เรื่องน่ารู้ – ทดลองเผาข้าวหลาม

โรงเรียนเพลินพัฒนา ชั้นอนุบาล3 จะมีกิจกรรมเกี่ยวกับข้าว และห้องของขอบฟ้าได้รับภาระกิจ ทำข้าวหลาม  พ่อแม่ของเด็กในห้องนี้ก็เลยต้องศึกษาหาวิธีทำ เตรียมของและไปจัดให้เด็กได้ทำข้าวหลามด้วยตัวเอง  ข้อมูลที่หาในอินเทอเน็ตก็หลากหลาย ผมชอบเนื้อหาของลิงค์นี้

https://www.gotoknow.org/posts/508538

 

 

ภาพที่อยากขายให้ออก

gettyimages-966728754-1024x1024

 

กาแฟยามเช้าที่โรงแรมแห่งหนึ่ง  พอชงกาแฟวางไว้บนโต๊ะ ระหว่างที่ค่อยๆไปตักอาหาร  เห็นลูกนั่งอยู่ ก็เลยให้ลูกช่วยเอามือมาประคองแก้วกาแฟไว้  เพื่อถ่ายภาพมุมสูง  ให้บรรยากาศในภาพดูอาการหนาว แล้วมือได้รับไออุ่นจากแก้วกาแฟ  รู้สึกว่าภาพนี้ออกมาตรงใจ  ที่รองจานทำด้วยไม้ไผ่สานทำให้ดูแล้วไม่เป็นโลกตะวันตก  ออกไปทางเอเชีย ทางไทย ทางญี่ปุ่นเสียมากกว่า

 

อินเทอเน็ตกับลูกค้าเก่าและภาพเมล็ดข้าว

 

IMG_0036

มีอยู่วันหนึ่ง มีโทรศัพท์ดังในโรงพิมพ์  เสมียนของผมรับสายโทรศัพท์  ในสายถามว่า ที่นี่ใช่โรงพิมพ์หรือเปล่า  มีลูกเจ้าของโรงพิมพ์เป็นช่างภาพหรือเปล่า  เขาอยากติดต่อช่างภาพ  เสมียนผมเงยหน้าขึ้นมาแล้วเล่าคำถามให้ฟัง ผมก็เลยให้โอนสายเข้ามา แล้วผมก็รับสาย  หลังจากแนะนำตัวว่าผมคือช่างภาพ  เขาก็ถามว่า ผมเคยทำงานให้เขาใช่ไหม เมื่อหลายปีก่อนเขามีการจ้างถ่ายรูปเมนูอาหารชุดหนึ่ง  เขาจำได้แค่ว่า ช่างภาพที่รับจ้างเคยแนะนำตัวกับเขาว่ามีโรงพิมพ์ด้วย   และเขาได้รับนามบัตรของช่างภาพเอาไว้ เป็นนามบัตรที่ทำด้วยกระดาษสีน้ำตาล  แล้วเขาก็ถามผมว่า คุณเคยใช้นามบัตรกระดาษสีน้ำตาลหรือเปล่า

ผมตอบว่าผมน่าจะเป็นช่างภาพคนนั้น แต่ผมจำไม่ได้ว่าผมเคยใช้นามบัตรกระดาษสีน้ำตาลแจกให้เขา  ซึ่งผมจะใช้นามบัตรกระดาษสีอะไรก็ได้  เพราะเป็นโรงพิมพ์  มีกระดาษมากมายให้เลือกใช้ ซึ่งก็อาจจะเป็นไปได้ว่าผมเคยใช้นามบัตรที่ทำด้วยกระดาษสีน้ำตาล  เขาก็เลยถามว่าคุณเคยมารับจ้างถ่ายภาพอาหารกับเขาไหม  ผมเริ่มนึกย้อนไปและบอกชื่อบริษัทที่ผมเคยไปรับจ้างชื่อบริษัท  ….  เขาตอบว่าใช่  เขาลาออกจากบริษัทที่ว่าแล้ว

เขาก็เลยเล่าให้ฟังยาวเฟื้อย  ว่าเขาออกจากบริษัทแห่งนั้นแล้ว  ด้วยเหตุผลว่าแม่ป่วยหนัก  และต้องกลับมาดูแลแม่  ตอนนี้ก็ว่างงานอยู่  แต่ก็มีเพื่อนมาให้ช่วยทำงานเกี่ยวกับการขายข้าว  ซึ่งเป็นงานบางส่วนที่เขาช่วยทำก็มีการถ่ายรูปสินค้า  ก็เลยนึกถึงช่างภาพที่เคยใช้งานขึ้นมา  และเขาก็เริ่มค้นหาผมจาก google โดยพิมพ์คำค้นหาดังนี้  “ช่างภาพ โรงพิมพ์ จอมทอง”  แล้วเขาก็เจอบล๊อกที่ผมเขียนไว้  มีเบอร์โทรของโรงพิมพ์  เขาก็เลยลองโทรเข้ามา

งานที่เขาจะให้ผมทำก็คือ  ถ่ายภาพเม็ดข้าวให้สวยที่สุดเท่าที่ข้าวธรรมดาจะเป็นได้  แต่ค่าจ้างก็ยังไม่กำหนด  เขาอยากให้ผมเสนอราคาดู  เพราะต้องให้เจ้าของงานตัดสินใจ  เขาเป็นเพียงผู้ที่ช่วยติดต่อสืบค้น  ผมก็เลยรับปากว่าจะลองถ่ายให้ดูและจะคิดราคาไม่แพง  ผมขอตัวอย่างข้าวที่เขาขายเพื่อนำมาลองถ่ายภาพ

 

20181117131541_IMG_0088

 

20181117124125_IMG_0074

 

ผมเซ็ทอัพอุปกรณ์การถ่ายด้วยกล้อง DSLR แบบ Full frame พร้อมเลนส์มาโครที่ถ่ายได้ระดับ 1:1 ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่ดีที่สุดที่ผมมี  และใช้ชุดไฟแฟลช 2 ดวง กับกล่องที่ดัดแปลงให้เป็นเต๊นท์ถ่ายภาพ   หลังจากที่ไม่ได้ถ่ายภาพเหล่านี้มานานแล้ว  กว่าที่ผมจะประกอบอุปกรณ์ทุกอย่างขึ้นมาให้พร้อมใช้งาน กว่าจะจัดสถานที่ให้พร้อมสำหรับทำงานก็ใช้เวลาไปเกือบชั่วโมง

20181117124308_IMG_0077

กองเมล็ดข้าวผมเลือกสีอ่อนมาลองถ่ายดูก่อน  เพราะว่าผมคิดว่าสีอ่อนถ่ายยากกว่า  พอลองโรยเมล็ดข้าวสารลงไปเท่านั้นแหละ  มันร่วงกราวและกระจายตัวไปบนพื้นที่กล่อง  ความลื่นของเมล็ดทำให้มันกระจายตัวไปเร็วมาก  เร็วจนผมต้องเปลี่ยนวิธีจากการเทเป็นค่อยๆโรยทีละนิดเหมือนหยิบเกลือมาโรยอาหาร

20181117123941_IMG_0069

 

ลองถ่ายไปหลายๆภาพเพื่อยืดเส้นยืดสาย และปรับแต่งกล้อง เลือกการตั้งค่ากล้องให้เหมาะสมกับการถ่ายภาพลักษณะนี้  รูรับแสงแคบ รูรับแสงกว้างให้ผลต่างกัน  สปีดชัตเตอร์สำหรับการถ่ายภาพด้วยแฟลชผมจะตั้งไว้ที่ 1/100 วินาที  จริงๆควรจะได้สูงกว่านี้แต่ผมจำสเป็คไม่ได้ว่ากล้องของผมมีความเร็วในการทำงานกับแฟลชเท่าไหร่  เพราะจากประสบการณ์ที่เคยใช้มา  เวลาเราตั้งความไวตามสเป็คของกล้องว่าทำงานกับแฟลชได้ที่ 1/125 หรือ 1/200 ก็ตาม  ที่ตัวเลขเต็มสเป็ค มันเหมือนจะมีขอบดำเล็กๆให้พอสังเกตเห็น  มันเป็นความเร็วที่เกือบไม่ทัน  แต่แสงมันหายไปแล้วนิดหน่อย  ก็เลยตั้งค่าให้ต่ำกว่าสเป็คไว้เยอะหน่อย  เลยจบที่ 1/100 วินาที

2018-11-17_03-15-00

พอถ่ายภาพออกมาแล้วขยายดูผมพบว่า เมล็ดข้าว แต่ละเมล็ดไม่สวยเลย  มีรอยถลอด มีรอยขรุขระ และส่วนใหญ่จะมีเมล็ดสีเพี้ยนปะปนกันอยู่ในกลุ่ม   และเมื่อพยายามจะหยิบเมล็ดสีประหลาดออกจากกอง แรงกดจากนิ้วผมก็ทำให้กองข้าวมีรอยยุบ รอยเบี้ยว ต้องเกลี่ยและโรยข้าวใหม่ทุกครั้ง  เป็นประสบการณ์การเผชิญปัญหาที่ไม่คาดคิด  การทดลองครั้งนี้ผมใช้เวลาไป 2 ชม. กับการทดสอบถ่าย  และคิดว่ามีจุดที่ต้องปรับปรุงอีกหลายอย่างในการถ่ายครั้งต่อไป  การถ่ายภาพสิ่งของเล็กๆนี่มันไม่ง่ายเลยจริงๆ

IMG_0142

ข้าวสารสีม่วงกลับถ่ายง่ายกว่า

PHOTO_COLLAGE1542452330893

 

2018-11-19_09-09-16

ภาพเม็ดข้าวสีม่วงเอาไปแปลงเป็นโทนขาวดำก็ดูสวยไปอีกแบบ

 

เครื่องฉายโปรเจ็คเตอร์ BenQ MS-614

Benq projector

 

ตัวนี้มีช่องเชื่อมต่อเยอะมากครับ ถือว่าครบทุกพอร์ตที่น่าจะได้ใช้งานเลย
มี HDMI, VGA in 2 พอร์ต, VGA out 1พอร์ต,
S-video, Composite, usb เอาไว้อ่าน flash drive (ดูรูป)
มี micro usb เอาไว้ต่อกับคอมพิวเตอร์ใช้เป็นจอภาพผ่านสาย usb ได้
สามารถเสียบ usb wireless เพื่อทำงานเป็นจอภาพผ่าน wireless lan ได้ด้วย (ผ่านระบบ windows)
มีลำโพงในตัว สามารถรับ AV-in หรือ HDMI ส่งเสียงได้เลย
มีช่องเสียบหูฟัง มีระบบชัดดาวน์เร็ว ปิดเครื่องแล้วรอไม่กี่วินาทีก็ดึงปลั๊กได้

IMG_8309

ส่วนเรื่องคุณภาพ ถ้าจำไม่ผิดน่าจะ 800×600
ใช้ดูดีวีดีก็เหลือเฟือครับ จะเอาไปดู HD ผ่านพอร์ต HDMI ก็พอได้
ภาพมันก็ชัดได้ตามต้นฉบับ ราคาเท่านี้ถูกกว่าของใหม่สามเท่าเลย

ทุกวันนี้ผมใช้งานผ่านสาย HDMI ผ่าน apple tv
เอาไว้ดู youtube ข้อดีคือมันอเนกประสงค์ ต่อกับอุปกรณ์ได้แทบจะทุกระบบ
ข้อเสียคือ มันไม่ใช่ HD มันคมชัดสู้จอทีวีสมัยใหม่ไม่ได้แล้ว
แต่มันก้ไม่ได้แย่จนเบลอ มันชัดแบบ 800×600 ครับ

IMG_0447.JPG

จะใช้งานในบ้านต้องดูเรื่องแสงสว่างจากภายนอก อย่าเยอะเกินไป
เพราะโปรเจ๊คเตอร์ระดับสมัครเล่นตัวนี้ใช้งานสู้แสงแรงๆไม่ได้
ถ้าห้องไม่ทึบ ก็ควรได้ผ้าม่านหนาๆ ถึงจะดูตอนกลางวันได้
แต่ผมใช้วิธีฉายขึ้นจอแบบไม่ใหญ่มากถ้าจะดูกลางวัน ภาพจะสว่างพอ

20150715_183719

 

โคมไฟจากของเหลือ

IMG_20181114_185958

ปกติผมจะชอบแวะซื้อของกินที่ร้าน kfc drive through มาก  เพราะเป็นร้านที่มีที่จอดรถเพียงพอ  เข้าง่าย  ออกง่าย  บางที่บางสาขาเป็นสาขาโดดๆไม่ได้อยู่ร่วมกับใคร  ผมชอบนัดเจอลูกค้าที่ร้าน kfc  และสาขาที่ไปบ่อยก็คือสาขาราชพฤกษ์ซึ่งมีที่จอดรถดีมาก  และร้านก็มีโต๊ะนั่งเพียงพอ

เมนูที่ผมชอบกินก็คือ ข้าวยำไก่แซบ  ซึ่งหลายครั้งที่สั่งกลับบ้านก็จะได้ชามกระดาษสีขาวและฝาปิดสีขาวขุ่นกลับบ้านทุกครั้ง  เวลากินหมดก็ทิ้งกล่องไป  แต่ผมก็รู้สึกว่า มันน่าจะเอากล่องเก่าๆมาใช้ประโยชน์สักอย่าง  เห็นเป็นกล่องแดงๆผมก็นึกถึงโคมไฟเลย

 

IMG_4567

 

ก็เลยจัดการเอาหลอดไฟ led ที่ใช้แต่งรถมาใส่ในกล่องแล้วปิดฝาก ให้ฝาหนีบสายไฟเอาไว้  แล้วแหล่งจ่ายไฟที่ใช้กับหลอดไฟ led จะเป็นหม้อแปลงให้ให้ไฟขาออก 12v ซึ่งผมก็มีอยู่หลายตัว  หม้อแปลงเหล่านี้เป็นของเหลือที่มาจาก router ซึ่ง router มักจะอายุสั้น  และก็จะเหลือหม้อแปลงอยู่ในบ้านเต็มไปหมดเลย  เพื่อเอามาใช้กับหลอด led มันก็ทำงานได้อย่างสมบูรณ์  เพราะจ่ายไฟเพียงพอต่อการทำงานของหลอด

 

IMG_4564

 

ผมใช้โคมไฟ kfc กับการส่องสว่างในห้องนอน  โดยจะใช้แทนไฟหัวเตียง  เวลาปิดไฟเข้านอนแล้ว ผมก็ยังอยากให้มีแสงสว่างส่องน้อยๆอยู่ในห้อง  เพราะจะได้มองเห็นทางเดินเวลาที่ต้องเดินไปห้องน้ำเวลากลางคืน  เมื่อจัดวางโคมไฟไว้ที่มุมใดมุมหนึ่งในห้องโดยเปิดไฟให้มันส่องสว่างอยู่เช่นนั้นทั้งคืน  เช้ามาเราก็ถอดปลั๊กออก

IMG_4566

ของใช้จากของเหลือ เป็นแนวทางการลดขยะของโลกเราได้เล็กน้อย  ผมเคยคิดเล่นๆว่า ถ้าไม่ทิ้งก็ไม่มีขยะ

 

nec92 – referral ออกแบบได้

Screen shot 2018-11-06 at 7.18.30 AM

referral หรือการแนะนำธุรกิจที่ดีที่เคยมีในระบบ bni เป็น referral ที่มาจากการออกแบบ ไม่เคยมีธุรกิจที่มาแบบฟลุคๆ ไม่เคยมี referral ที่ดีที่ได้มาโดยบังเอิญ หลายๆคนที่ทำธุรกิจมักจะรอคอย referral ซึ่งการเฝ้ารอแต่เพียงอย่างเดียวนั้นไม่เคยให้ผลลัพธ์ที่ดี

referral ออกแบบได้ เป็นแนวคิดที่เป็นจริง ไม่ว่าเราจะมีบทบาทอะไรในธุรกิจของเรา ตั้งแต่การเป็นเจ้าของ หรือ คนทำงาน การออกแบบreferral อย่างมีระบบ มีการวางแผน จะทำให้เราได้ referral ที่เราต้องการ

 

มีเหตุการณ์สมมุติ ถ้ามีนกแร้งสองตัวเกาะอยู่บนต้นไม้ เฝ้ารอสัตว์เดินมาตายใกล้ๆ แล้วจะเข้าไปกิน ถ้าเราเป็นแร้ง เราจะทำอย่างไร หาเรารอให้มีสัตว์เดินมาตายต่อหน้า พอเราจะเข้าไปกิน ก็มีแร้งอีกตัวที่อาจเร็วกว่าเราเข้ามาแย่งเราไป อาจมีคู่แข่งทางธุรกิจที่มีระบบการจัดการบางอย่างที่ดีกว่าเรามาตัดหน้าเสนอบริการที่ดีและพร้อมกว่าไปจนได้ แต่ถ้าเราเป็นแร้งที่อยู่ในสถานการณ์เดียวกันที่มีหัวก้าวหน้าสักหน่อย แทนที่เราจะรอสัตว์เดินมาตายตรงหน้า สู้ออกไปฆ่าสัตว์สักตัวแล้วกินเลยไม่ดีกว่าหรือ นั่นคือ การออกไปแล้วลงมือทำสิ่งที่แร้งตัวอื่นไม่ทำ ทำในสิ่งที่คู่แข่งไม่ทำ การลงมือทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่มากกว่าการรอคอยจะเป็นสิ่งที่ทำให้เกิด referral ที่ดีได้ การลงมือทำเพื่อให้เกิด referral ก็คือการออกแบบ referral นั่นเอง อย่าลืมว่า referral ออกแบบได้

 

compare to the legend

PHOTO_COLLAGE1521369538828

ปี 2561 ผมได้ข่าวว่าเดวิดเบ็คแฮมจะมาพบแฟนบอลชาวไทยโดยเป็นกิจกรรมของ aia  เนื่องจากเบ็คแฮมเป็นพรีเซนเตอร์ของบริษัท aia  เพื่อนที่รู้ว่าลูกของผมชอบฟุตบอลเป็นคนที่ได้สิทธิ์เข้างาน และได้ยกสิทธิ์นั้นให้กับผม  จริงๆต้องบอกว่าให้ขอบฟ้ามากกว่า  ผมมีหน้าที่แค่พาเขาไปร่วมงาน

เดวิดเบ็คแฮมเก่งแค่ไหนผมก็ไม่ได้รู้ละเอียด  รู้แค่ว่าเป็นนักเตะอังกฤษที่มีชื่อเสียงที่สุด รวยที่สุด เตะฟรีคิกแม่นที่สุด และเป็นนักเตะที่หน้าตาดี เมียสวย แถมยังประสบความสำเร็จกับหลายสโมสร โดยเฉพาะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด  วันที่เขาเก่งและครองแชมป์มากมายกับแมนยูฯ ผมเป็นแค่คนไม่ดูทีวี  เลยไม่ได้รับรู้ความเก่งของนักเตะคนนี้ในช่วงที่เขาพีคมากๆ

พอมีลูก และลูกเริ่มสนุกกับฟุตบอล ผมก็ทำหน้าที่พ่อที่หาข้อมูลน่าสนใจให้ลูก  เพื่อให้ลูกมีแรงบันดาลใจ อย่างน้อย  ถ้าลูกอยากเป็นนักฟุตบอลผมก็ควรจะกรุยทางหรือวางแผนการเติบโตให้เขาว่าเขาควรจะเล่นบอลอย่างไร และไปเล่นให้กับทีมไหนในช่วงอายุต่างๆ  และการหาแรงบันดาลใจที่ผมพอทำได้คือ เอาประวัตินักฟุตบอลเก่งๆมาเล่าให้ลูกฟัง

เดวิดเบ็คแฮมมีประวัติน่าสนใจ  ในวัยเด็ก เขาจะเล่นฟุตบอลกับพ่อสม่ำเสมอ  และการฝึกซ้อมกับทีม เบ็คแฮมจะฝึกมากกว่าเพื่อนร่วมทีมวันละ 2 ชั่วโมง  แม้ว่าเพื่อนจะพักแล้ว เบ็คแฮมยังฝึกอยู่  นั่นเป็นเหตุผลที่เบ็คแฮมมีฝีเท้าที่โดดเด่นกว่าคนอื่น  และการฝึกเพียงคนเดียวก็ทำให้เขาได้ฝึกเตะฟรีคิกซ้ำๆ  เกิดเป็นความแม่นยำเกินคนอื่น   และลูกยิงแจ้งเกิดของเบ็คแฮมคือลูกยิงครึ่งสนามที่แม่นยำยิ่งกว่าลูกยิ่งอื่นๆของวงการฟุตบอลในอดีตก่อนหน้านั้น  มันเป็นลูกยิงที่มาจากความฉลาดที่มองเห็นโอกาสและคิดออกว่าจะทำประตูอย่างไร   และเขาสามารถทำได้เพราะฝึกเตะอย่างหนักในช่วงที่ซ้อม

นี่เป็นประวัติคร่าวๆที่พอจะหาได้  และผมคิดว่า เด็กคนหนึ่งที่ชอบฟุตบอล อาจจะต้องมีเหตุการณ์บางอย่างในชีวิตให้เขาได้สัมผัสเองเพื่อให้เกิดแรงบันดาลใจระยะยาว การพาไปพบนักฟุตบอลเก่งๆก็เป็นสิ่งที่ผมคิดว่าควรทำสักครั้ง

ในอดีต เมซซี่ในวัยเด็ก ก็เป็นเด็กที่เดินจูงมือมาราโดน่าเข้าสนาม  มันเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีของนักเตะระดับโลก

วันจริงกับ David Beckham

IMG_20181103_093203

ผมให้ลูกแต่งตัวนักฟุตบอลมาร่วมงาน ในกำหนดการบอกว่าเป็นกิจกรรม football clinic จะมีผู้ฝึกสอนจากสโมสรท็อตแน่มฮ็อตสเปอร์ในอังกฤษมาให้คำแนะนำนักเตะ  แต่ aia กำหนดเงื่อนไขนักเตะว่าจะต้องเป็นลูกหลานพนักงาน และในสนามก็มีนักเตะที่อยู่ในเงื่อนไขเหล่านั้นประมาณ 200-400 คน  ซึ่งทั้งหมดจะต้องเตะให้ผู้ฝึกสอนดูแล้วผู้ฝึกสอนจะให้คำแนะนำ …..  ไม่ต้องขนาดให้คำแนะนำหรอกแค่โค้ชยิ้มให้นักฟุตบอลเยาวชนคนละ 1 ครั้งก็หมดเวลาแล้ว

IMG_20181103_093036

กิจกรรมจัดที่สนามฟุตบอลในร่มของเมืองทองยูไนเต็ด  ผมก็ให้ขอบฟ้าแวะถ่ายรูปกับป้าย และย่องไปเดินเล่นในสนามใหญ่ พาลูกไปดูสนามบอลจริงๆเป็นอย่างไร  แม้ว่าสนามแห่งนี้จะไม่ได้ใหญ่โตแบบสนามกีฬาแห่งชาติ แต่ก็ใหญ่พอจะเปิดหูเปิดตาเด็ก 6 ขวบอย่างลูกผม  ซึ่งลูกผมไม่ผ่านเกณฑ์อายุนักเตะที่จะร่วมกิจกรรม  และไม่ใช่นักเตะวรรณะลูกหลาน aia เลยได้แต่ยืนเกาะขอบสนาม เพราะทีมงานกำหนดไว้แค่นี้  คนที่ได้เข้าสนามคือลูกหลานเยาวชน คน aia เท่านั้น

IMG_4391
IMG_20181103_112757

ตอนยืนก็แทบไม่เห็นกลางสนาม  แฟนคลับที่เล่นเกมส์ ชิงโชค มีชื่อว่าได้รางวัลอยู่ในเฟสบุ๊คเป็นกลุ่มที่จะได้สิทธิ์ยืนเกาะขอบสนามดู  ตำแหน่งการยืนก็ตากแดดตั้งแต่ 10 โมงจนถึงเที่ยงกว่า  เดวิดเบ็คแฮมมาถึงสนาม 11.50 น.  ผมอุ้มขอบฟ้าดูให้เห็นตัวเป็น  สัก 15 นาทีก็ขอลาก่อน    คนที่ได้อยู่ใกล้เบคแฮมในระยะ 1 เมตรคือ เยาวชน aia  เรียกว่าเป็นวรรณสัมผัส  น่าจะมีเด็กไม่เกิน 5 คน วรรณะนี้ได้ขึ้นเวทีถ่ายรูปร่วมกับเบ็คแฮม  วรรณะถัดมาคือวรรณะดมกลิ่น ได้นั่งดูกิจกรรมห่างหน้าเวทีประมาณ 3-5เมตร วรรณะนี้ประมาณ 200-400 คน  ที่เพิ่งเตะเทรนนิ่งพร้อมกันทั้งหมดในสนามฟุตบอลในร่มไปเมื่อชั่วโมงที่ผ่านมา

IMG_4441

เบคแฮม มาในชุดสีดำ เสื้อดำ กางเกงดำ รองเท้าดำ แต่ใจไม่ดำ พยายามยิ้มและมองคนทั่วสนาม  แต่ทีมงานเจ้าภาพก็บริหารให้ได้แค่ได้ถ่ายรูปกับวรรณะสัมผัสแค่ไม่กี่คน  ที่เหลือก็มองอยู่ไกลๆ  วรรณะที่ผมกับลูกสิงสถิตย์ขอเรียกว่าวรรณะขอบสนาม  เกาะรั้ว เกาะขอบสนามดู  พร้อมแดดหน้าหนาวที่อากาศไม่หนาวเลย

อย่างไรก็ตาม ผมขอขอบคุณ aia ที่พาเบ็คแฮมมาเยี่ยมเยาวชนนักเตะไทย  ถ้าไม่มีคุณลูกผมก็จะไม่รู้ว่าเบคแฮมตัวจริงหน้าตาเป็นยังไง  ส่วนกิจกรรม football clinic  1 ชั่วโมง เด็ก 200-400 คน ผมคิดว่ามันไม่เกิดประโยชน์อะไรเลย  aia น่าจะสงเสริมฟุตบอลเยาวชนด้วยวิธีอื่น  ลูกผม 6 ขวบ ดูคนอื่นเตะบอลแล้วบอกผมว่า  เตะบอลแล้ววิ่งตามแบบนี้ไม่ได้เรียกว่าเลี้ยงลูกหรอก  ผมก็ตอบ อื้ม … พ่อก็คิดอย่างนั้น