รอเลิกงานแล้วค่อยแวะไปให้ดีกว่า  นั่งทำงานไปเพลินๆจนลืมดอกไม้ว่ายังอยู่ในรถ  พอรู้สึกตัวอีกทีก็เกือบเย็นแล้ว  ผมคิดอยู่สักพักก็เลยตัดสินใจออกไปส่งดอกไม้ดีกว่า  ผมไม่อยากให้ดอกไม้เหี่ยวแห้งไปก่อนที่จะถึงมือคนรับ  ระหว่างทางก็คิดไปเรื่อยเปื่อยว่าจะเดินเอาเข้าไปให้ยังไงดี  ก็เลยนึกขึ้นได้ว่าทำเซอร์ไพร้ซ์ดีกว่า  เดี๋ยวเอาไปวางไว้หน้ารถ  ไปถึงที่จอดรถก็เลยเดินหา  ปรากฏว่าหารถไม่เจอ  เลยเดินดูด้านนอกถึงจะรู้ว่ารถอยู่ที่ไหน  ผมแวะไปเอาดอกไม้ที่รถตัวเองแล้วก็เตรียมตัวจะเอาไปวาง  เลือกรูปถ่ายของเจ้าของมาติดไว้กับดอกไม้ด้วยเพื่อให้แน่ใจว่าคนอื่นๆที่เห็นดอกไม้จะไม่หยิบไปเฉยๆ  ทำให้รู้ว่าดอกไม้นี้มีเจ้าของ  คิดๆๆๆๆๆ   สุดท้ายก็ไม่เอาดีกว่า  วางไว้บนรถ  ถ้ามีคนซนหยิบไปเฉยๆก็แย่น่ะสิ  เลยตัดสินใจเอาเข้าไปให้ด้วยตัวเอง  พอเดินเข้าไปที่ตัวตึกก็กลับรู้สึกตื่นเต้นไม่อยากเอาไปให้ซึ่งๆหน้า  ยืนคิดอยู่พักนึง  เลยเอาไปฝากไว้ที่เคาเตอร์ประชาสัมพันธ์  ฝากพนักงานว่าให้เอาไปส่งใคร  แล้วผมก็เดินออกมา  

 

ภาระกิจดอกไม้เรียบร้อย  เจ้าของได้รับ  และรู้ว่าใครส่งมาให้  มีคำถามกลับมาว่าโอกาสอะไร  ผมก็ไม่รู้ว่าจะอ้างโอกาสอะไร  บอกไปเพียงแค่  ผมอยากให้  ในใจผมรู้สึกว่าการให้ดอกไม้กับใครสักคนมันเป็นการบอกว่าผมให้ความสำคัญกับคุณนะ  คุณมีความหมายต่อผม  และ ผมจะไม่รอโอกาส  ผมจะไม่รอให้เกิดความผิดแล้วค่อยเอาดอกไม้มาง้อ  ผมอยากจะให้มันแทนความรู้สึกของปัจจุบัน  ผมทำสิ่งที่อยากทำ  ถ้าผมรอโอกาส  รอเทศกาลผมอาจจะไม่ได้ใช้ก็ได้  ความรักของผมอาจไม่ยืนยาวไปถึงวันแห่งความทรงจำวันนั้น  ผมอาจจะเผลอทำผิดพลาดแล้วไม่มีโอกาสง้อ  ผมอาจจะไม่ได้รับโอกาสให้แก้ตัว  ผมเลยไม่เคยคิดว่าผมจะได้ใช้ดอกไม้ในวันที่ยังมาไม่ถึง  มีคนช่างคิดเคยบอกไว้ว่า  ความรักมันไม่ได้สำคัญว่าคุณจะได้ครอบครองหรือไม่  แต่สำคัญตรงที่ว่าในช่วงเวลาที่มีกันอยู่คุณได้ทำอะไรดีๆต่อกันหรือเปล่า  

 

 

ความรักของผมเป็นแบบนี้  อย่าคิดว่าผมจะเป็นแบบนี้แค่สามเดือนหกเดือน  อย่าคิดว่าการที่ผมไม่เคยหงุดหงิดใส่หรือตะคอกเสียงดังมันจะไม่ใช่ตัวจริงของผม  อย่าคิดว่าการที่ผมยอมทำอะไรให้ใครสักคนเป็นเพราะผมไม่ใช่ตัวของตัวเอง  อย่าคิดว่าอีกด้านหนึ่งของผมจะเป็นด้านที่เห็นแก่ตัว  ผมไม่ใช่ใครวิเศษมาจากไหน แต่ผมแค่ไม่ใช่คนแบบที่คุณเคยเจอมาก่อนเท่านั้นเอง

ถ่ายภาพก่อนแต่งงาน ปาโกะกับน้องป๋วย

ต้นเดือนธันวาคมได้รับโทรศัพท์จากปาโกะว่าจะแต่งงาน กลางเดือนก็เลยนัดถ่ายภาพกัน เริ่มต้นโปรแกรมกันที่รีสอร์ทในราชบุรี แต่ว่าเกิดเหตุติดขัดนิดหน่อย ทำให้ผมไม่สามารถจะไปค้างคืนเพื่อถ่ายภาพได้ โปรแกรมเลยต้องเลื่อนมาเป็นถ่ายในกรุงเทพฯแทน หนึ่งวันเต็มๆในสวนรถไฟ ถ่ายไปสี่ร้อยกว่ารูป มีรูปสวยพอใช้งานได้ งานหมั้นและแต่งจะจัดขึ้นในเดือนมกราคมปีหน้า ผมช่วยพิมพ์การ์ด ทำของชำร่วย ถ่ายภาพเตรียมงาน และถ่ายภาพในงานหมั้น ส่วนวันจริงเดี๋ยวจ้างเพื่อนช่างภาพอีกคนมาช่วยรับหน้าที่ไป

เพื่อนเก่า แลกเปลี่ยน คุยกัน ได้อะไรดีๆเยอะ

ผมมีเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งเรียนจบโทที่เดียวกัน  ได้ทำงานพิมพ์ให้กันอยู่เรื่อยๆ  เขาแต่งงานแล้ว  และตอนนี้ก็บ้างานอยู่  ผมได้คุยในเรื่องความรักของเขากับแฟน  ฟังแล้วก็รู้สึกว่าความรักเป็นเรื่องแปลก  ใจคนเป็นเรื่องแปลก  เราสองคนได้คุยกันนานมาก  ตอนเรียนจบผมมีเพื่อนสนิทคนนึงในรุ่น ตอนนี้แต่งงานมีลูกไปแล้ว  ส่วนเพื่อนคนที่เพิ่งคุยกันก็เป็นเพื่อนสนิทของเพื่อนสนิทอีกที  นานๆได้มาอัพเดทชีวิตกันก็รู้สึกเข้าท่า  

 

ความรักมีหลายมุมหลากรูปแบบ  อยู่ที่ว่าเราจะมองมันอย่างไร  และเลือกให้มันเเป็นอย่างไร  รักให้หมดใจเป็นคำตอบที่ดี  ความรักคือการให้เป็นคำตอบที่ดีกว่า  รักแล้วต้องบอกกันให้รู้เป็นเรื่องจำเป็น  เขาให้กำลังใจผมว่าสิ่งที่ผมควรทำคือการรอ  อดทนรอ  แม้ว่ามันจะลางเลือน  เขาให้ความเห็นเรื่องของผมว่า ความรู้สึกดีสองเดือน  ไม่มีทางเทียบกับ เวลาแสนดีเก่าๆ 1 ปี  ผมก็เห็นว่าจริง  และผมเริ่มเข้าใจแล้ว  เพื่อนผมย้ำว่า ผมโชคดีกว่าเขาเยอะ

สิ่งแวดล้อมสำคัญมาก

ผมไม่ได้อ่านหนังสือ และไม่ได้เรียนรู้เรื่องราวใหม่ๆมานานแล้ว  ช่วงเดือนที่ผ่านมา  ผมได้มีโอกาสกลับไปอ่าน  กลับไปติดตามเรื่องราวที่น่าสนใจหลายๆเรื่อง  การเริ่มต้นกลับไปทำอีกครั้งทำให้ผมรู้สึกว่า ผมห่างไปนานจริงๆ  ระยะเวลายาวนานที่ผมละวางไว้เฉยๆทำให้ผมรู้สึกว่าผมเป็นคนเฉื่อย  และรู้สึกว่าผมปล่อยเวลาให้ผ่านไปอย่างน่าเสียดาย  มีหลายเรื่องด้วยกันที่ผมควรจะได้คิดได้ทำ  และควรจะได้อ่านหนังสืออีกมากมายเพื่อเปิดโลกทัศน์

ในรายการวิทยุทางอินเทอเน็ตรายการหนึ่งเป็นรายการที่พูดคุยกันสารพัดเรื่อง  ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเทคโนโลยี และแนวคิดในเทคโนโลยี  เป็นรายการที่ดีรายการหนึ่ง  และมันเป็นสิ่งที่ผมอยากฟัง  ผมไม่ได้ชอบเทคโนโลยีแต่ผมชอบแนวคิดของแต่ละเทคโนโลยี  การฟังวิทยุช่วยย่อระยะเวลาการอ่านหนังสือของผมได้อย่างยิ่งยวด  การฟังคนที่เขามีประสบการณ์คุยกัน  ฟังผู้ร่วมรายการคนอื่นที่เขาสนใจและถามตอบกันไปมา  เป็นสิ่งที่ให้ประโยชน์ต่อคนฟัง  ผมได้รับประโยชน์เต็มที่  ประหยัดเวลาการอ่านของผมไปได้หลายสิบชั่วโมง  และผมรู้สึกว่า เนื้อหาต่างๆช่วยทำให้ผมได้คิด  ได้กลับมาคิด  และรู้สึกว่ามีไฟเพิ่มขึ้นทีละน้อยๆ  หลังจากที่ผมยอมให้ชีวิตจมอยู่กับการงานที่เป็นกิจวัตรจนกลายเป็นคนไม่มีชีวิตชีวา  ผมไม่ได้หมายความว่าผมจะกลับไปบ้างานเหมือนเมื่อสามปีก่อน  แต่ผมรู้สึกว่า  ผมน่าจะได้ทำอะไรให้เป็นเรื่องเป็นราว  ทำเรื่องที่อยากทำแม้ว่ามันจะเป็นเรื่องไร้สาระ  แต่มันก็เป็นเรื่องไร้สาระที่เป็นความฝัน  ความฝันเล็กๆไม่มีทางเป็นจริงถ้าเราไม่เริ่มต้น  และการเริ่มต้นมันมาจากการที่เราได้อยู่ในสิ่งเร้าที่เหมาะสม  ผมค่อยๆพาตัวเองกลับไปอยู่ในสิ่งเร้าที่เหมาะสม  และผมคิดว่าผมกำลังเริ่มทำไปทีละอย่าง  ทำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง ก็ไม่เป็นไร  อะไรที่ทำได้ทำเสร็จ ผมก็จะจดเอาไว้ว่าผม “ทำได้” แล้ว  อะไรที่ทำไม่ได้ ไม่เป็นผลอย่างที่ต้องการ ผมก็จะจดว่าผม “ได้ทำ” แล้ว  

ระยะเวลาสั้นๆที่ผมเศร้าเสียใจอยู่กับความรักที่ไม่ลงตัว  ตอนนี้ผมเริ่มรู้สึกว่า “เวลา” กำลังทำงานช่วยรักษาความรู้สึกของผมอยู่  มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์อีกสิ่งหนึ่งที่ผมไปไหว้เพื่อขอกำลังใจ  เวลาที่คนเราเสียศูนย์  เราก็ต้องการกำลังใจ  จากเพื่อน จากคนรอบข้าง  ผมรับรู้สึกความรู้สึกดีๆของเพื่อนผมมากมายนับไม่ถ้วน  เป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อว่าสิบนิ้วมือของผมยังไม่พอจะใช้นับแทนกำลังใจจากเพื่อนแต่ละคน  เวลาเศร้าแล้วต้องอยู่คนเดียวมันคือความเดียวดายไร้หนทาง มืดมน  แต่ถ้าเรามีเพื่อน  มีกำลังใจจากเพื่อน  เราก็จะค่อยๆเดินผ่านความรู้สึกเดียวดายและออกจากความเศร้าด้วยสติปัญญา  ผมหวังว่าผมจะหายเศร้าในเร็ววัน

เรื่องบังเอิญ

บังเอิญว่าชายหญิงคู่หนึ่งมีลูกในปี 2519  และอีกครอบครัวมีลูกในปีเดียวกัน
บังเอิญว่าเธอไปเรียนหนังสือ มีเพื่อนกลุ่มนึง  ฉันไปเรียนหนังสืออีกที่หนึ่ง
บังเอิญเพื่อนเธอมาเรียนที่เดียวกับฉัน  บังเอิญว่าฉันรู้จักเพื่อนของเธอ
บังเอิญว่าเธอเรียนหนักไม่มีแฟน  ฉันเรียนไม่หนัก มีแฟนคนหนึ่ง
บังเอิญว่าเธอเรียนหนักเหมือนเดิม บังเอิญที่ฉันหัดถ่ายรูป
บังเอิญว่าเธอมีแฟน  บังเอิญแฟนฉันมีคนใหม่
บังเอิญว่าเธอถูกแฟนทิ้ง  บังเอิญว่าฉันว่าง
บังเอิญว่าเธอยังไม่มีใครใหม่  บังเอิญว่าฉันยังไม่พบคนถูกใจ
บังเอิญว่าเธอไปนั่งคุยกับเพื่อนสนิท  บังเอิญว่าฉันก็ไปหาเพื่อนคนนั้น
บังเอิญว่าเธอได้คุยกับฉัน  บังเอิญฉันได้คุยกับเธอ  
บังเอิญว่าเธออยากถ่ายรูป  บังเอิญเพื่อนฉันก็รู้ว่าฉันสอนถ่ายรูปได้
บังเอิญว่ากล้องใหม่ของเธอมีปัญหา  บังเอิญว่าฉันช่วยดูให้ได้
บังเอิญว่าเธอชอบอ่านหนังสือ บังเอิญที่ฉันก็ชอบอ่านหนังสือเหมือนกันทำให้เราได้คุยกันเรื่องหนังสือ
บังเอิญว่าเธออยากเรียนถ่ายรูป  บังเอิญว่าฉันก็อยากสอนเธอ
เรื่องบังเอิญ ขาดตอนไหนไปแค่ตอนเดียว เราสองคนก็คลาดกันแล้ว
ถ้าทุกเหตุการณ์มีความน่าจะเป็นว่าจะเกิดขึ้น 1/2
เราสองคนจะมีโอกาสพบรักกัน (1/2) ยกกำลัง 28 เหตุการณ์ หรือ 1 ใน 268,435,456
หนึ่งในสองร้อยกว่าล้านเลยนะ
ถ้าเราปล่อยให้เหตุการณ์ผ่านไปถึง 33 เหตุการณ์แล้วเรายังไม่ได้รักกัน
เราสองคนก็อาจจะไม่ได้รักกันอีกเลย  เพราะความน่าจะเป็นมันกลายเป็น 1 ใน แปดพันล้าน
ซึ่งคนบนโลกมีอยู่แค่หกพันกว่าล้านเท่านั้นเอง
อย่าปล่อยให้เราต้องผ่านเหตุการณ์วัดใจกันมากกว่านี้เลย

ลอย ลอยกระทง

เป็นอีกวันที่ผมสิ้นคิด  ไม่รู้จะไปไหน  ท้องถนนก็คงรถติดเหมือนทุกปี  ผมจำได้ว่าหลายปีที่ผ่านมาผมจะต้องทนกับรถติดทุกครั้ง  และจำได้ว่า หลายปีที่นานกว่านั้นผมเคยไปลอยกระทงกับสาวคนหนึ่ง  ไปไกลถึงรังสิต  วันนี้เหมือนเป็นวันประหลาดสำหรับผม  อาจจะเป็นเพราะพระจันทร์เต็มดวง  พระจันทร์อยู่ใกล้โลก  แรงดึงดูดมากขึ้น น้ำเลยล้นตะหลิ่ง  มาผสมกับอากาศเย็น  อาการเหงาเลยอัดแน่นอยู่เต็มอก  เหงาทั้งๆที่คนเยอะพลุ้งพล่าน  แต่ไม่มีสักคนที่เราต้องการใช้เวลาด้วย

 

แม่ถามผมว่า วันนี้ทำไมไม่พาแฟนไปเที่ยว  ผมตอบว่า ก็ได้เจอกันอยู่เรื่อยๆ  ไม่เป็นไรหรอกอยู่บ้านก็ได้  แม่บอกว่า  วันนี้เป็นเทศกาลควรพาแฟนไปเที่ยว เดี๋ยวเขาจะหาว่าไม่ใส่ใจ  ผมยิ้มรับ  แล้วเปลี่ยนเรื่องคุย  ไม่รู้จะอธิบายอะไรให้แม่ฟังดี  วันนี้ผู้หญิงคนที่ผมภูมิใจ คนที่ผมแนะนำกับแม่ว่าเขาเป็นแฟนผม  ตอนนี้เขาไม่ได้เป็นแฟนผมแล้ว  แม่อาจจะไม่เสียใจเพราะแม่ผ่านโลกมาเยอะ  แต่ผมเสียใจและไม่อยากให้แม่เห็นว่าผมเสียใจ  

ปล.วันนี้ผมได้จูงมือแม่ข้ามถนนด้วย   เป็นสิ่งดีๆที่เกิดขึ้น จากการที่ผมเคยมีแฟนน่ารักคนหนึ่ง เขาเป็นคนรักครอบครัวมาก  ผมซึมซับเรื่องดีๆจากเขามาหลายอย่าง  มันตอบคำถามบางคำถามได้ว่า  ทำไมผมถึงรักแฟนคนนี้มาก